-şimdi son yıllarda vicudumlan pek barışık değilim doğruya doğru. Ancak gün içinde pek fazla insan görmediğimden aynanın karşısından geçerken, giyinirken soyunurken falan "Ehh yeaa fena da değilim kıppps" falan diyeyazdığım çok oluyor.
Ama reelde daş vicutlu bir hatunla yan yana gelince püüüü Allah cezanı tipini skyim diyorum hemen kendime. Böööyle melül melül bi hatunun incecik bele bakıyorum, hop ordan sütun bacaklar, derken minnoş toto falan süzerken anında kendimi jabba the hutt hissediveriyorum.
-aynısı selvi boylu al yazmalı ablalarla yan yana gelince de oluyor. Türk standartına göre kısa sayılmayacak orta boylu hatunum esasen. Hatta küsurat vereyim de gtümden salladığım anlaşılmasın: 1,67.
Ama misal Bi 1.75 dikildi mi yanıma kendimi çok küt hissediyorum.
-bazen çok havalı tarz falan giyindiğimi sanıyorum (asldlflkg hemen gülmeyin ayol o kadar da sanmıyorum) ama mesela hop bi görüyorum efso giyinmiş hatunlar ortamda...
Abbowww diyorum bunları nerden almışlar, neyi neyle yakıştırmışlar şahane olmuş, bi de bana bak kafama kitap koyup "ben dünyanın en gözel garısıyam" yürüyüşü yapsam sırıtmayacak.
-şöyle dekorasyon dergilerindeki gibi evi dekore edeyim diyorum. Hah bak şu, şuraya nefis olur diyip aldığım parçalar öyle alakasız kaçıyor ki eve! Ne yapsam olduramıyorum. Hayaller Paris gerçekler bağcılar sıkıntısı burada da mevcut.
-eve haftada 1 temizlikçi geliyor. Ben de elimden geldiğince derli toplu tutmaya çalışıyorum. "Temiz gızım yaa, iyi ev hanımıyım" falan diyorum. Ama bazen evde dipte köşede bir pislükler görüyorum kurumuş yapışmış falan Uğur Dündar gelip evi mühürlese itiraz hakkım yok.
Ya da über temiz birinin evine bi gidiyorum; derz araları kulak çubuğuyla ovulmuş, fırın, mutfak robotları vs sanırsın paketinden yeni çıkmış hiç kullanılmamış. Vay ankun diyorum yaaa ben tam bir pislik çıktım Rıza baba!
Gerçi titizlikte Türk kadınlar biliyorsunuz dünya markası çok da şaapmamak lazım. "Bal dök yala" diye bi standart var bizim temizlikte. Ne kadar sapık olduğumuzu ordan hesap edin. Yere bal döküp sonra yatıp onu dilinizle yaladığnızı hayal edin.
-çok okuyan, bilgili küntürlü bir gız olduğumu düşünüyorum bazen. Diyorum ki meaşallah bebişim kafa zehir, zehir.
Ama bilmediğim, okumadığım şeylerin sayısı beni dehşete düşürüyor... Ummanda zerre misali okuduklarım, bildiklerim, gördüklerim...
Google history'mle yüzleşmek ise en acısı askfklglg. Allahım neleri arattığımı görseniz derhal bu tarz benim'e sörvayvır'a falan yazdırırsınız beni. Bu kezolukla bu günlere iyi gelmişin, hadi şu şovlara falan çık da biraz havamızı bulalım dersiniz askdkkglg.
-herkesin bebesi kendine Einstein! Elbette ki benim de öyle :) maya dünyanın en becerikli gızı, edo dünyanın en komik çocuğu.
Bazen diyorum vay beee kesin bunun gibisi yoktur yaa. Sonra bir şey oluyor "slk yemin ederim grzklı bu çocuk" ahahkkgkf
Bu konuda ciddi değilim tabi ki :) onların çocuk olduğunun, her çocuğun kendine has farklı özellikleri, yetenekleri olduğunun asla diğer çocuklarla karşılaştırmamak gerektiğinin farkındayım.
Ama ne bileyim komik işte. Çocuğun tırrık bir özelliğiyle içten içe böbürlenirken, bir anda yaptığı bir saçmalalıkla aslında daha minicik olduğunu hatırlatması duygudan duyguya sürüklüyor :)
-bazen iyi Almanca konuştuğumu ve aksanımın sevimli olduğunu düşünüyorum meh meh. Bazense yuh anasının gözü kaç yıldır buradasın hala şu aptal hataları yapıyorsun konuşurken diyip kendimi kınım kınım kınıyorum. Abv diyip utanıyorum. İçime kaçıyorum.
