2 haftalık single mom'lık ve koca gıybetleri

Kocam 2 haftalığına tatile gitti. 2 hafta tatil mi olurmuş yuh, dediğinizi duyar gibiyim tatlıqısslar! Zira ben de diyorum. 

Şimdi şu tatil olayı şöyle: bunların şirket çalışanlarını 2 yılda bir 2 haftalığına (ve ya 3 yılda bir 3 haftalığına, bunu kendileri seçiyor) "kür" adı verilen bir kampa yolluyor.

Kamp dediğim şey 5 yıldızlı termal otel! Yemyeşil bir vadide, devasa yüzme havuzlarının, şifalı suların, saunaların aroma terapilerin, golf sahalarının, organik-diyet menülü restoranların içinde 2 hafta vur patlasın çal oynasın takılıyorlar. 

Güne şahane bir kahvaltı taze smootilerle başlıyorlar; kahvaltı sonrası birer saat masaj yaptırıyorlar, sonra ver elini akşama kadar golf! Akşam yemeğinden sonra bira makara kukara... 

Belirtmeme gerek yok heralde, herşeyi şirket ödüyor. Vay ankun nasıl şirketmiş o beaa dediğinizi de duyar gibiyim tatlıqısslar. Zira onu da diyorum. 

Tamam sistem harikulade! Ancak bu şirket çalışanının evde gariban 2 çocuklu karısı var mı yok mu düşünen yok! (Eheheh)

Harisin bu tatillerinde önceki yıllarda yanıma birini çağırdım hep 2 haftalık. (Birinde teyzem birinde halamdı sanırım) malum küçük bebelerle bütün gün evde tek başıma ne bok yerdim yoksa! 

Bu sene kimseden yardım istememeye karar verdim. Çünkü çocukların ikisi de kreşe gidiyor. 

Sabah 6 kalkış, kahvaltı-oyun-hazırlanma-itiş kakış derken 8.30 gibi evden çıkıyoruz. Ben bunları kreşe kaktırdığım gibi arkama bakmadan eve kaçış. Bana şuan en 5 yıldızlı spalardan daha spa; en taşaklı masajlardan daha masaj gibi gelen evde çocuksuz saatler :)) -ne yapıon gız o kadar saat derseniz: bilmiyorum! Henüz hiç birşey yapmıyorum ama vakit geçiveriyor. Olayın şokundayım :)) maya tam güne geçeli 1 hafta on gün falan oluyor daha- 

Sonra 2.45 gibi evden çıkıp bebelerimi kreşten alıyorum. Markete uğrayıp eve dönüş 3.30u buluyor. Sonra çocuklarla yine bahçede takılma, bisiklet turu, sokaklarda sürtme, atıştırmalık, oyun akşam yemeği, duş derken 7.30 oluyor ve sırayla yataklarına yatırıyorum. 

Açıkçası gözümde büyüttüğüm kadar zor olmadı. Ama yine de zorlanıyorum. Koşuşturmalar ve fiziksel yorgunluktan ziyade psikolojik ve sosyal kısmı darladı beni. 1 haftadır yetişkin insan yüzü görmeden sadece çocuklarla takıldım... 

Çocuklar kreşteyken su misali geçen 5 saat, çocuklar geldikten sonra geçmek bilmiyor :)) aman canım 3ten 7ye kadar 4 saatcik takılıyorsun nedir ki?? diye düşünülse de o 4 saat 10 saatlik etki yaratıyor bünyede resmen :)) (sabah kalkış ve evden çıkışa kadar geçen 2,5 saat de var ek olarak tabii)  

Şimdi gelelim beyimle olan mevzulara ve ona ne kadar uyuz olduğuma. 

Öncelikle ben onun adına seviniyorum bu "kür" olayında. Yemin ederim zerre kurulmuyorum. Oh ne güzel yeaa beyimiz keyfine bakıyor, ben sürünüyorum falan diye. Aksine mutlu oluyorum, evet gitsin dinlensin, arkadaşlarıyla vakit geçirsin (ki iş arkadaşları grubu gerçekten eski arkadaşları ve çok keyif aldığı bir grup) çocuksuz kafa dinlesin, golfünü oynasın ona çok iyi gelecek diye içim rahat oluyor. Ama çok kırıldığım 3 nokta oldu... 

İlki geçen hafta gideceği zamandı... Pazar gidilecekti. Ya bu kadın 2 hafta yalnız kalacak, ben 2 hafta taşak kebabı yapacağım. Bari gitmeden önce son bir güzellik yapayım demedi.

Cumartesi günü bütün gün evdeydi. Çocuklarla ekstra ilgilenmesini, beni dinlendirmek için çocukları alıp bir yerlere gitmesini (ki beni dinlendirmeyi geçtim, bu adam çocuklarını 2 hafta görmeyecek insan onlarla olabildiğince fazla vakit geçirmek istemez mi gitmeden?) hadi en olmadı ailece bizi bir akşam yemeğine falan götürmesini beklerdim...

