Ana-oğul sevdiğimiz okul öncesi kitapları top 5

1-Frederick

Ağustos böceğiyle karıncanın hikayesini bilirsiniz. Agustus böcükus bütün yaz göt devirip yatar. Gitarını çalar şarkısını söyler qeyfine goygoyuna bakar ve vur patlasın çal oynasın şahane bir yaz geçirir!

Irgat karıncalarsa güneşin alnında it gibi çalışır bütün yaz. Kış gelince de karıncalar zuladan karnını doyururken, bizim agusto tir tir titreyerek ölür!

Ölmüyo muydu lan yoksa? Ölmüyoduysa bile karıncalardan ayarı yiyip, yaptığına çok pişman oluyordur kesin! Keşke ben de sabah 8 akşam 5 mesayimi yapaydım falan diye ağlanıyordur kıssadan hisse. 

Başka aklıma gelmiyo ama aynı meşazı veren tonla kitap vardır diye düşünüyorum. Yani "çalışkanlık, tembellik, görev bilinci, sorumluluk, uzun vadeli planların stratejilerin önemi" ne dair. Bi tarafta çalışkan Ahmet'ler bi tarafta zengin Oktay'lar ama "emek" verenin hep kazandığı hikayeler... 

Fare frederick ve ailesi bu olaya öyle şahane bi bakış açısı getirmiş ki ilk okuduğumda tüylerim diken diken oldu desem yeridir. 

Hikaye aynı temayla başlıyor! Fare ailesi kışın aç kalmamak için tırım tırım yiyecek zulalıyorlar. Ancak frederick hiç bir iş yapmıyo! Frederick bohem! Frederick şair, frederick hatip, ve de Frederick sanatçı ruhlu çünkü. Herkes ırgatlık marabalık yapacak değil ya... 

Aile hafiften kuruluyo buna. "Frederick sen neden bizimle yiyecek toplamıyorsun?" diyorlar. "Ama toplamazsan aç kalırsın, ooooh bi enayi biz miyiz amk? Bizim topladıklarımızdan zırnık koklatmayız bak" demiyorlar! Hiç bir tehdit, hiçbir nasihat gelmiyor aileden. 

Sen neden birşey toplamıyorsun diye her soruşlarının ardından Frederick diyor ki: 

-ben güneş ışığı topluyorum. Karanlık kış günlerinde ihtiyacımız olacak

-ben renkleri topluyorum, çünkü kışın her yer gri olur. 

-ben kelimeleri topluyorum çünkü soğuk kış günlerinde konuşacak kelimeler tükenir... 

Kış geliyor hep birlikte zuladan yeniliyor içiliyor. Üşüyorlar, bıkıyorlar, sıkılıyorlar kıştan.. "Eee Frederick hadi şimdi de sen çıkar bakalım ortaya topladıklarından" diyorlar. 

Frederick onlara güneşin sarı ışınlarını tasvir ediyor, içleri ısınıyor. Renkleri anlatıyor, mutlu oluyorlar. Şiir okuyor, coşup alkışlıyorlar. 

Vay be Frederick sen de şairmişsin diyorlar. "Biliyorum" diyor Frederick ... 

O kadar çok seviyorum ki bu kitabı! Edo da bayılıyor. Açıkçası alırken çekincelerim vardı, fazla renkli çizimleri olan aksiyonlar içeren bir kitap değil. O kadar sade, naif, şiirsel işleniyor ki öykü 4 yaşındaki oğlanı sıkar diye korkmuştum. İlk okumamızdan itibaren bayıldı ve başucu kitabı yaptı Edo bunu! 

Ve ya benim bayılarak, büyülenerek okuduğumu farketti ve ben zevk alarak okuduğum için sürekli okumamı istiyor... Hem Türkçesi hem Almancası var bizde. Canım Frederick <3 

2-Sevgi Kraliçesi 

Piremsesli kraliçeli şeker pembe bir kitap olan bu kitabı aldığımda hiç sevmemiştim. Ancak okudukça çok fazla detay yakaladım ve sonradan sever oldum. 

Hikayede prenses annesinden "sevgi" istiyor. Annesi "müsait değilim canım işim var; uçağını al ve sevgi kraliçesi aramaya çık" diyor. 

Prenses göklerde uçarak gördüğü her şatoya tek tek gidiyor "sevgi kraliçesi siz misiniz?" diye soruyor o sarayın kraliçesine. 

