Kreşler altında 20.000 fersah

Edo kreşe başlayacağı vakit, oğlanı askere yolluyormuşum gibi bir hüzün vardı içimde. Hem de dağıtımda Şemdinli dağ komando birliği çıkmışçasına panikli, ciğer solmalı :) üstelik yavrum tam bir beybi, çokça saftirik, az biraz da 2 ay önce doğan kardeşinden mütevellit travmalıydı. 

Gözler dolu dolu, kalbim küt küt bekliyordum kreş kapılarında. Edo için nasıldı net hatırlamıyorum ama benim için çok zordu... 

Kreş hocasıysa durup durup bana "2,5 yaş aslında erken 3 yaş çok daha uygun. 2,5 yaşında başlayan bebelerde yaşadığımız alışma evresi sıkıntılarını 3 yaşta yaşamıyoruz" diyerekten zarf atıyordu. (Sonradan çakozlayacaktım ki; çocuk için değil onlar için zor aslında ehehhehe. Çünkü 2,5 yaş bi nevi kucak bebesi, özel ilgi istiyor, bez değiştirmek istiyor. Terrible 2 ataklarına, ağlamalara zırlamalara meyilli, konuşma-laftan anlama daha tam oturmamış falan ama 3 yaş öyle mi? 3 yaşı sal gitsin :D) 

Maya'nın 2,5 yaşını doldurması nisan sonuna geliyordu ve ben çoktan kararımı almıştım. 2 ay için bu stresleri yaşamaya gerek yok -kreş temmuz başı kapanıyor- zaten alışma evresi 2 ay sürüyor. Ben maya'yı o 2 ay evde oyalar, eylülde yeni dönemde başlatırım diyordum. (Burada sitcom kahkaha efekti giriyorum) 

Şöyle diyeyim maya 2 yaşına bastığından beri "ne zaman başlayacak şu amk kreşine yetheeeer" diye gün saymaktayım :D 

En Erkin Koray sesimle "maya'yı da alııığn, artık kı-reeeeeğ-şeeğe" diye şarkılar söylemekteyim. 

Evet ben çok yoruldum bunaldım, artık kreşe dehlesem de qeyfime baksam düşüncem büyük etken hehehe. Ama daha büyük etkenler de var: 

1-maya doğduğu günden beri (gün demeyek de 2 aylıktan beri) her gün edoyu bırakmaya ve almaya kreşe bizle geliyor. (Ya Haris ya ben, kim bırakırsa bıraksın maya'yı da götürüyoruz) Yani ortamı biliyor, öğretmenleri, çocukları tanıyor. Hiç yabancı hissedeceği bir ortam değil, zaten günlük rutininin içinde. 

2-maya anasının gözü bir gız :) el becerileri müthiş, masa başında oturma el işi resim yapma olaylarına bayılıyor. Ayakkabısını montunu kendi giyip çıkarıyor. Yeme problemi yok. İletişimi, sosyal yanı kuvvetli. Ben yokken başka insanlarla kalabiliyor, beni hiç aramıyor (anane, dede, hala vs vs) edoyu o yaşına kadar kimseye bırakmamıştım ama maya'yı çok iteledim :D 

3-abisi de orada. Aynı sınıftalar 

4-ben de artık kreşin ciğerini biliyorum. Herkesi tanıyorum. Deneyimliyim. 

E hal böyle olunca içim de gayet rahat. 

Maya'ya zaten son bir kaç aydır (aslında mayadan çok edoya -kızım sana söylüyorum gelinim sen anla modunda-) "maya kreşe başlayacak" temalı konuşmalar yapıyorduk. Çünkü Edo da artık başlasın istiyordu şiddetle! Kendi kreşe dehlenirken Maya'nın evde benimle kalıyor oluşu açık açık koyuyordu artık ona. Maya bebek değildi artık, o da gelmeliydi.

Neyse efenim biz kreş öğretmenimizin de onayıyla maya'yı getirmeye başladık. Ancak resmi başlangıç tarihi 27 nisan olduğu için, o günden önce orada bırakma şansımız yoktu. Biz de başında duracaktık. 

İlk zamanlar analar da kreşe giriyor. Çocukla dip dibe takılıyor. Maya'da bunu hiç yapmadık :) maya zaten edo'dan bile hızlı bir şekilde ayakkabısını çıkarıp, kreş patiğini giyip içeri yardırıyordu kendi kendine :)) reis kız şu maya :D 

bkz mesela duvar dibinde en kösede olan kafa mayanin. degil kiyin kiyin anaya ögretmene yanasmak; jungle'a orta yerinden daliyor :))

Kapının önünde bekledik birer saat o kendi kendine takıldı. Yalnız 3. Gün falandı maya 5 dakkada bir orda mıyım diye beni kontrole gelmelere başladı. 

bkz. burda da kresin en cool kizini kanki yapmis kendine :D 

4. Gün maya'ya ben eve gidiyorum seni 1 saat sonra almaya gelicem dedim ve beni göremeyeceği bir yere gidip kitap okudum. 45 dakka anca olmuştu ki kreş örtmenimiz H. Yanıma geldi, surat 5 karış!