Hiç birini yapmadı. Sıradan bir cumartesiymişsecine yine shiftler halinde baktık çocuklara (yarım saat bile hak geçirmeden) markete gittik alışveriş yaptık falan harala gürele leş bir gündü benim için... 

İkinci darbeyi pazar günü yedim. Millet pazar akşam gidecekmiş oraya, ama benimki pazar öğlen gitti! Millet o gün ailesiyle vakit geçirip akşam yemeğinde buluşacakmış. Benimkinin, çocuğu 18 yaşında olan ununu elemiş eleğini asmış bir kankitosu var; bu ikisi erken gidip golf oynamaya karar vermişler. 

Bana "pazar 1.30 da evden çıkacağım, senin için sorun olur mu?" dediğinde saf saf olmaz demiştim çünkü ben de. O da ben öyle dedim diye programını yapmışmış. E bana demedi ki, istersen daha geç gidebilirim ne dersin? Böyle bir opsiyon sunulmadı yani... Ben nerden bileyim, herkes öyle gidiyor okey napalım falan sanmıştım. Çok gıcık oldum. 

Ama bundan daha çok gıcık olduğum başka bir şey var! Pazar günü gidiş saatine kadar da bana bi bokuma hayrı dokunmadı.

Valiz hazırladı, bahçe işlerini yaptı (çim biçme, sulama sistemi ayarlama, çöp atma, yola çıkmadan önce araba bakımları vs vs) evet bunları bir önceki gün çocuklar yattıktan sonra halledemezdi çünkü... (Çocuklar 7.30 da yatıyor, hava 9.30 da kararıyor) ama tabi sorarsan keyfinden mi yapıyor? Ev işi yapıyor canım. 

Ordan oraya koşturdu, stres yaptı, ortamı gerdi. Sadece benzinliğe araba yıkatmaya falan giderken çocukları da götürdü bi 40-45  dk falan aldı çocukları (Allah razı olsun) 

Ben artık dayanamayıp ebenin amı niye dün yapmadın bu işleri diyince bi de benle çirkef bi kavga patlattı... 

3. Darbemi perşembe günü aldım. Perş resmi tatildi. Çocukları al buraya gel Dedi. Okey reddedemeyeceğim bir teklif! 160 km gidiş, 160km dönüş. Hayatımın ilk uzun yolculuğu. Haliyle stresliyim. Arabada çocuklar mızık mızık 2 saat, yollar kalabalık falan derken otele vardık. 

Ben yine beklerdim ki beyim bana masaj ısmarlasın, çocukları alsın yüzdürsün, bizi güzel bir yemeğe götürsün. Bütün planı programı organizasyonu yapmış olsun... 

Ama ne gezer! Yine hiç birşey düşünmemiş. Ay naapsak ki, nerde yesek ne yesek falan diyor; fikirleri organizasyonları benden bekliyor...

İlk bi sarılma hasret giderme faslından sonra, ne yapmak istersiniz falan diyince, Bende şalterler attı. Ben uyumak istiyorum Haris yorgunum, çocukları al git, yüzün takılın falan dedim... 

Neyse odada 2 saat uyudum, bunlar geldi. Yemeğe gittik. Havuz başında hamburger patates falan yedik. Sonra çocukları alıp parka bahçeye götürdük. Çocuklar için hani şu devasa şişme kule gibi zıplama yerleri var ya; oraya bayıldı bizimkiler. Onlar ha bire zıplıyor, biz de önlerine birer şezlong çekip uzandık. Haris hemen iPad'ini kaptı (giderken bize bırakmıştı çünkü, çok özlemiş 1 haftada) salak salak oyun oynuyor! Benim bütün muhabbet açma girişimlerimi suratıma bakmadan heee he diyip geçiştiriyor. O kadar üzüldüm ki, tutmasalar ağlıycam! 

Haris böyle sanki aklı arkadaşlarında kalmış, o günkü golften masajdan mahrum kalmış geçen her dakikayı ziyan sayıyor, çocuklarla benimle takılmak külfet geliyor, bitse de gitsek gibi davranıyor... 

Dönüş saatimiz yaklaştı, yemek yiycez. Yine bana soruyor napalım diye.. Ben bilmiyorum ki, nerde ne var? Hangi restoranın nesi güzel, servisi hızlı, kidsfriendly ? Yıllardır geldiği mekanlar. Bunları kendi düşünmesi, en azından bana açıklayıp seçenek sunması lazım... Ben istiyorum ki bana "hadi kalkın sizi şahane bir yere götürücem" desin. Ama 2 cümleden fazla kurmaya üşeniyor. 

En son o muydu, bu muydu derken saat epeyce geç oldu; karanlığa kalıcaz. Bu bana demesin mi; senin arabanın arıza lambası yanıyordu, bilmemne suyu bitmiş ben gideyim benzinlikte su işini halledeyim siz çocuklarla yiyin yemeği... 

Şimdi söyleyin bana dostlarım; siz böyle kocayı boğar mısınız, sabaha mı bırakırsınız?

