Çocukken oynadığım oyunlar

Çocukların muazzam hayal dünyası, bol enerji ve aksiyonla birleşince ortaya harika şeyler çıkıyo biliyosunuz. Biraz hafızamı zorlayıp size komik oyunlarımızdan bir derleme yapayım dedim. Bu oyunlar "yetişkin" içermediğinden, çocukla çocuk olmanın da bi sınırı olduğundan (hayal gücü olarak yok elbet; ama içerdiği tehlike miktarı, fiziksel esneklik, dar alanlarda kısa paslaşma yapılabilirlik açısından sınıra uğrar) size yavrularınızla oynayın diye tavsiye edebileceğim oyunlar değil. Ama ben çocukken nasıl oyunlar oynuyordum diye düşünmek, çocukluğu hatırlamak iyi geliyor, işte bunu tavsiye ederim! 

1-ilk aklıma gelenler bayram yazımda anlattığım "kabzımallık" ve "şalvarın içine eşya toplamaca" oyunu. Detaylar için yazıya buyrun .

2- şurda da "plajcılık" oyununu anlatmıştım kısaca. 

3-"karpuzun yarılmasındaki suç dağılımı" 

Bu kez yaşlar büyük! Bebelerden en büyükleri olan ben ortaokula falan gidiyorum, o derece. Yine babaannemin evindeyiz. Arka odada hentbol topu büyüklüğünde onlarca karpuz var. Köyden gelmiş, gölge odaya zulalanmış.

Biz karpuzları birbirimize atıp tutuyoruz. Artık yorulduk, kollarımız ağrıdı. Atma amk falan diyoruz ekine, yorulduk tutamıcaz atma diyoruz... Ekin atmaya devam ediyor. Oyun aşırı stresli bi hal aldı:)) restleşmeler dönüyor, atma bak tutmıycamlar, yeter amk.lar, hodri meydanlar, tansiyon yükseldi. Ve laaaaps Ekin'in atması ve benim tutmamamla karpuz yere düşüp ortadan ikiye yarılıverdi.

Biz bir korku bir panik ama nasıl abarttık olayı, şimmmdi zıçtık diye. Hemen bi plan yaptık. Karpuzu yok edelim, nasıl olsa çok var, biri eksilmiş anlamazlar. Okey şahane plan! 

Ama planda alt yapısız olan kısım, karpuzu nereye atacağımızdı :))) balkondan öylece atmaya karar verdik. Hemen arka balkona koştuk, aşağı baktık babaannem arka bahçede. Sonra Bi koşu ön balkona yardırıp karpuzu aşağı salladık. Laaaps babannemin ayaklarının dibine! (Tam o sırada ön bahçeye geçivermiş speedy gonzalesim, cennet mekanım...) 

Tabi ki gelip ağzımıza zıçtı. Biz sus pus kapandık odaya. Hadi babaannemden tırsmıyoruz da asıl annemler öğrenince ne halt edicez. Hemen bir kağıt kalem çıkardık savunma yazmaya başladık. 

"Karpuzun yarılmasındaki suç dağılımı"

1-aslında düşürmek istememiştik, sadece oynuyorduk. 

2-Ekin'e atma dedik attı. 

3-başağa tut dedik tutmadı. İpnelik yaptı

4-balkondan atma fikri sıladan çıktı

5-babannem olmasa şahane plandı 

Falan filan böle birsürü maddeyle nasıl uzun bi savunma dosyası hazırladık ama! Sonuna da çok pişmanız bidaha yapmıcaz falan yazıp imzalar attık. 

Annemler gülmekten kızamadı tabi ki. Bir de karpuzun zayi olmasına kızmayacaklarmış zaten, o kısımdan korkmamıza gerek yokmuş. Ya babannenizin kafasına gelseydi diye hafif bi zılgıt yedik. O kağıdı uzun yıllar saklamıştık. Sonra ne oldu bilmiyorum, keşke çıksa bir yerlerden :) 

4-"maestro" 

Bir kişi duvardan destek alarak yatakta amuda kalkıyor. Diğerleri (ekin ve komşu kızı Aslı var bu kez oyun grubumuzda) 

Maestroooo diye bağırıp "gurbette yorgun düştün be ceylan" şarkısının melodisini son perdeden hisli hisli anırıyor. Amaç amuda kalkanı güldürerek düşürmek. En uzun süre amutta kalan kazanır. O pozisyonda ve bu saçma şarkıya (daha maestro diye bağırma kısmında kopuşlar başlıyordu) dayanmak tahmin edersiniz ki hiç kolay değil. Altımıza işemeyle sonuçlanan bir oyundu, malesef Çok uzun yıllar oynayamadık :)

5- "doktur bey"

Hatırladığım en eski oyunlardan. Zonguldak'ta 2 katlı bir evde yaşıyorduk. Üst katta oturuyorduk, alt kat babamın muayenehanesiydi. Günün ve gecenin her saati "dohtur bey evde mi" diyerek kapımızı çalan hastalar olurdu. Ben 6-7 yaşlarındaydım ekin de 2-3 o zamanlar. Koltuğun tepesine birimiz üstüne birimiz yatardık. Orası ranza olurdu. Doktur bey diyip diyip üstte yatan alttakine yuvarlanırdı. Her seferinde aşırı gülerdik niyeyse. Amaç neydi ranza ve doktor bağlantısı neydi bilen yok. Ama defalarca ve aylarca bunu oynadığımızı çok net hatlıyorum. 

6-"deneyler"

Bunu yapmayan çocuk yoktur heralde. Biz de deney yapma, iksir hazırlama, jean babtiste grenouille'cilik işlerine fecii sardıydık bi ara.

