Tüketim toplumunun götünden uydurduğu en boş beleş gün hangisidir derseniz sevgililer günü derim.
Hiçbir sevgilimle sevgililer günü yemeğine gitmemişimdir. 15 yaş civarı ayı mayı gül falan alındığını hatırlıyorum ama ne bileyim çok siktiriboktan bi gün bence.
Ayrıca bence "gün" dediğin şey içinde kısır ve mozaik pasta varsa gerçek bir gündür askdlfl
İkincisi nedir diye sorarsanız ona da anneler günü derim.
Annem realistik bir beklentisi olmasa da anneler gününde bişeyler beklerdi. Gelmedi mi tribini atardı :))
Neler alırdık pek hatırlamıyorum ama hatırladığım 2 hediye var. Birinde ben liseye gidiyodum. Anama kendi harçlıklarımla "maybeline" marka far ve allık almıştım. Anam "Hofff ya mavi far mı sürüom ben allaşkına bari haki alaydın" falan dediydi. Sonra naptık değiştirdik mi bilmiom.. Öyle anam aldığım hediyeyi beğenmedi diye kalbim kırılmadı tabi ama yine de hafiften uyuz olduğumu hatırlıyorum.
Bir sonraki sene de babamı kuyumcuya götürüp altın takı aldırdıydım. İnce sade bi zincir, kolye ucuyla takım 2 de minik küpe. Onu da beğenmedi askfklflgl sonra kendi gidip değiştirdi, üstüne para ekleyip beğendiği bişey aldı.
Anam aslında takıya tukuya hediyeye prim veren bi insan değildir. Nerden çıkmıştı bu hediye mevzuları bilmiyorum. Ama gıcık birşeydi işte!
Ben orta okula gidiyodum, Ekin ilkokula. Helvacıoğlu blok flütümle bi anneler günü şarkısı çalmayı öğrenmiştim:
Re-la-la-sol fa-sol-la-sol diye gidiyor.
Bize emek verdin annem
Sevindirdin sevdin annem
Annem annem canım annem
Ne tatlıdır benim annem
Sözleri de Ekin'e ezberlettim anama çaldık. Tabi ki devasa hoşuna gitti ve uzun yıllar her anneler günü bu eseri bize icra ettirdi. Belli bir yaştan sonra artık utanıyorduk çalarken ve söylerken:))) ama anamızı mı kırıcaz be!
Anneler günü annesi olmayanlara yapılmış en büyük vicdansızlık bence! 2 mutfak robotu satıcaz diye koca bir günü bu insanlara zehir etmeye, üzmeye ne hakkınız var pislik küçük ev aletleri loncası!
Günün kendi içindeki saçmalığı da şurda; çocuğun gidip anasına "annem olduğun için tşk tatlıqıss, analık zor şey emeklerini görüyorum" minnetini sunması olayı bu di mi özünde? Yani çocuklar ve anne arasında?
Tamam parayla satın alınabilecek bir jest girecekse işin içine o vakit çocuğun o parayı kazanır yaşlarda olması gerekmez mi? Hediye işi neden babanın cüzdanına iteleniyor asjdklfl?
Ha baba hanımına "çocuklarımın annesi olduğun için gününü kutlarım" diyorsa bunun için evliliquee yıldönümü, doğumgünü falan var zaten kıpsss ordan yürüsün işte.
Ya da analar birbirine "sen de anasın günün kutlu olsun şekerim" falan diyor ay ne bilem ya bana saçma geliyor. Eh madem herkes çılgınca birbirinin gününü kutlamaktan vaz geçsin ve bu iş ana-çocuk ekseninde kalsın bari meh meh.
Burada anneler gününde hediye alma olayı yok bu arada! Tv de ve ya mağazalarda "anneler gününde ananıza şunu bunu alın" temalı reklam hiç görmedim bunca yıldır. Ha isteyen hediye alır, alanlar vardır illa ki. Ama anneler günü genelde anayı o gün rahat ettirme modunda geçiyor buralarda. Anaya kahvaltı hazırlanılıyor, o gün arıza çıkarılmıyor falan fişman akslfld ay daha ne isteyelim be!
Bizim kreşte de anneler günü için çocuklara hediye yaptırılıyor. Ama Türkiye'deki kadar ciddiye alınmıyor tabi.