-ben pasta kraliçesiyim, gel sana pasta yapmayı öğreteyim

-ben kediler kraliçesiyim, gel sana kedi vereyim

-ben çiçekler kraliçesiyim gel, sana bahçemi göstereyim

-ben gece kraliçesiyim, gel masal anlatayım

-ben oyun kraliçesiyim, gel oyun oynayalım diyor kraliçeler sırayla, her sarayda biraz takılarak geziyor Prenses ama sevgi kraliçesini bulamıyor. 

Kitapta en etkilendiğim detay şu oldu. Prenses sevgi kraliçesini ararken, anne kraliçe sayfa sonlarında silik tonlarda "iş" ini yaparken görülüyor. 

-kendi kendine kurabiye yiyor

-kendi kendine oyun oynuyor 

-kendi kendine Çiçek suluyor. Ve bunları tek başına yaparken hüzünleniyor ve kızını özlüyor. 

Yani bir çocuğun gözünden "annenin işi nedir?" sorusunun cevabı olmuş bu! Annenin neden onunla ilgilenmediğini anlamıyor kız! Kızın gözünde annenin "işim" dediği şeyler Aslında birlikte de yapabilecekleri şeyler. Prenses öyle hayal ediyor çünkü, annesi işim var dediğinde anne bunları yapıyor sanıyor :) 

Ayrıca içten içe annesinin işteyken kendinden ayrı geçirdiği zamanlarda özlendiğini de biliyor... 

Bir de bana göre kitapta gizli bir mesaj daha var: çocuklarla kek yapan, oyun oynayan, masal okuyan, hayvanları çiçekleri sevdiren herkes kraliçedir onların hayatında <3 

Böyle ince mesajların hastasıyık. Ha tabi ki mutlu sonla bitiyor. Günün sonunda ana-kız kavuşuyor kucaklaşıyor, annesi onu ne kadar özlediğini söylüyor. Kız da "biliyor musun anne sevgi kraliçesi sensin" diyor... 

Herkesin anası kendine sevgi kraliçesi ;) 

Bu yumuş yumuş kitabı da Edo çok seviyor. Son cümleyi illa ki tekrarlayıp boynuma sarılıyor. Yooooğ ağlamıyorum gözüme toz kraliçesi kaçtı :) 

3-Mamut Yıkama Rehberi 

Çok saçma, hiç bir mesajı olmayan bir o kadar da komik bir kitap. 10 adımda mamut yıkama anlatılıyor. Tam bir "kullanım klavuzu ve reklamasyon" dilinde yazılmış. 

"Mamutuzun yıkanmaya mı ihtiyacı var? Artık Mahmutları yıkamak çok kolay" "1. Adım: küveti doldurun. 2. Adım: mamutu itekleyin" tadında adım adım olayı anlatan bir kitap. 

İnce esprilerle, komik detaylarla işlenmiş. Çizimleri bir harika! 

Mamutun kafasının şampuanlandığı bölümde köpükle komik saç modelleri yapılıyor. Bu modellerin "asi, fıskiye, ibibik, havalı, uslu mamut" gibi komik isimleri var. Kelime dağarcığı açısından tatmin edici, kahkaha garantili bir kitap. Severek okuyoruz. 

kitaptan foto cekmeyi unutmusum buna. sac modellerine verilen türkce isimler oldukca yaratici.

4-Streng Verboten (*kesinlikle yasaktır)

Kitabın Türkçe çevirisi yok. O nedenle listede yer vermeyecektim aslında. Ama Edo o kadar seviyor ki  sadece "Türkçe okuma" kuralım olmasına rağmen bana yalvar yakar okutturabildiği tek Almanca kitap bu :) 

Listeye aldım yine de, kısaca anlatayım. 

Bayan kaz göletin yöneticisidir. Gölette tüm ahali huzur ve neşe içinde yaşamaktadır. Bir gün kaz tatile gider ve yerine bakması için ördek erpel'i görevlendirir. 

Erpel anında güç zehirlenmesi yaşar ve gölette diktatörlüğe soyunur :) 

-Yusufçukları azarlar, "burada uçamazsınız" der. Gider hemen "uçmak yasaktır" diye bir tabela Çakar.

-Kurbağalara çemkirir, "çok su sıçratıyonuz" der "zıplamak yasaktır" tabelası çakar. 

-Martılara bulaşır "burada balık tutmıycaksınız" der hemen bir "balık tutmak yasaktır" tabelası. Bütün göleti, şu yasaktır, bu yasaktır tabelalarıyla doldurur. 

dalmak yasaktir (cünkü Erpel öyle diyor)

E tabi özgürlükleri elinden alınan Alman hayvanları bizim gibi biatçı mı? Bi dakka durmazlar orda ;) hepsi erpel'i protesto eder. Giderler ilerideki çayırda dalgalarına bakarlar. Erpel yalnız kalır ve hatasını anlar. Hemen tabelaları söker. Gölet ahalisini tekrar çağırır. Gönüllerini almak için "balık tutana olta bedave" "atlayın zıplayın herşey selbest" diye yeni tabelalar takar. 