Hayır dedim kabul etmiyorum! Yemeği birlikte yiyeceğiz, yemekten sonra benzinliğe birlikte uğrar hallederiz. Bunun tripler suratlar 1500. (Çünkü ben de tripliyim ya, ben trip atarsam onun 10 kat triple karşılık vermesi lazım) 

Söylene söylene yine planı oldurmaya çalışıyor. İki araba mı gitsek, tek araba gidip yemeği ve işleri halledip bunu otele mi bıraksak? Nasıl şişiyorum anlatamam. 

Yemekte ağzına sıçtım artık tahmin edersiniz ki, daha fazla dayanamadım. Herşeyi söyledim. Sanki bizi gördüğüne Mutlu olmadın da, bugünkü programlarından kusur kaldığın için gerginsin mutsuzsun gibi hissettiriyorsun dedim. 

Önce bi atar yaparak karşılık verdi. Sen bana Nasıl böyle bişey söylersin? Ne demek çocuklarımı gördüğüme Mutlu olmamak! Yuh amk falan dedi. Sonra bana bahane buldu, asıl ben suratsızmışım. O Daha ne yapaymış vs vs

Çok geçmeden hatasını it gibi anladı... Ben gerçekten çok yorgunum, uykusuzum, ölüyorum, bugün mal gibiyim haklısın. Öyle on numara enerjik modda olamadım özür dilerim falan dedi. Yavşamaya, gönlümü almaya falan çalıştı. Akşam eve dönünce de on tane mesaj döşendi. 

Ama çok kırıldım... ben ekstra güzellikler, ilgiler alakalar, yüksek modlar, şahane programlar; iki hafta çocuklarla kalıp ona bu fırsatı tanıdığım için el üstünde tutulmalar falan beklerken (ki aynı durumda ben olsam, onu çocuklarla bırakıp 2 haftalık şahane bir tatile gidiyor olsam minnetimden, mahcubiyetimden, müteşekkirliğimden ne yapacağımı bilemem. Kendisine Yalakalıkta, tatlişkolukta, jestlerde  sınır tanımam hehehe) onun böyle "hofff daha napak ya" modunda olması beni gerçekten çok yaraladı. 

Evet yorgunmuş falan olabilir, öle über ince jestler, masajlar manikürler pedikürler falan ayarlamayı düşünememiş olabilir (zaten benim için de sadece bir hayaldi bu, gerçekte böyle birşey beklemiyordum. Düşünmeyeceğini biliyordum) ama yine de şu tavırları çok koydu bana. 

Neyse sonra dedim her güzelin bir kusuru oluyor napalım. Bizimki de böyle bi model işte... Kendi kendimi daha fazla kurmadan olayı kapattım. 

Bazı erkekler inanılmaz ince zevkleri olan, düşünceli, karısına şahane jestler falan yapan adamlar olabiliyor. Mesela var böyle bir arkadaşım. Adam bir hediyeler alıyor eşine, loubutain stilettolar, dantelli ipekli çok özel çamaşırlar-gecelikler, çantalar vs (yalnız burada dikkat çekmek istediğim nokta basıyor parayı alıyor olayı değil. Adam bu işlerden anlıyor ayol! Ben bir kadın olarak bile o markalar o modeller nerden alınır bilmem aslfkfk, git seç deseler o adamın seçtikleri kadar on numara zevkli şeyler seçemem:))) ve ya işte karısına böyle masaj-bakım paketleri falan ısmarlıyor, herşeyi en ince detayına kadar organize ediyor. Gidecekleri restoranları, 3 gün öncesinden book ediyor.

Ben aslında böyle kezo gibi kocaları karşılaştırıyor; onun kocası şöyle yapmış-bunun kocası şunu almış diye sidik yarıştırıyor değilim. Anlatabildim mi derdimi bilmiyorum. Aman ne bileyim ama bazen de diyorum ulan benimki fazla mı öküz acaba diye askdkflfl. 

Yok yok neyse daha fazla gömmemeye karar verdim beyimi. Tamam öküz möküz ama on numara özellikleri de var, hiçkimseye değişmeyeceğim... 

Son bir gıybetle bitireyim madem. Hani şu anlattığım karısına piremses gibi davranan, hediyelere jestlere boğan adam var ya. O da arızanın önde gideni aslında :))) bir gün bunlara yemeğe gittik. Karısı sofraya misafir porseleni değil de günlük tabak çıkarmış (ki gayet şıktı) Adam buna bir kuruldu, bir mevzu yaptı! Karısının ne görgüsüzlüğünü bıraktı, ne cahilliğini! Bir türlü öğrenemedin şöyle şeyleri dedi, insan içinde itin götüne soktu, hakaretler etti (abooow) "fine china" lar çıkmadı diye kendine de kıza da geceyi zehir etti. 

Dediğim çift temsili (asjdkfk yok kız Allah korusun, dayak mayak olayı yok) 

Long story short, beyime dev kuruldum ama yine de seviom :))) 

Kaldı 5 gün... Hadi bismillah!