Bu fasulya 7,5 lira

Yurttaşlar, Romalılar, bizim köwlüler!
Siz biraderinin ameliyatıydı, oğluşunun gelişimsel süreciydi, beyinin ciğer soldurmalı darlamalarıydı derken; başakitonun çilesi doldu mu sandıydınız? 

Elbette dolmamıştı ve daha çekilecek çilesi vardı. Ergoterapi yazısına öncelik vereyim diyerek ertelediğim başımızdan geçen dünyanın en saçma olayını anlatayım da hele bi görün! 

Geçen pazar akşamıydı. Yine yorgunluktan köpeğim çıkmış, atarsa 2 saat diyerek saati akşam 5 etmiştim. 5te görümcem Jasi gelecek 1 saatliğine bebeleri eğleyecek ben de kıçıma azıcık yer gördürtecektim. 

Bu esnada oğluşumun ince motor kasları ince ince gelişsin diyerek 1 külo kuru fasulyeyi masaya dökmüş bebelerimi oynatmaktaydım.

Masada edo yanımda maya karşımda oturuyordu. Maya son 2 gündür eline geçen fındık ebatındaki nesneleri fındık burnuna sokmaya çalışma huyu edinmişti. Burun deliği bir serçe gagasının ucu boyutunda olduğu için tabi ki girmiyor, bu da zaten zorlamıyor işi goygoya vuruyordu. Masadan bir fasulye alıp yine burnuna hamle ettiğinde bastım feryadı! 

"Maya hayır! Sakın burnuna sokmak yok hayır! Çok tehlikeli!! Eğer burnuna bir kaçarsa onu ordan biz çıkaramayız! Aua olursun!! Hastaneye gitmek zorunda kalırız, hayır çok tehlikeli!" dedim.

Bu bi tırstı hemen bıraktı. Ben de içimden "düzgün oynayın amk toplıycam yoksa haaağ" diye söylenerek kahve makinasına doğru seğirttim. Arkamı dönmemle birlikte Edo kendi burnuna fasulyeyi iteledi!!! 

Ordan sonrası yok işte bende.... Nasıl bir panik, nasıl bir köwlü style ah vah etmeler, derdimden sine döğmeler, kafası kesik tavuk gibi etrafta koşuşturmalar neler neler... Evi sirke çevirdim şu şovlarla.

Edo benim paniğimden tırsıp daha beter ağlıyor. Bende kontrol, akıl, mantık, göz, izan sıfır!

İlk aklıma gelen bir cımbız ve el feneri bulmam gerektiği oldu. Çocuğu yatırıp fenerle bakıcam, alabileceğim yerdeyse cımbızla deniycem güya. Sen burda bekle hiç kıpırdama sakın elleme diyip fener arıyorum evde çılgınca.. Çıktım yukardaki odalara falan bakıyorum bayaaa kafamın içinde at var o an... 

E be gerizekalı! Bi sakin olup duruma hakim olsana! Önce bi bak olayın ilk vuku bulduğu an.. Hangi burun deliği olduğuna emin ol, fasulyenin yerini gözünle gör, ne aşamada olduğunu hesapla. Edoyu da asla yanından ayırma ki kendi kendine çıkarayım derken daha beter derinlere itmesin.

Ama ben öyle bir panik yaptım ve kendi içimde edoya karşı öyle bir kin doldum ki ne yapacağımı şaşırdım, zinhar sağlıklı düşünemedim. "Ya Nası böyle bişey yapar hay amk, o kadar yapma dedik, ölüyorum yorgunluktan, şimdi ne bok yiycem, bi de hastanelere gideceğiz bu saate Allah kahretsin" modunda kudurup edoya bileniyorum içten içe... 

Neyse bu hislerle dolup evde koştururken (ki tüm bu film şeridi gibi anlattığım şeyler 1-2 dakika içinde oldu toplamda) buldum sonunda feneri ve Edonun burnuna baktım fasulye yok! 

Hemen eniştemi aradım. Sağlık ocağında doktor kendisi, bu tarz acil vakalarını en iyi o biliyor. Dedim bu fasülye nerde?? Baktığımızda görünmeyecek kadar derine gitmiş olabilir mi? Ya da burundan yutak borusuna inip yutmuş olabilir mi? Peki ya soluk borusuna kaçma ihtimali? Peki ya burundan direkt aspire edip akciğerde broşlara yerleşme ihtimali? Peki ya hububat fiyatları? 

Eniştem sağolsun daha fazla saçmalamama mahal vermeyip, 'Gözle görünmeyecek kadar derine itilmesi ve ya yutulmuş olması mümkün. Diğerleri mümkün değil. Acile git' dedi... 

Bu sırada içimden edoyu suçladığım ve kızdığım için köppek gibi vicdan azabı çekerekten edomu sakinleştirdim. 'Doktora gidiyoruz annecim, çıkarıcak doktor o fasulyeyi eğer oradaysa' dedim.