Haris bu özelliğimi çok eleştiriyor. Sürekli kendinle dalga geçiyorsun ve aslında iyi yaptığın şeyleri yapamıyormuşsun gibi anlatıyorsun diyor. Mütevazılık ve ya özgüven eksikliği değil ama anlatmaya çalıştığı...
Bi kere özgüvenim eksik değil yauu, çok severim kendimi. Ara sıra naber tatlı qıss diyip yanağımdan makas alırım, açıp omzumu öperim falan o derece severim kendimi :) insan çok candan sevdiği birine Nasıl güvenmesin? Ajdjfkflfl
Mütevazılık da her zaman etmem, iyi yaptığım bir yemeği, golfte iyi bir vuruşu, çok asil davrandığım bir olayı "şuna bak şuna şiir gibi vallahi! Baban da mı pro'ydu be mübarek" diyerek överim ve herkesten övgü toplamak isterim asllflgklglg
Ama yine de yaptığım işleri genel olarak bi hem kendi içimde hem etrafa lanse edişimde underestimate havası var. İyi mi kötü mü bilememekle birlikte, bunu da hayattaki küçük yanılsamalar kategorime alıyorum.
Aklıma gelenler bunlar. Varsa sizin de böyle hissiyatlarınız, alırım bi dal yorumlara :D
Tam uyuyacaktim tavuk gibi..bi bakayim dedim, ahahaha gülüyorum 10 dakikadır, nolucak simdi benim uyku bilmem, sorumlusu sensin :)))
YanıtlaSilÖvgü, iltifat kabul edememek gelsin benden de... Daha doğrusu bi kabul edip bi edememek. Bazen içimden kendimi tembihliyorum; bak sen bunu hak ettin biliyorsun, salak bi laf edip mahvetme, madem bisey demeyeceksin nazikce sirit diyorum... Bazen de gercekten gulumsemekle yetinip icimden;az bile söyledin, anlat anlat bilsinler diyorum... bu durum neye gore degisiyor onu bilmiyorum ama! Deli miyim ki acaba :)
Günaydın mızmızcığım kaçan uyku geri dönmüştür inş. Dönerse senindir ehehhe
SilYa ben kendilerini ve yaptıkları işleri öven insanlardan çok darlanıyorum :)) dinlerken şişiyorum he amk he on numarasın ama yeter bu muhabbet bitse de gitsek moduna giriyorum :)) o yüzden heralde kendimi o pozisyona düşürmekten çok korkuyorum ;)
İnce ayar var işte burda da (herseyde olduğu gibi) yaptığımız işleri küçümsememek de lazım, abartmamak da... Dediğin gibi en temizi fazla yorum yapmayıp övgüyü sakince kabul etmek eheuehu. Şimdi elindeki övgüyü yavaşça yere bırak ve ellerini başının üstüne koy :D
Ahahahha sonunda yine koptum:)))))
Silsabah işe gelip hay ... k... yine geldik modunda masama oturdum sonra yazını okudum keyfilendim valla sağolasın .Sabah sabah gülecek birşey bulmak iyi geldi:)
YanıtlaSilBu underestimate durumu bende de var,insanları da etkiliyorum kendi manipulasyonumla.
Durumun vahimiyetini şöyle anlatayım, sınıftaki anneler olarak gayet klasik gün yapmaya karar verdik.İlk birine gittik döktürmüş saydık 15 çeşit,2.ye gittik o da hırs yapmıs 15 çeşit.3. de sıra bana geldi.E altta kalmak olmaz el mahkum yapacagız 15 çeşit bizde.Ama ben whatsup grubundan dalga geçiyorum' domates söğüş kessem onuda 1 çeşit sayar mısınız falan diye' ama neticede yaptım 15 çeşit geçti gitti.4.kişiye gittik orda bana gelmelerinden konu acıldı.Ne deseler beğenirsin ,Allahtan geçen sefer çıta düştü yapmadı o kadar da bizde yapmak zorunda kalmadık diye.Bu algıyı yaratanda tamamen ben oldum.Dedim aferin kızım bir kez daha kendi algını kendin yarattın 5 yıldızlı pekiyi otur :)))))
Aaa şahane nokta yakalamışsın! Bak onu ben yapmamayı öğrendim. Çok samimi değilsem ve ya bir insanın kötü niyetli ve kıskanç olduğunu sezdiysem (birkaç tane var öyle mimlediğim insan heheh) kendimi ve yaptığım şeyleri o kadar gömmüyorum! :))
SilÖvünmeyi hiiiç sevmem istesem de beceremem hatta (dur ulan ben de şuna hava atayım dediğim anlarda hakkaten hiç beceremeyip elime yüzüme bulaştırırım askfkgklglg)
Yeni evliydik, eşimin kuzenini yemeğe almıştık. Ben de fırında tavuk yapmıştım deişik hoş bi tarif. Beyim de benle dalga geçti Aaa yine mi tavuk, hep tavuk yapıyosun falan diye. Ben de abarttım iyice dalgaya vurdum. Aynen yaa hep tavuk yapıyorum Kocamın kanatları çıkıcak tavuk yemekten yazık valla falan diye bokunu çıkardım :) Bu kız buna o kadar güldü ve yıllarca o kadar taşak geçti ki :))) alakalı alakasız her ortamda durup durup bunu söyledi "tavuk mu yaptın yoksa yemekte yine" falan diye... Artık sinir olmaya başladım. Saçma bi muhabbet ama artık açıkça art niyet vardı yani, çaktırmamaya çalışsam da kız bozulduğumu gördükçe daha çok üstüme geliyordu. O gün bugündür mesela dikkat ediyorum, kendimle dalga geçme hakkını ona vermemeye.