Mayayla prob. yaşıyoruz dedi. Hiç laftan anlamıyor, kitap odasında büyük çocuklar kitap okurken küçüklerin girmesi yasak. Maya hayır deyince bana bağırdı, beni itti ve girmeye çalıştı Dedi. El işi yaparken masayı karıştırmaya çalıştı falan Dedi. Ve ekledi "evde nasıl?" Hayırları, kuralları, sınırları nasıl karşılıyor? 

Benim de surat anında düştü tabi. Dedim 2 hafta önce emziği bıraktı, bu aralar extra huysuz. Kendini nasıl sakinleştiriceğini bilemiyor. Geçici bir dönem olduğuna inanıyorum. Evde de "hayır" dendiğinde bağırma ağlama huyu var. Ama ben kural esnetmiyorum, istediği kadar bağırabilir! Bağırarak istediğini elde edemiyor. Ama yine de bağırmaktan vazgeçmiyor.

İkincisi abisinin fiziksel üstünlüğü var. Onunla kavgalarında da tek silahı bağırmak. Nasıl çözücez ben de bilmiyorum, var mı tavsiyeniz? Dedim 

Kadın üzüldüğümü görünce hemen beni sakinleştirmeye girişti. Tamam önemli değil, hallederiz Dedi. Bağırmasına tepkisiz kalın, bağırdığı için istediğini yapmayın falan Dedi. Bugünlük bu kadar yeter. "Al dedi git dedi çocuklarını dedi git dedi " :-))) 

Haris'e yetiştirdim hemen olanı biteni. Haris zaten H.ye gıcık. Napak amk maya'yı da mı ergoterapiye gönderek, bunu mu istiyormuş  Dedi asjdklflgşg 

Maya daha 2,5 yaşında. Ayrıca kreşte çok fazla kural var (kreş değil Peygamber ocağı! Boşuna demiyorum) tabi ki çocuk ilk günden bütün kuralları öğrenip uyamaz. Alışması lazım, alışana kuralları kabullenene kadar da böyle arıza çıkaracak elbet, çok normal Dedi. 

Ayrıca H. Çok aşırı kuralcı, oradaki diğer öğretmenler onun kadar değil. Geçen o kitap okuma odasına Maya'nın girmesine başka bir öğretmen izin vermişti. Ne var amk giriverse Dedi akskfllflf

Bu kez beyime hak verdim. (Ne var giriverse olarak değil de, H. nin kuralcığı ve bir anda bir çok kuralla karşılaşan Maya'nın uyum sağlayamamasının normalliği olarak) 

Şimdilik buraya kadar geldik :) Bu hafta yine kademeli 1-1,5-2 saat birakarak gidicez. Haftaya ilk kez 8den 12 ye kadar 4 saat deneyeceğiz. Ama ben yazıyı yazmak için tam güne geçmeyi bekleyemedim ehehhehe 

Ancak görülen o ki; Maya'da bırakıp gidiyorum diye arkamdan ağlama, orada kalmak istememe davranışlarının hiç biri yok (olmayacak gibi de duruyor) 

Severek gidiyor. Orada 40 yıllık kreş öğrencisi gibi havalara giriyor falan görmeniz lazım :D 

Maya'nın çirkefliği beni hiç korkutmuyor. Şu an belki bu dediğimi yanlış bulacaksınız ama tam tersine sevindiriyor bile! 

Çocuksuzken ve hatta Edo küçükken; böyle bağıran çağıran işine gelmeyince itip kakan çirkef bebelere inanılmaz sinir olurdum. Aileleri ne biçim arsız yetiştirmiş falan derdim... 

Şimdiki hissiyatım şöyle, (edoda sütten ağzım yandığı için belki de) çocuk içine kapanık, iletişim kuramayan, ortamdaki büyüklere yapışan, anası gitti diye içli içli ağlayan yavrulardan olacağına çirkef olsun daha iyi. Hakkını arasın, istemediği şeyi yapmamak için diretsin, kendi ayakları üstünde dursun, kendi sorunlarını kendi çözsün; daha iyi... 

Maya'ya çirkef demem bağırma ve "hayıllll" diye kaşlarını çatıp kafa tutma huylarından sebep :) ufak dozda itiş kakış da var tabi.

Ancak, tırmalama, ısırma, saç baş yolma, ağır nesneyle vurma/fırlatma gibi şeyler asla yok! Hiçbir zaman olmadı. Olsaydı aman içine kapanık, sinik bir tip olacağına bunları yapsın asla demezdim! O kadar da değil elbet.

Ama kendini ifade etmek, öfkesini dışa vurmak ve hakkını aramak için bağırmasına; personal space'ini korumak için kendine yaklaşanı itmesine okeyim ben. (Tabi ki yine de bağırdığında uyarıyorum. Bağırmaması gerektiğini anlatıyorum. Bakalım kıfsssmet) 

İnşallah maya ağlamadan, beni istemeden, daha başka uyum sorunu yaşamadan kreşe adapte olur da bu yazıyı editlemek zorunda kalmam. Allah editletmesin. Alırım birer inşallah&maşallah fav.ınızı :D