Pazar geyiklemeleri

Tek başına çocuk büyütmenin zorluklarını kendimi ne kadar paraladığımı, "tabi yeaa sizin ananız var bacınız var bakıcınız-yardımcınız var, benim derdim sizinkini döver" şeklinde ağlanarak anlatma fasıllarını çoktaaaan geçtim. Bu 4 senede durumu baya bi kanıksadım ve benim de normalim bu oldu... 

Aslında düşündüğüm kadar da zorlanmıyorum açıkçası... Yani tabi o anlarda ciğerim solsa da; dönüp bugün ne yaptım, bu hafta ne yaptım diye bakınca aslında hiç de fena geçmediğini görüyorum. En büyük etken (binlerce şükür) beyimin esnek çalışma saatleri. Akıl sağlığımı korumama yetecek denli büyük bir iş bölümümüz var :) 

Ancak bazı günler oluyor ki (ve bu günler genelde edonun kreşe gitmediği cumartesi-pazar günlerine denk geliyor) beyim sabah çocuklar uyanmadan işe gidip, gece onlar yattıktan sonra dönüyor. 

Dün de bunlardan biriydi... Evdeki bütün oyuncaklarla evin bütün alanlarını bilfiil işgal ederek oynadık. Bütün kalelerini zaptettik, bütün tersanelerine girdik, bütün ordularını dağıttık. Boyama, hamur setlerini toplayıp toplayıp çıkardık. Salonun ortasına leğenle su getirip köpükle araba yıkadık. Yere örtü serip mercimek,fasülye, kuru bakliyat mındar ettik. Tornavidayla vida sıktık. Lazerle kedi oynattık. Mutfak tezgahına tüneyip döke saça hepbirlikte yemek yaptık. 2 saat dışarda bisiklet sürdük, hopladık zıpladık. Markete gittik geldik.

Böyle minnoş minnoş "ay aman ne eğlendik ne eğlendik" tadında anlattığıma bakmayın. Bok gibi geçti... 1000 kere ağlandı, zırlandı, bağırışıldı, küsüldü.. Bi birine bi birine koşarken ve yaptıkları zarar ziyanı arkalarından temizlemeye koştururken elim ayağım titredi kan ter içinde kaldım çoğunlukla! Ve inanır mısınız sıfır ekranla! (Ay ömrü hayatımda şöyle bir gün görmüşüm, bırakın da azcık havamı atayım :)))- tamam 3 yaşından önce zaten normali bu da 4,5a merdiven dayamış oğlan çocuğunu ekransız eğlemek de her baba yiğidin harcı değil eheuhe- hadi kızları el işi resim çöktüğün yerde bağdaş kurup evcilik falan ayağına sakince uzun saatler eğliyorsunuz da, oğlanlar kuduruk be! 

Enerjimin yanıp sönen son sinyaline, kanımın son damlasına kadar savaştım :) Bir günü de böyle yedik işte kıppps

Bilen bilir, dizi ve film izlemeye dev saatler harcarım (tek eğlentim olduğundan mütevellit) ancak bu konuda seçiciyimdir, güzel işler takip ederim. En kesat zamanlarımda bile yılda 15-20 kitap deviririm. Kusura bakmazsanız kitap zevkime de güvenirim. Sağlam felsefi, edebi okumalarım da vardır yıl içinde, iyi romandan da anlarım. Ay şuan kendimi niye bu kadar övdüğümü birazdan anlıycaksınız, çünkü aşırı  rezil olucam pat diye söylemeden önce sizi alıştırayım; kezo ve kültürsüz olmadığıma ikna edeyim istedim asdfghjk- 

Bir de şöyle bir huyum var: ütü yapmalık, yemek yaparken arka fona açmalık, ev toplarken bir köşeden dinlemelik leş Türk dizilerim de vardır :))) -ha tabi çocuklar etraftayken değil. Onlar yatınca-

2 saat süren, uzun bakışmalı; tam yiyişecekken ağız ağıza 3 dakka bekleyip öpüşme yarım kalmacalı, flashbacklere ağlak Türkçe pop şarkılı klip çekmeli falan oluyor bu diziler biliyorsunuz. Oturup da pür dikkat izlenecek gibi değil. Ama bünyem Türk işi entrika istiyor, izlerken başkaları adına utanmak istiyor :))) bu huyumdan vazgeçemiyorum ve illa ki bu kontenjandan birkaç dizi edinip baydığı yere kadar takip ediyorum. 