Bu sene şunlar geldi mesela arkasında da bir şiir yazıyor :
Sevgili anne (resmiyete gel)
Ağaçlara tırmanalım
Yağmurda dans ederek yürüyelim
Birbirimizi anladığmızı tüm insanlara söyleyelim
Yüksek sesle ve yanlış notadan şarkı söyleyelim
Gülelim, hayal kuralım, mutlu olalım
Yaşayacak bir sürü şeyimiz olsun
Sadece sen ve ben, ikimiz
Tırrık almancamla bu kadar çevirebildim, ama şiirin kendisi güzel, kafiyeli falan.
Bi de beyaz tülbente batik desen şal yapmışlar. Such 90lar, very Kenan doğulu güneş kolyesiyle konbinlemelik :) ama onları yapan ellere kurban olurum be! Çünkü analık <3
O yüzdendir ki tatlıqısslar anneler gününüzü kutlamıyorum. Çünkü deliye her gün anneler günü :D


Anneler günün kutlu olsun Başakçım 😂
YanıtlaSilBen anneler gününü kutlamayı seviyorum ama öyle maddi beklentim yok, bizimkiler de ufak hediyeler yapmışlar, kızım bir şiir ezberlemiş ay ben Bi duygulan. Anneler gününü kutlama sebebim hayatta kutlanacak şeyler için bahane olması, bence bunlar hayata renk katıyor. Bizim burdaki Facebook grubunda bir paylaşım olmuştu. Bir anne yılın her ayında bir kez olmak üzere yılda 12 kez kutlanmaya değer birşeyler için fikir istiyordu. Doğumgünleri Noel işte diğer bayramlar falan birkaç ayı boş kalmış ne vardı başka diye sormuştu. O fikir çok hoşuma gitti, ben de kafamda her ay en az bir kere kutlanacak birşey yaratmaya çalışıyorum. Mayıs ayı için de bizde anneler günü oldu, Haziran'da da babalar günü olur, Nisa'nda çocuk bayramı, Mart'ta kızın doğumgünü bu şekilde her ay. Çocuklar için eğlenceli olsun akıllarında kalsın istiyorum.
Hehehe senin de kutlu olsun tabi ki gececiğim :)))
SilDedim ya ana-çocuk arası el yapımı hediyelik, şiir, şarkı türkü olayı çok tatlı <3 onu ben de seviyorum. Ama bunlar ev içinde özelde kalsa bence keşke. Sosyal medyaya boy boy serilmese... Hani mesela çocuklarını havalı kreşlere gönderemeyen, janjanlı etkinliklere götüremeyen analar kendini kötü hissetmese... Bak elalemin çocukları Nasıl da İngilizce şiir okuyor bizimki gariban kaldı falan diye üzülmese keşke... Öbür yandan engelli anneleri... Anneliğin en zor en çetrefilli hallerini yaşamalarına rağmen onların çocukları anneler gününü belki hiç kutlayamayacak, hediyeler yapamayacak... Ay ne bileyim ya bir taraf için çok özel, güzel, keyif ve gurur verici birşey diğer taraf için iç çekmelere dönüşmese... Biraz da bunları düşünüp hassas davranıyorum ben bu günde..
Ha o kadar hassassan her gün dikkat et buna madem diyebilirsin; ama olmuyor... En azından bu furyaya katılmaktan imtina ediyorum ben de kendimce...
Her aya bir kutlama fikrini ben de çok beğendim <3 kutlamak, aile içinde özel günler yaratıp paylaşmak güzel şey ama klişeye kaçmadan yapmak daha şahane olur :)))
Evet evet aynen ben de aile içi kutlamaları kastettim rutinden çıkmak özel sofralar hazırlamak veya mum üflemek çocuklar için böyle anılar bırakmak 💕
SilBen de anneler gününü yazınızda bahsettiğiniz sebepten dolayı çocukluğumdan beri hiç sevmem. Anne oldum yine sevmiyorum. Yazınızı okuyunca bozuk moralim biraz da olsa düzeldi. Yine güldürdünüz beni. İyi ki varsınız. Anneler gününüz kutlu olsun. :))
YanıtlaSilSizin de anneler gününüz kutlu olsun mine'ciğim.
SilAnnesizliğin açtığı yaraları annelik yaparak sarmaktan güzel ilaç yok <3 bunu klişe bir güne itelememek, her güne Mutlu güzel anılar katarak yapabilmek dileklerimle...
