Yer üstünden notlar

*+70 yaşın araba kullanması yasaklansın. Tamam yasaklanmasın da, 70 yaş sınırında tekrar bi direksiyon ve reflex sınavına tabi olsunlar bari. Çünkü bi gün ölücez amk! Tam kreşin yanında huzurevi var. Ve dedeler sürekli sağına soluna bakmadan hart diye çıkıyorlar yola. Çarpmalarına ramak kala kırıyorum direksiyonu.. Haftada en az 2-3 kez yaşıyorum bu stresi. Çıkmayın dedeler! 

*Sevdiğim tüm blogger lar bu ara kişisel bakım, cilt bakımı, 30 bin bakımı, spor-diyet, giyim kuşam kararları aldılar postları yaptılar. Ben de yapayım istiyorum. Ama sanki o tespitleri, kararları buraya yazarsam uygulamak zorunda kalıcam diye tırsıyorum. İstek ve aklın fikrin bir köşesinde olma durumu var bu olayların; ama el atmaya motivasyon yok. 

*Ergoterapi devam ediyor. Ve bize ev ödevleri veriliyor arkadaşlar. Yalnız Haris'le içinden çıkamadığımız bi nokta var. Verilen alıştırmalar bize çok karmaşık geliyor. Ulan 4 yaş çocuğu bunları nasıl yapsın, çok zor değil mi bunlar diye düşünüyoruz... 

Yani mesela nette 4-5 yaş çocuğu neler yapabilir diye arattığımda çıkan örnekler çok basit belli başlı şeyler (efendime söyliyim bilmemkaç parça küp dizme, bilmemkaç parça puzzle, atlama zıplama, sayılar harfler renkler) ama işin detayına girince hönk diye kaldık. 

mesela zor degil mi su ya? degil derseniz daha zorlari da var hehe ilk bunu buldum.

Haris bu konuyu arkadaşlarıyla konuşmuş. Her yaştan çocuğu olan ark var örneklem grubumuzda (0-16 yaş) bütün velilerin genel kanısı da buymuş zaten. Okul ödevlerinin vs çocuğun yaş-bilişsel seviyesine göre ağır olduğunu düşünüyor hepsi. 

Ya biz bu işleri unutmuşuz, ya çocuklarımız her daim yaşından daha küçük daha bebek görünüyor gözümüze, ya da devir değişmiş bilişsel gelişim ivmesinde zıplamalar yaşanmış bilemiycem. 

*Edo ergoterapiye çok istekli. Akşam 5te gidiyor eve dönüşü 7 oluyor (tam uyku saati olmasına ve akşam yemeği yememiş olmasına ramen) geldiğinde yaptıklarını bana göstermek, tekrarlamak istiyor.

Gözlerime inanamıyorum ya! Çocuk orda 1,5 saat masa başında oturuyor, gelince de devam etmek istiyor. Ulan sıpa, zamanında ben hadi gel masa başı aktivite yapalım dediğimde 5dk oturuverseydin zaten gerek kalmayacaktı buna. 

*Haris'le Maya'nın kreşe başlamasına "count down" takvimi yaptık. Her gün çarpı atıp haka dansı yapma seremonisiyle ritüelleştirdik. Son gece şafak ayini düşünüyoruz. Bana kalsa bakire kanı içicem, şu apokaliktik evrenden çıkmam için ne gerekiyorsa o! 

beyimle haka dansi (temsili)

*Brice başlıycam. Eve yakın güzel bi briç klübü arıyorum. Golfe de başlıycam. Golf lisansım var gerçi ama 45 handikapım hala. Golfte beyimin eline vericem, azmettim. Golf zopasını koltuğunun altına sıkıştırıp "haydi yavrum mektebe öğren de gel" dicem eheueheue. Şu hareketimle beni klüpten net atarlar yalnız. Olsun göze aldım. Benim life goal'lere bakın hele. İyice kafayı yedim. Suyuna ekmek banıyorum şu ara. 