Bu arada sen çıktığını gördün mü, yuttuğunu hissettin mi? diye soruyorum. Hayır hala orda fasuuğğlye diyo. Allahım aklımı çıldırıcam. 

Bi de demesin mi "anne doktora söyle beni acıtmasın" :((( 

Hemen bihterin firsevs yöreoğluna ağladığı sahnedeki duygular şemmame çöküş pozisyonunu alıp çöktüm "hiç korkma oğlum annen yanında" dedim, bağrıma bastım. 

O esnada koca götlü görümcem teşrif edebilmiş (gtünü kaldırıp söz verdiği saatte gelebilse hiç yaşanmayacak olan bu olayın yükünü bir de ona uyuz olmaya yüklemiştim) ve maya'yı ona bırakıp evden çıkabilmiştim. Haris de işten izin alıp anında damladı zaten kapıda buluştuk hastaneye vardık. 

Ay komedi başlıyor hazır olun :) "çocuğun burnuna fasülye sokması" olayını anlatamıyorum kimseye. UFO görmüş masum köylü gibi bakıyorlar suratıma... 

Ayol bizde o kadar fix bi olaydır ki Türkiye'de her gün acillerde en az 1500 tane vakası vardır. Her ailede bu hikaye vardır. 

Kime sorsan:

-ben küçükken burnuma fasulye sokmuşum der. 

-kuzenim kulağına nohut itelediydi der.

-yeğenim burnuna boncuk kakalamış çocuk kokmaya başlayınca ayıktık mevzuya der. 

Hele bir de acilde aynı odada oğlunu getirmiş bir ana daha vardı ki bebenin yüzü gözü kan içinde! Üstünde de park kıyafeti ve silme çamur. Belli ki bebesini -8 derecede parkta oynatırken, kaydıraktan falan düşmüş yavrucak. Kadın gözlerini belertmiş bana bakıyor. Çocuğun burnuna fasülye nasıl kaçar şoklar geçiriyor. Hanım hanııım dedim! Bizde burna fasülye kaçırmak ata sporudur. Genetik mirastır. Edeb ya hu dedim asjfkfl (desem olurdu yani) 

Kimse ne yapacağını bilemedi :) beyaz kuru fasulyeyi de anlatana kadar göbeğim çatladı. Burda bizim yaptığımız şekliyle kurusunu alıp akşamdan ıslayıp tüketilmiyor. Daha farklı cinsleri, konserveleri falan var genelde. Kuru ayol bildin mi? Soğan kırarsın yanına? İşte ondan diyorum anlamıyorlar. 

oh mis.

O kafayla akıl edip yanımda bi sample da getirmemişim. Saatlerce süründük hastanelerde ordan oraya gönderip durdular bir Allah'ın kulu da çözemedi. 

En son bizi sevk ettikleri şehrin diğer ucundaki hastanede KBB'ci bir doktor endoskopi yaptı gene de anlayamadı. 

Temiz görünüyor ya yutmuş ya da kendi çıkarmış siz görmeden dedi. Ama yine de her ihtimale karşı gözleyin birkaç gün içinde eğer hala içerideyse şu semptomları verir:

-burun akıntısı yapar (özellikle sümük kanlı ve kötü kokuluysa dikkat) 

-enfekte olur ve ateş yapar

-nefes güçlüğü yapabilir. 

O zaman tekrar gelin. Bu dediklerim birkaç gün içinde olmazsa fasülye yok demektir rahat olun. 

Tabi ki rahat falan olamadım. Önce bi ne bok işine veriyon hap kadar çocukların eline fasülye diye kendime kızdım. Sonra fasulyeden daha küçük oyuncak parçaları inci boncukları da var, olacağı varsa ondan da olurdu suçu fasulyeye atma dedim. Sonra panik yapıp saçmalamasaydım belki çıktığını görecektim ya da kendim tutup alacaktım çocuğa boşu boşuna bu stresleri acıları yaşattım dedim :( Sonra da Allah'a şükür atlattık bitti gitti hadi daha fazla üzme kendini dedim... 

Edo çok etkilenmedi, keyfi neşesi yerindeydi. Takip eden günlerde hiç bir semptom göstermedi. Genel bi hastane fobisi de geliştirmedi, sadece endoskopi yapan KBB ci doktoru yazdı kara listeye "Bi daha o doktora gitmem, kendi doktoruma giderim" dedi. Bu da böyle mallllllca bir anımızdı. Çocuğun burnuna fasülye kaçırtma = checked! 

Aman dikkat gızlar, kulağınıza küpe olsun! Allah korusun olur da başınıza gelirse, aman diyem benim gibi mala bağlamayın sakince yönetin krizi. Hadi hepimize geçmiş olsun :)