Ha tabi büyüyünce hediye olarak mavi far alırlarsa tribinizi gönül rahatlığıyla atabilirsiniz ehehhehe
Bunun bi de babalar günü var diyerek ben de kutlamıyorum. Çünkü biliyorum o kutlamalara, ilanlara, reklamlara maruz kalmamak için fellik fellik kaçma hissini. Bi sene kutladık işte yetti da. Mesela beyim bu tip günleri hiç atlamaz minik de olsa bi hediye alır. Ben önümüzdeki beş yıl her özel günde kendisine hediye olarak yavrumuzu gösterme eğilimindeyim. Neticede Analar çeker yükü kimsenin bilesi yok :D eklemeden geçemiycim yeni kindleım kalp ben. Karanlıkta kitap okuyom ya çoheğlenceli
YanıtlaSilBen babalar gününe o kadar sümük atmıyorum ki hangi gün olduğundan bihaberim adjfkfkkg
SilBence çocuu göstermek şahane fikir! Eş emeği göz nuru ayol home made! Mikroskobik bir sperme karşılık boylu poslu delüğanlı oluşturduk işte resmen tefecilik eheueheu
Ay Kindle çoğiyi değil mi yaaaaa hediye gibi hediye <3
Birbirimize beleş kitap paslayak madem bundan kelli :*
Onu da düşünmüş kürek kürek kitap attı üstüme. 3666 tane kitabım var bin dene de İtalyanca var. Ama arada tırt kitaplar da mevcut. Liste alınıyor mu bi bakam mail atarım. Varsa senin de istediğin yazıver hanımgızım
SilOf ya ben de hic sevmiyorum anneler gununu. Aklima hep annesiz cocuklar, yurtlardaki bebeler geliyor. Icim daraliyor, annem yanimda olsun bana birsey olmaz diye bir sarki yapmisti nil karaibo bi anneler gununde. Cok aglamistim, bunu simdi annesiz cocuklar dinleyip cok uzulecek diye. Elimde olsa kutlanmasini yasaklarim o derece, sevmiyorum. Bu hassasiyetim anne olduktan sonra oldu, daha once bu kadar gicik olmuslugum yoktu :(
YanıtlaSilYa o Nil karaibo gitsin ötede bayılsın. Ben de gıcığım kendisine ve yaptığı her tırrık işe.
SilKesinlikte ben de ana olduktan sonra daha da bi sevmemeye başladım. Hele ki ay bnm yavruşum bana şunu bunu aldı/yaptı/kreş bünyesi organizasyonunda şiir okudu rol kesti falan diyerek işi şova döken analara daha da bi bileniyorum.
Heee anneler günü he :)))
Çıkıntılık yapayım diye gelmiştim, ama baktım ki sevmeyen çok.
YanıtlaSilHamile olduğumu öğrendiğim zaman beynimde volkan oluşturan ilk şeylerden biriydi, ahan da analar günü var, şimdi "Geliiinn çiçeeek dereeeliiimmm" falan diye ailenin kadınları bana yanaşacak diye düşünmüştüm. Tabii ki kimsenin bir yerinde olmadım, kimse de "Ay bu kız hamile, daha anne değil ama ilk analar günü, mıy mıy mıy." yapmadı.
Kutlamayı da sevmiyorum, kutlanmasını da sevmeyeceğim. Ben kendim bebeklemeyi seçtim. Çocuk bana niye teşekkür ediyor ki, diye düşünüyorum. Açıkçası kendi anne babam için de aynı şey geçerli. "Bana mı sordunuz olm." diyesim geliyor; analık, babalık, fedakarlık meselesi açıldığında. Kendi çocuğumdan da duygusal olarak böyle bir beklentim olur mu ilerde, bilmiyorum valla. Benim gibi bir danadan çıkmaz gibi geliyor ama, du bakalım.
Ama kutlamaları severim. Mesela bu sene 14 mayısa denk geldi ya, 14 mayısı kutlayalım, eyvallah. Mayısın ikinci pazarı olmasını, havanın ısınmasını, (Ehe, millet burda deniz sezonunu açalı çok oldu.), vs vs. Duygusal şeyleri kutlamaya çok tahammül edemiyorum ama. Yeaarabbim ben niye böyleyim?