“Usulüne göre gömülmeyen her şey sonradan hortlar. En çok aşk” Lacan
Ben galiba bu bloğu kendi kendime cancelladıydım tatlıqısslar. Nasıl oldu anlamadım.
Her gün birbirinin aynısıydı. Yazmaya hevesim ve merağım kalmadıydı. Ama “artık blog yazmayacağım” falan diye bi karar falan da almış değildim.
Böyle kararlar alanlara ayıptır söylemesi götümle bir miktar gülerdim üstelik.
Ne bilem millet feysbuğunu instasını falan basın açıklaması yaparak kapatır:
“Ayleme zaman ayırmak, kendimi hobilerime ve meditasyonuma adamaqq falan filan istiyorum. O nedenle bir süre burada olmayacağım. Tel ve mail yoluyla ulaşabilirsiniz. Hepinizi çk svyrm. Tşk”
(O sırada ben: Tmm)
Bu cümlelerin çok daha süslülerini, bu açıklamaların çok daha Teoman’ın müziği bırakması stayla lanse edilenlerini gördü bu gözler.
Anlamıyordum kısacası insanların bunu niye yaptığını. 128 milyar doların açıklama yapılmadan hiç edildiği aq yerinde, sen neden dayıngile ve ilkokulöğretmeningile reis-i cumhur gibi balkon konuşması yazıyorsun güzel gardaşım?
Blog kapatma tabi bunun biraz daha farklı versiyonu. Orada okura karşı sorumluluk hissedilmesine okeyim. Orda bi inceden “behlül kaçar” yazısı yazılabilir.
Ama ben hiç yazmadım. Çünkü bir şeyler beni dürterse gelip yine yazardım buraya neden dükkanı kapatayım?
Esnaflığın şanındandır zaten: mal yoksa yok denmez! Vardı bitti denir, haftaya gelecek denir! Sjdjdjnd
Neyse işte son bir kaç haftadır yazmak var aklımda, özledim buraları ve hepinizi <3
Yarın yeni bir yazıyla dönüşüm muhteşem olsun mu? Isısısı
(Olmasın derseniz de yazıcam gerçi yabıcak bişey yok)
Ay! Yaz yaz özledik valla.
YanıtlaSilYazdım yine 158 paragraf uzunluğunda proje ödevi gibi yazı allah affetsin. Editleyeyim ekleyeceğim birazdan :))
Silolsun olsun, özeldik bekliyoruz :) selamlar
YanıtlaSilGeliyooooor :)
SilYa sen nerelerdesin, pek özledim! Bu blog okuyuculuğunun en sevmediğim yanı da bu sanırım, ne bloglar okudum bir gece ansızın gidiverdiler, meraktan öldüğümle kaldım. Hayır başka türlü bir ulaşım şekli de yok, senelerce okumusum, yorum yazmışım, ne bileyim yorumlaşmışız falan... Sonra hop diye gidiverince çok üzülüyorum vallahi :( İçimden bir ses de hep kesin daha gizli bi 2. blog açtı ben orda yokum kesiiin diye paranoyaklaşıyor.
YanıtlaSilNeyse velhasıl kelam, hoşgeldin be! :)
Yiğaaa kıyamam bee:(
SilO güzel insanlar o güzel blogları kapatıp gittiler. Gazozun fırtına, bloggerın tırtına kaldık. Dkdkjfjf
Bana da oluyo o -başka blog açtı da beni çağırmadı mı yoksa gızz düşüncesi ehueheueh. Benim valla yok ama başka blog.
Şu 2 olayda ne düşüneceğimi bilemiyorum esasen, ciddili eyyorlamam gerekirse
1-yazı silmek
2-blog kapatmak
Bir yanım mekanın sahibi ne isterse yapar diyor. Bir yazı üzerinde zamanında konuşulur, katkıda bulunmak isteyen katkısını yapar; yorumlardan feyz alacaklar feyzini alır. O yazı orda misyonunu tamamlar diyor.
Diğer yanım orada başkalarının da emeği var! İnsanlar yorum yazmak için mesai harcıyor, bi yerden sonra kollektif bir çaba ve emek sonucu içerik son halini alıyor; belki zamanla dönüp bakmak isteniyor.. ne bileyim zorrt diye silmek de şrfszlik gibi geliyor.
Bilemiyorum yani ben de net değilim bu konuda :/
Hoş buldum diyeyim <3 Yazmadıkça hayatım tatsızlaşıyor gibi hissettim bu ara, minnoş minnoş yazı hedefleri koydum kendime.
Herkesin kendi hayati, blogu vs okey de, abarti sekilde "arkaaslar blogu siliyorum, facebook umu kapatiyorum, facebookta temizlik var vs" tayfasinin cogu aslinda kimse tarafindan sallanmayan kisiler. Daha dogrusu söyle, facebook hesabini kapatmasinin baskalari icin önem tasimadigi gerceginin farkinda olmayacak kadar saf olmalari veya kendilerini dünyayi degistirecek kadar önemli görmeleri. Abi sen bi daft punkt misin mesela? Ya da Angela Merkel falan Donald Trump mi desem? Dostoyevski blogunu kapatsa olay olurdu mesela. Bu tarz insanlarin yaptiklarinin rezonansi yüksek olur. blog silme konusunda sana katiliyorum. O kadar emek var yorum var, en önemlisi blogu yazan kisinin kendisi var o yazilarda. Bir nevi kisisel arsiv. Bu acidan degerli. Silmek bence de gereksiz bi action. Ama dedigim gibi: herkesin kendi karari. Sunu da söylemeden gecemiyicigim: evet bazi kisilerin offline olmak istemesi , üzücü. Sen blogu kapiyorum desen hakikaten üzülürdüm. Ama inan bu kisiler zaten cok az.
YanıtlaSilDostoyevskinin bloğu keşke olsaydı yaa sjdjdjdjd hatta instası da olsaydı ve trendyoldan “redingot” linkleseydi
SilBu arada Tolstoy’un torununun instası var ve ben takipliom tabi ki abdjdndnndnd
Facebook’u kapatmadım ama ghosting yaptım. İlk zamanlar “nerdesin hiç foto eklemiosun. Çocukların fotosunu koy” diye mesaj atanlar ve merak edenler sadece emekli öğretmen teyzelerdi ajdjfjfjjfjf
Bence de sosyal medyada kimse kimsenin zikinde değil. Kimse “ayşe ve kocişinin kahve qeyfi fotosunu görmezsem yaşayamam, pelin ve bebesinin katı gıdaya geçme storysini görmezsem instadan tad alamam” diye üzülmüyor hesaplar kapanınca ısısıısıs
Son cümleye gözyaşım pıt. <3 eheuheu
Hoşgeldin reis :)
YanıtlaSilsessiz bir takipçin olarak, yazmadığın bu süre boyunca aklıma ara ara gelip, napıyor acaba diye düşünmüşlüğüm vardı. yazdın rahatladım.
Yazmadığım süre boyunca ben de “napıyorum acaba” diye düşünüyordum sndjdjdjd
SilHoşbulduk efenim! Çok mes’ud ettiniz beni <3
Bence beni kastetmiyorsun. Ben bir seferde kaparım miktir oldum gittim cnkü canim istemiyor artık :) ama sen iyi ki geldin geri :)
YanıtlaSilBence beni kastetmiyorsun. Ben bir seferde kaparım miktir oldum gittim cnkü canim istemiyor artık :) ama sen iyi ki geldin geri :)
YanıtlaSil