İlkokulun ilk haftası

İlkokulun ilk haftasını geride bıraktık. 

Geçtiğimiz hafta doğumgünümdü ayrıca. 

Hafta boyunca yaşım ve oğlanın ayakkabı numarası ne ara 34 oldu diye hislenip durdum. Gözüme toz kaçmadı, bildiğiniz ağladım :(

Geçen sene ara ara ve uzun uzun anlatmıştım okula başlama sürecini; tekrar üstünden geçerek toparlayayım. 

*Kasım ayında okul seçimi yapılıyor. Okulların “açık kapı günleri” oluyor. O gün veliler okul öncesi yaştaki çocuğunu alarak okulu geziyor. 1. Sınıflar kapı açık olarak ders işliyor; okul keşfediliyor, tanıtım yapılıyor. 

*ilerleyen birkaç hafta içinde okulunuzu seçmiş ve kayıt için randevunuzu almış olmanız gerekiyor. 

*ocak ayında kayıt yaptırılıyor. Kayda evraklarınız ve çocuğunuzla birlikte gidiyorsunuz. Çocuğun 1.sınıfa başlamaya hazır olup olmadığı değerlendirlmek üzere, çocuk yarım saatlik bir mülakata alınıyor. (Bilişsel, motor gelişimsel, sözel yetenekler değerlendirliyor) 

Bu esnada veli ve okul müdürü karşılıklı sorular-beklentiler-misyon-vizyon üzerine konuşuyor. 

*şubat ayında çocuğa okul çantası alınıyor asfahdjdjjf 

Götümle güldüğüme bakmayın. Baya üzerinde mesai harcadığımız konuydu beyimle ve okula başlayacak çocuğu olan anne ekürilerimle. 

Burada genel tutum, çocuğa okula başlarken bir çanta alıp 4 yıl boyunca onu kullandırmak :) ve okul çantalarının fiyatı 70-350€ arasında değişiyor ahahshdhdj

mesela su görmüs oldugunuz basic model olup; yagmuluk, tozluk vs beslenme kutusu, matara gibi eklentilerle fiyati 300yorunun üstüne cikabiliyor :/

Ben bu olayı ilk duyduğumda “vay ankun” diye şok olmuştum. Gucci mi bu amk çantası? Ulan benim ömrü hayatımda 350€luk çantam olmadı, 350€yu bırak 350liralık bile çantam olmadı eheuehu diye taşak geçmiştim. 

Çanta fiyatının bu kadar kallavi olmasının nedeni, çocukların okula yürüyerek ve ya pisikletle gitmesi; çantanın her türlü hava koşuluna dayanacak malzemeden aynı zamanda hafif ve ergonomik olma özelliği yüzünden. 

Ama tabi şöyle de bi ipneliği var bu işin; okula başlarken 6 yaşındaki kafasıyla “elsalı, mikili” falan bi model seçip ilerleyen yıllarda bu seçiminden utanabiliyor çocuk asjdjdjjdjd

2ye 3e geçince de “hay amk kafamı zikeyim niye bunu aldım, anne nolur ben bunu kullanmayayım bana daha cool bişey alalım hadi be gülüm” diye ağlayabiliyor. 

Niye bu kadar uzun anlattım derseniz, konu uzun! Anlatabiliyor muyum? Çanta seçimi konusunda 2-3 hafta düşündük, onlarca video izledik, boş zamanlarımızda beyimle çanta modelleri/markaları screen shot’laştık askdjjd (minnoş 1. Dünya ülkesi sorunları) 

En sonunda ilk okul hevesi oğlanı mutlu edecek; ama sonraki yıllarda da değiştirmek isterse içimize oturmadan kabul edebileceğimiz uygun fiyatlı bir model aldık. (Ayrıca edoyu arabayla götürüp getiriyoruz şimdilik. Evereste tırmanma şartlarına dayanmasına gerek yok çantanın. Yol 2 km, her sabah yürünecek gibi değil. 8yaşından önce tek başına bisikletle gitmesine izin vereceğimizi sanmıyorum hehe) 

*ocak-haziran arası okula alışma etkinlikleri devam ediyor. (Okula ziyaretler, okul öğrencilerinin ve öğretmenlerinin kreşe ziyaretleri, “harf, sayı, bilmece-bulmaca” workshopları...) 

*haziran ayında okuldan eve bir mektup geliyor. Çocuğun sınıfı, öğretmeni, sınıf arkadaşları belli olmuş oluyor; okul için alışveriş-ihtiyaç listesi gönderiliyor. Mektup çocuğa hitaben öğretmenin kaleminden yazılmış ve imzalanmış olarak geliyor.