Genelini 15-20 bölüm sonra salarım maksimum. Ama diyorum ya türk dizisiz de yapamıyorum, olmuyor :) 

Bu ara sardığım diziye gelin şimdi: "güllerin savaşı" asdfghjk 

bas rolde gülfem ablanin memeler be

Bu dizide bi bölüm izledim biraz önce o kadar hoşuma gitti ki! Ya bu kadar gerçekçi olabilirdi... Şimdi esas gız sevmediği oğlanla birtakım entrikaların şantajların kurbanı olup evlenmek zorunda bırakıldı. Esas adam da trip olsun diye amerikaya taşınmaya karar verdi. Kız son anda evlenmekten vaz cayıp gelinliğiyle taksiye atlayıp adamın peşine düşüyor, havaalanında kıskıvrak enseleyip "evlenmedim bebişim, seninim" deme planı kuruyor. Tamam buraya kadar zaten şahane bir klişe! Ama bayıldığım kısım: figüranların aşırı leş ve aşırı gerçek oluşuydu asdfghjk 

Önce check in'deki suratsız delüğanlıya "amarıka uçağı kalktı mı yaaa nolur ordan bi yolcu var, kafalamam lazım bi anons geçiverin" diyo. Çocuk gayet mal bi ifadeyle "öyle bişe yapamam, sıradakiiiii" diyo. Arkadaki teyzeler cıkcıklıyo çekil gız uçağı kaçırcaz diyo. Güvenlikçi hanımabla bunu alıp götürüyo. Danışmadaki gıybet ateşiyle yanan kankisiyle bir olup, hikayenin detaylarını anlattırıyorlar (onun da eltisi geldi şöyle Dedi, sonra ben kaynıma böle dedim-iyi demişsin- modunda yine sıfır ifade ve dev köwlülük) 

Neyse adamı anons ettiriolar, anons esnasında bizim çılgın esas kız da alıyor mikrofonu eline ama danışmadaki kız "höfff ekmeğimle oynuyon yaa kovulcam mis gibi mayışlı sigortalı işten diyip tribi yapıştırıyor, velhasıl bizimkiler kavuşuyor. 

Hani bu kızı gelinlikle görenlerin sempatisi, selfi çekişi, insanların el birliğiyle bunları kavuşturmaya çalışması falan gibi Amerikanvari tatlişkoluklar sıfırdı yaaa. CHP kadın kolları başkanı fönü çektirmiş Moda yaşlısı teyze kaknemliği, dedikoducu mahalle kızı suratsızlığı, vay amkun kaşarı gelinlikle kaçmış bakışları atan kuruyemişci esnaf abi kınaması falan vardı insanların yüzlerinde :))) yönetmene dev bi selam çakıyorum burdan. 

Bi de şu zengin-fakir (kız/oğlan) ilişkisinin ne kadar daha ekmeği yenebilir merak ediyorum. En büyük klişe de fakir tarafın zengin tarafa "sokak yemeği" ısmarlaması. Zengin hastası olur (30 yaşına gelmiş hiç kokoreç yememiş, enayiye gel) çeşitli varoş aktivitelerde kendinden geçer, dev eğlenir falan. Yozgat büyüklüğünde disneyland'lar görmüş, six flags ler görmüş adamın, kıçı kırık Fatih lunaparkında çılgınca çarpışan otoya binip eğlenmesini biri bana açıklasın. 

Hadi bazı dizilerde/filmlerde fakir taraf gayet eğitimli (taşaklı bir üni.ye giden) kültürlü falan oluyor -ki onda da zengin aile neden istemiyo onu anlamıyorum? Kız mis gibi avukat/doktor falan çıkacak işte. Mal mısınız? Ne var babası fakirse?- o olur bak neden olmasın? 

Ama her ne kadar sosyal statü faşistliğini sevmesem de hiçbir donanımı olmayan süzme varrrroş (tek özelliği aşırı gururlu, atarlı giderli oluşu) 20 yaşında kızlara zengin kültürlü yakışıklı seksli adamların köpek olmasını anlamam. O olmaz. 

"Ben hayatımda hiç Çaykovski dinlemedim, hiç tarkovski izlemedim, hiç Paris'e gitmedim, aaa ne şahane bi mekan, ben hiç krem dö la krem yemedim" diyen kıza 

Zengin adam "ayyy ne kadar da el değmemiş masum, naif, şükelaaa tam aşık olup evlenilecek bebiş bir kız" demez ki be, dese dese vay kezo der geçer :-))) 

Beni ikna etmiyo böle senaryolar sorry. 

Bakalım daha ne kadar izliyebilicem :) -o deil de, çocuklar yatsa da izlesem son bölüm çok pis künde pozisyonunda kaldı- ehe mehe