*Bu ara kreşte anket defteri modası var. Çocuklar birbirine anket defteri veriyor, elbette analar dolduruyor. Bayılıyorum doldurmaya :) benim için dileklerin neler sorusuna "inş bir gün Unicorn görürsün, Noel baba sana gerçek bir pony getirir, disneylandın tapusunu üstüne yaparlar" gibi cevaplar veriyorum. Kreş analığı locasından atılmam kararı çıkmazsa eylemlerimi sürdüreceğim. 

*Çocukken, evin içinde mayo giyip gezmeye bayılırdım:) Mayoları giyip havluları yere serip plajcılık oynardık kardeşimle. Anamgilin çift kişilik yatak deniz olurdu. Komodinden yatağa balıklama atlardık. Yastıkların yorganların içinde hunharca kulaç atardık. Bazen birimiz köpekbalığı, ahtapot falan olurdu İşte o zaman tam can pazarı:) 

Kız-erkek kardeşliğinin en güzel tarafı bu yaa. Oyunlar hep bi aksiyon hep bi adrenalin içeriyor. Gerçi bu oyunların sonu hep bi sakatlık, hep bi ağlamayla bitiyo ama olsun :) İnsan gibi oturup evcilik oynamak youuuuk. Erkek-erkek kardeşlerde yaşanansa bunun bi kaç doz daha yüksek vahşetlisi tabi :))) kız-erkek iyidir tam kararıdır kıppps. 

*Bazen merak ediyorum bir gız bacım olsa nasıl olurdu diye. Anneme sordum çok güzel olurdu dedi :) Annemler 3 kardeş. Anamın hem kız hem erkek kardeşi var. Teyzemle arası 1, dayımla 2 yaş. Dayımla da ilişkileri çok güzeldir, hep öyle olmuştur. Ama 'diyzenin yeri ayrı' diyor ;) 

*Şimdi size bir yaşanmış gerçek şehir efsanesi anlatazağum. 

Edo 18 aylıkken oyun grubuna gidiyorduk. Orada bir ana vardı. 15 aylık bir gızı ve 4 aylık bir oğlu var. Sarışın küt saçlı, bol dövmeli, mini şortlu, ince uzun fıstık gibi bir hatun. Biraz soğukçana bir kadındı, 'naber nörüyon' dan öte muhabbetimiz olmadıydı. 

Gel zaman git zaman 1 numaralar 2,5 yaşına geldi kreşe başladı. Ben kreşte bu kadını bir göreyim ki 3.yü doğurmuş! 

Üçüz pusetleri var ya, o otobüs gibi şeyi ite ite 3 çocukla kreşe geliyor. Hemen kabaca hesap: ilk çocuk 2,5 yaşında, ikincisi 1,5 olmuş 3. sü de nerden baksan 6 aylık! (amk dedim çocukların arası 12 aydan az hep, nettin hemşire?) 

bunun bire bir aynisiydi model.

Karda kışta incecik şortları giymeye devam. Altına da çekiyor mu size ayı gibi topuklu çizme! O topuklarla içinde toplam 50 külo çocuk olan 3üz puseti nası itersin ya, nası bi insansın? 

Ne zamandır görmüyordum bunu, geliş gidiş saatlerimiz farklılaştı heralde diye düşünürken geçen bir gördüm ki 4.yü doğurmuş!!! 

Orda tansiyonum düştü derhal, sonrasını hayal meyal hatırlıyorum. Ama 4 numarasını maxi coside sepet gibi taşıyordu. Bebenin ay hesabını varın siz yapın.

Bu kadının en büyük çocuğu 4,5 yaşında ve 4 çocuğu var. Saçı başı her daim pırıl pırıl, şortundan tarzından her gün farklı renk ve  model topuklu ayakkabısından da ödün vermiyor.

Abartıyorsam şurdan şuraya gitmek nasip olmasın bak. Benim kanım bu kadının akli melekelerinin yerinde olmadığı yönünde :))) başka açıklamam yok sayın hakim. (Şaka tabi ki, çocuklarıyla ilgili, on numara kadın, akça pakça tipler hepsi de. Ama nasıl oluyor da oluyor gözümle görmesem inanılacak hikaye değil. Cool story bro denilecek hikaye sadece :))

Son bikaç gündür yazıp yazıp biriktirdiğim saçmalıklar bunlar. Haydi hayırlı pazarlar.