Ucuz etin yahnisi

inek yahnisi! 'yahni' kelimesini bu filmden ögrenmistim :)

Bir ürünü alırken 4 kriterde değerlendiririp karar veririm:

1-marka bilinirliği (alanında belli başlı markalardan şaşmama. Adı sanı duyulmamış markalardan kaçınma) 

2-ambalaj albenisi (ah bu yüzden ne kazıklar yedim!) 

3-eş dost tavsiyesi (bimde satılan "çikonella" marka fındık kreması nutellanın aynısı valla, hatta daha güzeli) 

4-kendi çakallıklarım (dur ya ona o kadar para vereceğime şunu deyelim bakalım!) 

Şimdi birinci madde genelde yanıltmaz. Ayrıca aileden de böyle gördüm. Öyle zengin lüks içinde yüzen insanlar değildik tabii ama mesela gıda-temizlik maddeleri hep en bilindik markalardan alınırdı. Açık-kiloluk-markasız ürün alınmazdı eve. Giyim ve ayakkabıda da (bir Gucci Prada olmasa da keh keh) orta sınıf için "marka" kabul edilen şeylerden şaşmazdı bizimkiler. Markayla hava atmak için kesinlikle değil ama kaliteli-sağlam-dayanıklı-sağlıklı olduklarına inandıkları için. Az ama öz alınırdı. 

Ambalaja çok önem veririm. Mecaz anlamda değil ayol, kutu-paket-kavanoz anlamında :))) şık tasarımlı bir kutuda bişey gördüm müydü hiç dayanamam. Kötü ambalajlı şeyler hayata küstürür. Bazen ürünün iyi olduğunu bildiğim halde ambalajı kötüyse gıcık olurum o ürüne :)) 

Bi de "ayyy bitince, kutusuna bişey koyarım ben bunun" dediğim kutulara bişey koymam:) hepsi durur öyle. 

Eş dost tavsiyesinden de genelde cortlamışımdır bugüne kadar. Hadi gıda, gidilecek yer, restoran tavsiyeleri önemli değil, onları deneyip beğenmemek okey. Zevkler ve renkler! Damak tadı giriyor işin içine. Ama bazen iki ürün arasında kararsız kalırım. Bir defaya mahsus alınacak ürünlerdir hani. Ne bileyim Bi mutfak robotu, puset vs. 

İşte birşeyi biri çok över ve ısrar eder, ille de şu marka şu modelden al diye. Hiç içime sinmese de bir bildikleri vardır elbet diyip almışımdır... Sonu hep hüsran, sonu hep keşke kendi düşündüğümü alaydım pişmanlığı... Bunu yapmamak lazım işte, çünkü kendi kararın olan şeyin pişmanlığıyla, başkasını dinleyerek yaptığının pişmanlığı bir olmuyor... Bu her şeyde böyle! 

Ancak milletin lafıyla karar vermekten bu denli hoşlanmamama rağmen, kendim de acayip bir ürün övücüyümdür :) memnun kaldığım şeylerin acayip reklamını yaparım ve ben de insanlara "ille de bunu alın" diye tuttururum:))) 

4. Maddede yazdığım olay da sık başıma gelir ve her seferinde hay kafamı... Deyip gidip bir de üstüne markalısını alırım. "Ucuz mal alacak kadar zengin değilim" sözü tam benim için söylenmiş bi laf. 

Yalnız tabi tüm bunların altında yatan büyük tartışmalar var. 

*Bir marka sadece reklam giderleri, marketing ve ambalaja yatırım yaptığı için mi marka? Aynı kalitede olan muadil ürünün daha ucuz olmasının sebebi bunlara yatırım yapmaması olabilir mi? 

*aslında o marka diye bildiğimiz şeylerin bi numarası yok mu? 

*bu ucuz ama bilinmeyen markalardan güzel şeyler yakalama şansımız hiç mi olmaz? (Buna hemen cevap vereyim: o şans var ama çok az) 

Şimdi size kah marka adı zikrederekten, kah ticari itibar zedeleyerekten örnekler vereceğim:) biz bizeyiz şurda. 

Mesela krem, şampuan, kozmetikte dünya paralar verilen ürünlerin hiç bir numarası olmadığına artık ikna oldum! Mucizeler yaratmıyorlar, onu bırak 10da bir fiyatına satılandan hiç bir farkları yok! 

Mesela yüz kreminde estee lauder ve Chanel denedim, enayiliğime doymadım. Daha da denemem. Chanel kremim bitince içine bastım niveayı! Maksat zengin göstersin eheuehhehe 

chanel kutusuna nivea basma hareketim, temsili.

Fondöten, far rimel ruj kısmı verilen paraları hak ediyor olabilir bak. Ben pek sık kullanmadığım için ona verilen paraya acımıyorum. Bir rimel 2 sene gidiyor (o da bittiği için değil kuruduğu için). Bi far 15 sene gidiyor asdjglgllg. Muadilini kullanma ihtiyacı duymuyorum. Keza parfüm de öyle. 