*yaz ayları boyunca çocuk, memlekette konu komşu bakkal çakkal tarafından “vayyy aslan parçası! ohula gidicen he mi” muhabbetleriyle iyice kıvama getiriliyor. Ve işin psikolojik hazırlık kısmında son rötuşlar da tamamlanıyor ashdndjjdjd. 

Gelelim artık o büyük güne! 

Çocuklar temiz pak giydirilir. (Kıyafet serbest burada. Ama öyle düğüne gider gibi pullu elbiseli, papyonlu falan giyilmiyor ilk gün şerefine. Kızlar sade ve şık bir elbise, erkekler düz bir pantolon-gömlek genelde. Ama sonraki günler kot-tayt-penye vs) 

Anne ve baba işten izin alır ve ikisi birlikte o gün çocuğun yanında olur. 

Çocukların ellerine bir “schultüte” verilir ve okul yolu tutulur. 

Schultüte: türkçesi “okul külahı”. okula yeni başlayan çocuklar için hazırlanıyor. Genellikle kırtasiyelerden alınıyor ve ya anası “pinterest gızı” olan çocuk varsa çok daha afillileri evde de yapılabiliyor. 

Bu külahın içinde bol miktarda çikolata-şeker; ve kalem-silgi-cetvel-boya gibi minik kırtasiye ürünleri oluyor. Anahtarlık, oyuncak, peluş hayvan, el feneri, kol saati gibi külaha sığacak ebatta başka hediyelikler de doldurulabiliniyor. 

Tam 8de sınıfta olunması gerekiyor. 

Maya’nın da abisi olmadan kreşteki ilk günüydü, öğretmeni değişmişti. (Yeni öğretmenle henüz tanışmamıştık) ve 8de edonun yanında olabilmek için mayayı kreşe erkenden dehlemiş; sınıfa ilk gelen çocuk olan mayayı orda yalnız bırakıp gitmiştik. Açıkçası hiç sikimizde değildi Maya ahsjsjdjhdhd 

Şimdi düşününce üzüldüm lan ansjsjdjdj. Ama mayuşkam yavrukuşum sosyallik ve bağımsızlıkta bir dünya markası olduğundan aklımız onda kalmadı hiç. 

Sekize on kala sınıfta olmamıza rağmen ön sıralar anında kapılmıştı. Edonun kaderi  daha ilk günden “servisteki arka beşli” olarak yazılmıştı. 

Öğretmenimizin emekliliğinden önceki son 4 senesi! Bizimkileri mezun edip emekli olacak. İnanılmaz tatlı, anaç, deneyimli bir kadın. 

Öğretmen belli olmadan önceki kreş anaları muhabbetlerimizde “inş frau W.’ye düşer. Efsodur çok iyidir” falan diye konuşuluyor, herkes frau W.'yi istiyordu. Şans bir tek bize güldü :) Edonun kreşten hiç arkadaşı yok sınıfında, herkes yeni. Ama frau W.'yi biz kaptık. Kıppppss

Neyse efendim dönelim ilk güne. Veliler arka taraflara sandalye çekmiş; çocuklar sıralarında oturur vaziyette öğretmen çocuklarla tanıştı. Sınıfın sembolü olan peluş fille tek tek el sıkışıp isimlerini söylediler ashshsbdb

Hoş geldiniz beş gittiniz faslından sonra öğretmen birer kağıt dağıtıp, okul külahının içinde neler olabileceğinin resmini çizdirdi bunlara. (Çizgi çekme ve yuvarlak çizme çalışmasıydı bi nevi) resimlerini bitirince isimlerini yazıp panoya astılar. 

Sonra belediye başganı sınıfa geldi, birer külah da o dağıttı. Toplu foto falan çekildi. 

Foto çekilmeden önce velilere bir form dağıtıldı. Çocuğumuzun fotolarının çekilmesine, medyada kullanılmasına (okulun ve belediyenin internet siteleri, yerel gazete ve dergiler) izin verdiğimize dair imza attık. Buna izin vermeyen veliler olursa, onun çocuğu her daim foto çekimlerinde kenara ayrılacaktı... 

İlk günkü program 1,5 saat sürdü ve 9.30 da çocukları alıp evlere dağıldık. (Programın 9.30 da biteceği ve ilk haftaya dair diğer günlerin akışı da haziranda gelen mektupta bildirilmişti) 

Burada bitiriyorum :))) arkası yarın :P

Okul çağında çocuğu olmayanlar için sıkıcı; türkiyedeki okul mevzularından şişmiş olanlar için sinir bozucu bir yazı olabilir zira. Ama yazacak bi bu kadar daha şey var. Özet de geçemiyorum ki huyum kurusun! 

Devamını okumak isteyenlerle yarın görüşürüz tatlıqısslar <3