Hayvanlar erpel'le hafiften taşak geçerekten yuvalarına dönerler. Bu sırada tatilden dönen Bayan Kaz Erpel'e "ne güzel idare etmişsin ben yokken. Bundan sonra biryere gidersem  hep sana bırakacağım mekanı" der. Erpel de "ehe mehe yok almıyım" der. 

Hikayeyi biraz siyasi bulduğum için seviyorum:)) 

Çocuklar için alt metni ise "saçma sapan kurallar koyar, bizim insiyatifimizde olanı paylaşmazsak kimse bizimle takılmaz düdük gibi kalırız :) kimse bizim koyduğumuz abuk kurallara uymak zorunda değil" yorumladım ben :P Tipik çocuk davranışında güzel bir noktaya değiniyor yine. 

5-Pezzettino 

Sanat tarihi hakkında derin bilgim olmasa da  kitabın çizimleri bana "süprematizm" ekolünü andırıyor. Hani geometrik şekillerle soyutlama çalışmaları, bildiniz mi? Yamuluyorsam düzeltin. 

İşte bu yüzden bu kitabın yeri özel bende. Çizimleri tamamen farklı bir sanat ekolü.. Oğlumun buna ilgi göstermesi, gözlerini kocaman açıp uzun uzun incelemesi inanılmaz mutlu ediyor beni. Hah diyorum bu yaşta ince zevkler, farklı tatlar yakalamak.. yürü be koçum diyorum. "Bu ne amk yeaa aç ordan bi şimşek mc queen de dostluğumuz pekişsin" demiyor çocuk bana, ilgileniyor bununla. Ben buna sevinmeyeyim de neye sevineyim? 

Pezzettino İtalyancada "parçacık" demekmiş. Bütününü arayan parçanın hikayesi bu hikaye de... 

Pezzettino çok küçük olduğu için bir bütünden kopmuş olduğuna inanır. Ben acaba kimin parçasıyım diye kendini yollara vurur. 

Koşan'a sorar: ben senin parçan olabilir miyim acaba? 

Koşan der ki; benim bir parçam eksik olsa koşabilir miydim hiç? 

Tırmanan'a sorar, yüzen'e sorar, uçan'a sorar, güçlü'ye sorar... Hepsinden aynı cevabı alır: 

Benim bir parçam eksik olsa bunları yapabilir miydim? 

Ben açıkçası bu mesajdan pek hazetmedim aslında... Çünkü bir bacağı eksik olup yürüyenler, bir kolu eksik olup yüzenler var! Ayrıca insanın içinde kayıp olan parçalarla yaşaması, birşeyler başarması her zaman mümkün! Tamamlanmış olmaya yüklenen anlam soyutsa da eğer, bu noktada biraz kafa karıştırıyor. 

Kitabın diğer ilginç kısmı karakterlerin "yüzen, koşan, tırmanan" gibi isimleri olması. 

En sonunda pezzettino Bilge'ye gidiyor kendini bulma yolculuğunda. Bilge ona bir adaya gitmesini ve orada aramasını salık veriyor. Pezzettino çakıl taşlarıyla kaplı adada yere düşüp onlarca parçaya bölünüyor. Daha sonra toparlanıp "ben de parçalardan oluşuyorum ve tamım. Ben benim! Ben kendimim." diyor.

pezzettino su kayiktaki turuncu kare. ekürisigil de su ne idügü belirsiz sekiller :)

Oldukça sürreal olan bu hikayeye edonun bayılıyor olması çok hoşuma gidiyor bu kitapla ilgili. Kendisi kitap hakkında konuşurken de "petzettiğnoo parçacık" falan dedikçe deliriyorum :) 

Canım oğlum <3 

Kitaba doyulmaz! Elbette kütüphanemizde daha onlarca kitap var, ama bunlar bizim en sevdiklerimiz olduğundan paylaşayım dedim. Her hafta kreş kütüphanesinden yeni bir kitap da geliyor eve ancak onlar Almanca olduğu için babasıyla okuyorlar. Dolayısıyla yeni kitap arayışlarındayız. 

Varsa sizin için de böyle önemli, özel yerleri olan; keyifle okuduğunuz kitap tavsiyeleri, alırız bi dal! 

not: tanitim bülteni seklinde yazmadigim icin; yazar hakkinda bilgi, yayinevi kisimlarini pas gectim. Kendi imkanlarinizla google'layiniz. Ve ya yorumlardan sual ediniz :)