Biraz gözlem, biraz gıybet

Bugün markette yine dehşete düştüm. Al yanaklı gürbüz bir aile 12-13 yaşlarında shameless taki chuck'tan hallice çocuklarıyla devasa alışverişlerini yapmış önümde bekliyorlardı. Fiyatını da söyleyeyim 100€ luk alışveriş sadece kilolarca kaşar-salam-sosis, galon galon şekerli-gazlı içeçek, hazır kutu pizzalar, mikrodalga yemekleri, hamburger kızartmalık ne üdüğü belirsiz yağlı yuvarlak köfte, hazır soslar ve hamur işi paketli ürünler içeriyordu. Tek bir sebze meyve tanesi yoktu! Abv lan bu nasıl beslenmek dedim! Bir de 2 Parçacık zımbırtı vardı elimde, paçamda da maya; "buyur geç bacım senin nevalen az" diyip sıralarını da bana vermediler iyice kuruldum. 

Ya ben anlamıyorum, bi insan kendisine ve çocuğuna bunu nasıl yapabilir.. Böyle leş gibi nasıl beslenir, obez nasıl olunur... Homofobik mal, aşırı ırkçı pislik, cinsiyet ayrımcısı hırto gibi sağlıksız bi psikoloji besliyorum sanki obezlere karşı. Bu da benim ayıbım.

Travmatik yaşam öyküsü, ağır hastalık, ilaç kullanımına bağlı fazlaca kilo alımlarını tenzih ediyorum tabi.. Ama yine de öyle bile olsa, bi noktadan sonra toparlanmak için yine birşeyler yapılmaz mı? 

Boğazıma düşkün ve iradesizimdir ben de mesela. Abur cubur pis pis şeyler severim ve de yerim. Güzel yemeğe ve tatlıya hele aşığım! 

Ne kadar ağır ve sağlıksız da olsa, 1 porsiyon tereyağlı İskender'i gömerim, güzel ve özel bi tatlı buldum mu siler süpürürüm bunlar ayrı... 

Brokoliyle beslenip eti form kemirelim demiyorum zaten. 

Ama ne bileyim bi kase cüps yiyip 500 kaloriyi gözünün yaşına bakmadan alıversem bile daha fazlasını yiyemem mesela, midem bulanır, dilim büzüşür. 

Yani leziz temiz bi restoranda 40 yılın başı hunharca yiyip içmek okey ama hergün bulamaç gibi 5000 kalorilik hazır soslu, dondurulmuş tavuk kanatlı, hazır pizzalı nasıl beslenilir ki? Ya da su içmek varken neden her zıkkımın yanına bardağında 15 Küp şeker ihtiva eden rezil içeceklerden içilir? 

Yani benim bu obezite nefretim ağzının tadını bilip ev yapımı pasta-börek; emek vererek hazırlanmış yemek yiyen, sulu yemeğe Ekmeğini banan, baklava künefe canavarı tontoş insanlara değil. Bak onlar olsunlar yine tontoş. Yesinler tosunlarım! Onlara tek lafım yok.. Ama böle bok gibi hazır kutulu gıda tüketip, sentetik tatlarla obez olanlara kurum kurum kurulmadan edemiyorum. 

Baqın mesela herşey dahil hötel, açık büfe restoğrant örneğiyle açıklamak istiyorum bir de. Mesela o kadar milyon çeşit ızgara etin, sebzenin, mezenin, salatanın icinden (kaloriyse kalori, kolestrolse kolsetrol; ama yediğimize değecek lezzette olsun bari) gidip de tepeleme pattes kızartması doldurup üstüne 3 külo ketçap mayonez basmak niye? Kayış gibi tırt pizzadan 8 dilim üst üste dizerek kule yapmak niye? Biraz damak tadı yahu!

Neyse çok büyük konuştum, susuyorum. Allahım tepemden bakma pls inş amin thanx 

Dün misafirlerim vardı. Çok sevdiğim bi arkım Ş.(bekar-Türk), ve bir ortak ark.ımız M.(14 aylık çocuklu-romanyalı) 

Bu M aslında çok iyi bir anne! Herşeyi doğru yapıyor, çocuğuyla gayet ilgili, bilinçli bir gız. 

Ben bu M.nin birçok Şeyini taktir etsem de, bir çok Şeyini abartı buldum ve biraz uyuz oldum (Halbuki sanırım Edo'da ben de öyleydim ve diğer tecrübeli anneler de bana uyuz oluyordu.) 

Tek çocuklu ve çocuğu terrible two dünyasina henüz girmemiş her anne gibi herşey kusursuz olmalı takıntısı var! Dünyanın en mükemmel annesi o olmalı, herşey kitap gibi tıkır tıkır gitmeli. Buna inanmış ve bu Uğurda kendini heba ediyor. 

Uyuz olduğum konu şu oldu mesela ilk:

Bebesi bisiklete binmeye hamle etti, tabi ilk hamlede beceremeyince bizim Ş. Kalkıp yardım etmek istedi bebeye. Bu Ş'yi bi azarladı. Hayır bırak sakın elleme!!! kendi yapmalı! diye bi sert çıktı kıza, hem ortamı feci gerdi hem de kızcağızı dumura uğrattı. 

Neden kendi yapmasını istediğini de açıklamadı (çocuksuz bekar kız nerden bilsin, içgüdüsel olarak yardım etmeye çalıştı işte ve iyi bir şey yaptığını düşündü) 

Şimdi bence bu tür ufak tefek zararsız durumlarda böyle kaplan kesilmek çok itici. 

Kırk yılın başı görüştüğün ve çocuğunun motor gelişimine de bir kerelik yardımdan zarar getirmeyecek durumlarda, insanları anlayıp hoşgörülü olunabilir. 

Tabi bu demek değil ki milletin gönlü olsun diye herşeye sessiz kalalım. Atıyorum argo konuşmalar, çocuğu zorla öpüp sevmeye kalkmalar, çocukta travmatik etki bırakacak "pipin düşer" vs gibi aptal söylemler, "bak uslu durursan baban çikolata alacakmış" tarzı yalan-kandırık durumları, Heh işte bunları yapan insanlara tavrımızı koyalım okey. Adabıyla uyaralım, açıklayalım (hem sadece bizim çocuğumuz için de değil, genel farkındalık yaratalım bi nevi amme hizmeti hehe)

Ama en şahane çocuğu ben yetiştiririm siz bi bok bilmionuz çok cahil ve aptalsınız keşke ölseniz raddesine getirilmemeli yaa :))) 

Diğer konu da çocuğuyla es vermeden kendini paralayarak konuşması ve herşeyi açıklamaya çalışmasıydı. Tamam evet, konuşmak, iletişmek, kelime hazinesine yeni kelimeler katmaya dikkat etmek önemli ama ah be kızım şuan 3-5 kelime fark atsan bile 2 yaşında zaten o fark kapanacak, azıcık akışına bırak diyemedim. 

Yani ne bileyim, çocuğun biraz da kendi hayal gücüyle ve doğal çevreden duyduklarını proseslemeyle de öğrenmesi gerekebilir. 1 cümlede açıklayabileceğin şeyi, seri monologlar üretip 20 cümleyle itelemeye gerek var mı? Onu da bilemedim. Beni yordu çünkü, belki çocuğu da yoruyordur diye düşündüm :)) aman bilemedim, belki de doğrudur yaptığı. 

Ooh cayır cayır gıybetimi yaptım, duyarsız ve öküzce obezite fikrimi kustum. Şimdi çekilebilirim. Kalın sağlıcakla.