Numune kolonya parfüm şişelerine birer damla sabun krem sıvı yağ diş macunu yiyecek içecek falan filan kataraktan dünyanın iksirini parfümünü hazırlıyorduk. Buz küplerine abuk şeyler doldurup donduruyorduk. 

Bir gün bir leğene çamaşır mak. Deterjanını komple boşaltıp suyla karıştırıp cılk hamur ettiydik. Annem o zamanın aylık ev harcamalarında önemli bir kalem olan koca kutu deterjanın mındar edildiğini görünce tarlası yanmış emmi gibi çöktüydü. Üzülmekten kızamadı bile kadın :(( 

Ama o toz deterjan tanelerinin suyla birleşince aldığı garip dokuyu, parmaklarımın arasında bıraktığı hissi hala hatırlıyorum, bence şahane montessoriydi :) 

7-"arka bahçe" 

Babannemin neighborhood unda çocuk çoktu. Ama bizden kralı yoktu! Dedem yazları biz gelince, Sakarya nehrinden kum çektirir, bahçeye bi kamyon inşaat kumu döktürürdü. Arabasını parketmek için yaptırdığı dört direk üstü çatılı gölgelik otoparkı vardı :) Biz varken araba ön tarafta güneşin alnında durur; dedemin otoparka hamaklar, salıncaklar kurulurdu. 

Biz akşama kadar kumda oynar, incir yapraklarına çamurdan harç yapıp sarmalar sarardık. Taşlardan, kumlardan, çamurlardan yemekler hazırlardık. Vildan teyzenin merdivenden kumun tepesine atlardık. Akşam üstü oldu mu, çaylarını meyvelerini keklerini kapıp analar da inerdi arka bahçeye oturmaya. Muhabbet sohbet makara kukara, büyükler konuşurken laf dinlerdik. Güçlü kuvvetli kadın Fatma teyzeye kendimizi salıncakta sallatırdık. "Kollaam ağrıdı artık, sallayamaycam" dedikçe kollarına sırayla masaj yapardık :)) 

Evin yanındaki kahveye gidip dedemi bulurdum. Bezik masasına çöker kendime gazoz ısmarlatırdım. Gazozumu içtiğim gibi sıkılırdım, vınn yine arka bahçeye! 

8-"kale baskın"

Hayatımda oynadığım en zevkli oyun bu olabilir! Çocukluğumun da artık zirve yaptığı zamanlardı. 12-13 yaşlarındaydım. Gece yarılarına kadar sokakta sürtmekte, 5-10 km lik alan içinde dilediğim yere gitmekte özgürdüm. 

Çocuklar arası eğlencenin, muhabbetin haddi hesabı yoktu. Çardakta (çanakkale) mahallenin çocuklarıyla kalabalık şekilde oynadığımız bi oyundu bu. Saklambaçın gruplar arası oynanan, aşırı geniş alana yayılmış versiyonu gibi düşünün. 

İki gruba ayrılıyoruz (gruplar 10ar kişilik) bir kale oluyor. Kale dediğimiz yer sobeleme mekanı. Ebe olan grupta 2 kale koruyucusu ve 8 arayıcı bulunuyor. Zaman tutulup baskıncı grubun saklanması bekleniyor.

Ama ne saklanmaklar! Ebesinin hörekesine falan gidiliyor saklanmaya. Oyun başlamadan önce gruplar toplantı yapıp stratejiler belirliyor. Kimler hangi muhitlere saklanacak, kimler kimleri oyalayacak muhtemel baskını kim yapacak falan gibi. Bütün gün karargahlarda kafa patlatılıyor akşamki oyun için. 

Neyse efendim 2 kişi kale civarında takılıyor, 8 kişi dağılıp saklananları yakalamaya çalışıyor. Yakalananlar oyun dışı kalıyor. Sona kalan bir ve ya bir kaç kişi de kaleye baskın yapıp sobeliyor. Sobeleyen olursa "kale baskııııın" diye bağırıp kazanıyorsunuz. Kimse sobeleyemeden tüm grup tek tek yakalanırsa da kale sahibi grup kazanıyor. 

8-13 yaş arası çocuklardık. En büyükleri ve en havalıları biz bir kaç kişiydik. Çünkü bizden bi tık büyükler, artık çocuk değildi...

Oyunun özelliği hava kararınca oynanması ve bir el oyunun en az 2 saat falan sürmesi :)) müthiş gerilimli ve çirkefli bi oyun tahmin edersiniz... 

Bu oyunda yıllarca dilden dile anlatılacak efsane bir baskınımız olmuştu. Grup iyice eridi, kale çok iyi korunuyor, kaleye baskına giden en iyi oyuncularımızın çoğu zorlu saklanmaların ve götün götün yanaşmaların sonunda kale civarında yakalanıyordu. Umutlar tükenmiş, baskın şansı sıfıra inmişti. Şuleyle aklımıza cin bir plan geldi! Şulelerin eve gidip şulenin ninesinin kıyafetlerini çaldık. Pardesü, yemeni, baston gözlük şuleyi giydirdik. Şule yavaş yavaş titreye titreye nine yürüyüşüyle kalenin dibine kadar gitti ve bastonu atıp çevik bir hareketle kaleye baskını yaptı:)))) herkes şok içindeydi. Kimse ayıkamamıştı. Truva atı memleketinin çocukları asırlar sonra benzer bir zafer daha kazanmıştı! :)) 

Ay benim canım çocukluğum ya <3 yazdıkça yazasım geliyor da "kısa kes aydın havası olsun" kısmını beceremiyorum. Bu günlük bu kadar olsun, devam derseniz bu oyunlar postunun devamını yaparım yine sonra. Aklınıza gelen oyunlarınızdan sizde yazın ama yorumlara ;)