Ayrıca ucuz fondötenle şanzelize kafe müdavimi gibi görünme riskleri de mevcut. Yani ne bileyim o turuncu görüntüler kötü fondöten yüzünden heralde. 

Mesela Zara aşırı kalitesiz siz de biliyosunuz bunu! Bir yıkamada ağzı gözü kayıyor penyelerin. Ama tasarımları çok güzel yhaaa. Bunu da bile bile almaya devam ediyoruz mesela. Danışıklı dövüş. 

Ayakkabı ve montta yarı fiyatına muadilleri oluyor, her seferinde onlara kanıyorum. Çocuklara alırken çok koyuyor valla... Çünkü yarım sezon giyilip küçülen şeyler. Diyorum "yuh anasının gözü" bu kadar para verilir mi be! Bakıyorum taş gibi ürün! Ne bileyim "su geçirmezlik, kar geçirmezlik sertifikası" da var. Alıveriyorum. Ama illa ki su geçiriyor yaaaa.... Kafayı yiycem. 

Sonra tövbe ediyorum, hamama gidip 40 tas su dökünüyorum. Diyorum ki "çocuğa alırken kıy paraya gitsin ayol! Sıcak sıcak rahat rahat giysin yavrular" 

Ama sonra aradan zaman geçiyor, sezonu geliyor yine almak icap ediyor, başa dönüyorum "yok yeaaa bu kadar para verilir mi" :))) 

Ha bu arada gidip de en dandiğini alıyor da değilim. Pahalı dediğim ürün 300 liraysa benim aldığım 150 lira! 150 lira da az para mı müdireler? 

Çocuklar için en mantıklısı 2. El almak. Ama onda da istediğin marka model, renk, beden; az kullanılmış temiz durumda ürün denk düşürmek zor. Her zaman olmuyor. 

Bir de bikaç kere yapıp bidaha yapmamaya karar verdiğim tecrübem şuydu: internetten sezon sonu indirimlerinden "seneye giyerler" diyip ayakkabı almak!

Onu hiç kestiremiyorum yaa. Çocukların ayaklarının 1 sezonda 3 numara büyüdüğü de oldu, 1 yıl aynı numarada kaldığı da... Maya'ya bu kış giyer diye aldığım bot hiç giyemeden elimde patladı misal... Ama penye türü şeyler oluyor bak. Oradan baya bi yürüdüm;) 

Şimdi size bin yıllık bir geyik çevireceğim. Bundan bahsetmeyeni dövüyorlar çünkü. Tommy hilfiger, calvin klein, dkny, Levis, converse gibi markalar biliyorsunuz Amerika'da hep 10 dolar. Ayrıca hep faqirler giyiyor orda bunları ashdjfkfkg 

Ama nedense yurdum insanı bu markalara ölüp bitiyor. 10 dolarlık malı 200 liraya almalara doyamıyor! İşte ben buna çok gıcığım. Çünkü gerçeqq enayiliq qeyfi budur! 

Hadi Levis la converse i muaf tutayım (çünkü gençliğimde almışlığım çok var hehehe) onlar biraz da ikonik ve nostaljik itemler.  Efsane modelleri hiç değişmeyen ekol parçalar. Ama zottirik düz penyenin üstünde tommy arması var diye, kıro işi çantanın üstünde kocaman Guess yazıyor diye, cnm siz hayırdır ya? (Not:sırf yurdumda değil burda da böyle o olay. Burada da bu markalar devasa fiyattan satılıyor ve matah bişeymiş gibi kapış gidiyor) Ha benim tomi tişörtüm yok mu? Her renginden var ayol, amarıga'dan 10 dolara aldım hepsini :))) 

'hofff gercekten ilk kez görüyoruz cok yaratici karikatür secimi' demeyin baqin! oldies but goldies hep bunlar

Bi de çok salak bi huyum var, bişeyi ucuza kapattıysam hemen söylüyorum fiyatını asfhjdkdk yani insanlar sormasa bile söyleyiveriyorum elimde değil. Mesela bkz. 

-çantan çok güzelmiş cnm 

-ay mango'dan aldım 12€ ya! Sezon fiyatı 50€du inanır mısın dev bi indirime denk geldim kıppppss:)))) 

Allahım ne gereksiz muhabbet! Niye şunu söylemeden "saol cnm" diyip geçemiyorum bilmem. Ay bak yine sinir oldum kendime. 

Kısacası baba erenler, ben bu işi beceremiyorum! Kah pahalısı iyisidir mantığına teslim olup paralar saçıyorum, kah dur ucuzundan alayım kar edeyim diyip elime  yüzüme bulaştırıyorum, kah saçma sapan stratejiler izleyip pişmanlar oluyorum. Alışveriş hususunda kendi içinde tutarlı, karakterli, sistematik yapısı olan bi insan değilim ne yazık ki :) en iyisi kendimi böyle kabul edeyim , ne yapayım:P