Yalnız 15 çeşit nedir arkadaş askfkgklglg
Ah Başagim kendimi gömme hastaligi bende de var. Iyi niyetli olmadigini bildiklerime bile tutamiyorum çenemi. Sonra da pişman oluyorum. Aslinda icten ice bende begenmiyorum cogu yaptigimi. Bi disavurum olarak kendimi gömüyorum galiba. Ahhaaa psikolog koltugunda uzanmisim gibi hissettim kendimi 😁 yok mu bi caresi dohtor hanimcim?
YanıtlaSilÇocukluğuna inelim bebişim: çocukken de kuma eşya gömer miydiniz? Agshdjgkjfjg
SilValla kendinle dalga geçebilmek, gerektiğinde acımadan gömebilmek güzel şey bence :))) eğlenceli ayol bi kere. Ama işte yanında gömülecek insan var gömülmeyecek insan var. Bi de Bunu ayarlayabilsek tadımızdan yenmeyecek :D
Ben genel olarak özgüvensizim, bu da arkadaşlarımın yanında eğlenceli olsa da yeni tanıştığım insanların yanında pek eğlenceli olmuyor, aslında en başta benim için eğlenceli olmuyor çünkü kendime çok yükleniyorum, sürekli diğer insanlarla karşılaştırıyorum herkes kaynaşıyor bak bi sen yalnızsın, şişko ve çirkinsin filan diye öff ergenlikten çıkmak istiyorum artık ya dkfhdkhfkf
YanıtlaSilYeni tanıştığım insanların yanında ben de kitlek bi tipim nikki ya! Bak bu da benim yanılsamalardan olsun. Rahat, komik, eğlenceli bi insanım sanıyorum ama bazen dışardan çok mal durabiliyorum
SilHerkesle hemen kaynaşmamak, ortamı biraz koklamak iyidir ama bence, iyi yapıyosun ;)
Oyy sen dünya güzelisin be, çirkin şüşko da neymiş! <3
Üniveriste döneminde salak arkadaş grubu ile başlayan ve her geçen gün üzerine kattığım bir asosyallik halim var. Sıcakkanlıyım, güleryüzlüyüm, kabullenici görünürüm. Ama o kadar keskin bir sınırım var ki, ilişkiler yüzeysellikten biraz derine indiğinde ruhumun dikenli telleri ve elektrik şokları devreye giriveriyor. Bir ya da iki yakın arkadaşım var, çok az arkadaşım var ve eskiden çok sosyal olan ben için bu acı verici bir durumdu. "Bhen nedeğn arkadaş edinemiyom yaa!" diye üzülürken bu durumun bireyselliğimi koruduğunu fark ettim. Aslında rahatsız olmadığımı, sadece olması gerekenin diğeri olduğuna kendimi inandırdığım için kendimi kötü hissettiğimi fark ettim. Sonra koyver gitsin dedim, rahatladım. Ve şimdi yakın zamanda edindiğim en yakın arkadaşlarım iş yerinin bahçesindeki 6-7 kedi. Onlarla da para-çokomel ilişkimiz var ama olsun. Bazen mama yerine sadece sevilmek istiyorlar ben de bu sayede sosyalleşiyorum. İleride kocam benden evvel ölürse 60 kedili kadın olarak belediyeden beni toplamaya gelcekler. Nabalım...
YanıtlaSil