Çocuk odası

Hayaller pinerest, gerçekler Çarşamba pazarı

Çocukların odası mevzusu her zaman içime dert olmuştur. Evimiz büyük ve 4 odalı. Ama insangızı namkör! Ve sanırım bizim evi yapan müteahhit laz. 

Evdeki yaşam alanı bu haşmetli büyüklüğe göre o kadar kullanışsız ve tırt dizayn edilmiş ki; insan gerçekten hayret ediyor. 

Ev iki katlı (anneannemin deyişiyle "duplekis") alt katta 2 oda, üst katta 2 oda var. 

Üst kattaki odaların biri aşırı büyük! Neredeyse salon boyutunda bir oda. Diğer oda da ebeveyn yatak odası. (Neden ebeveyn tatlıqıss?? Çünkü giyinme odası var içinde) 

Bebeler küçükken planım üst kattaki odaya "çocuk odası" kisvesi altında iki çocuğu birden kaktırmaktı. 

Çünkü büyük odayı tek bir çocuğa tahsis edip diğer çocuğu alt kata atmaya gönlüm razı değildi (2. Çocuğun odası hem alt katta hem de küçük olacak, felekten 2 sille birden yiyecek Eheheh) 

Bir de aynı odayı paylaşmanın kardeşliğin şanından olduğu romantik düşüncesine kendimi ikna etmeye çalışıyordum. 

Konuyu açtığım kart hamili yakınlarım hemen "üst kattaki iki odayı çocuklara verin kendiniz aşağı taşının" diyolladı (pışşşşşık! Sizin ananız güzel mi? Giyinme odasını yedirmeyiz) 

İşte başakitonun kimselerle paylaşamadığı giyinme odası! Ahsjdkfkg siz de bişey sandıydınız di mi :) amaan zübük gibi ardiye gibi bişey. Ama kazulet gardolaptansa bunu tercih ediyorum ("gardolap" dediğim için benden tiksinmediyseniz devam edelim) 

Edo 2,5 yaşına kadar bebek yatağında yattı. Aslında planım 2 yaşa kadar yatırmaktı. Kardeşi doğunca buna yeni yatak alır, bebek yatağını mayaya veririz diyordum. 

Ama o zamanlar aşırı duygusal, hormonsal ve pimpirikli kafalarda olduğumdan yatağını kardeşe vermenin travma yaratacağını düşündüm. Ve çocuğu yarım sene daha göt içi kadar yatakta yatırdım asjdkfkfk 

Sonra edoya nasıl bir yatak alsak serüvenim başladı. Şöyle sağlam, pahalı, evladiyelik klasik bir model alıp ergenliğe kadar onda mı yatıraydım?

Yoksa mikili kukili uyduruk çocuk işi bişey alıp 3-4 sene onu mu kullanaydım? 

2. seçenekte karar kıldım. Araba hastası olduğundan safari jeep'i şeklinde ucuz yollu bişey aldım. 

Aman dedim boşver nasılsa bikaç sene sonra  kendi tutturacak. O zaman gönlüne göre bişey alırız çocuğa.

Çünkü bence çocuk odası önemli, ama aklının erdiği yaşlarda! Mesela en az 9-10. Küçük yaşlarda kendine özel alanı olması, erişebileceği boyda dolapları, oyuncakları, kitapları olması önemli sadece, şekil şükül değil. 

Ama daha büyük yaşlardaysa çocuğun arkadaşında görüp özendiği, hayalini kurduğu falan bi oda varsa bütçe dahilinde o hayale yakın bişeye kavuşması sağlanmalı... (Pedagojik temelli konuşmuom kız, tamamen kendi çocukluk travmalarım eheueheu.) 

Bak travma dedim aklıma geldi hemen anlatayım.

Orta sona gidiyorum. Renkli renkli dev pofuduk yer minderleri modası vardı. (Armut koltuğun atası bunlar- homo armutus) 

hah işte onlardan bi tane istiyorum odama. Ama çok istiyorum! O minder odamın bütün havasını değiştirecek. Nasıl cool olacak belli değil! Mor mu alsam, desenli kalpli mi koysam ne hayaller kuruyorum. Anama tutturup duruyorum ille de alak diye. Annem tabi ki kessen öyle sikimsonik bişeye para vermez. 

Dedi ki ben sana yaparım aynısından (asldlfllg annemin "ben sana yaparım aynısından" dediği bütün konseptlerin sonu ağır hüsrandır. Ama bu kez niyeyse umutluyum.) 

Bir yaz sonu Çanakkale'den dönüyorum annem beni arabayla otogardan almış eve gidiyoruz. Arabada nası ballandırarak anlatıyo ama "sana bi yer minderi yaptım parmaklarını yersin" falan diye. Veriyo coşkuyu, habire yükseltiyo beklentiyi. Ay hadi inş modunda beşlik simit gibi sırıtıyorum dinlerken.

Eve bir gideyim ki anamın "yer minderi" neymiş! Kardeşimin 10 küsur yıllık 70x140 ebatında yerden 5 cm yüksekliğinde dikdörtgen, sidikli bebek döşeğini  bulmuş, yere koymuş. (Literally sidikli ama! 6 yaşına kadar altına işedi çocuk) üstüne evin en dandik çizgili çarşafını sermiş (şöyle güzel eli yüzü düzgün nevresime falan da kıyamamış) üstüne de iki tane 50 yıllık beton gibi kırlent koymuş asmdlfllglgkgk

Orda tarlası yanmış emmi çöküşüyle çöktüm. Nasıl üzülüyorum ve şoktayım ama. "Eee Nasıl olmuş?" Dedi 

"Amele yatağı gibi olmuş! Burası bi inşaatmış da ameleler burda yatıyomuş arada da yere gazete serip helva ekmek yiyorlarmış gibi olmuş" dedim. 

Bu lafıma gülmekten anamın gözlerinden yaş geldi :)))) 

Sonra ben de başladım gülmeye çünkü aşırı sinirlerim bozuldu. Bari insan gibi kılıf dikeydin falan diyorum anam daha da beter kahkahayı basıyo. Neyse sonra alıştım amele yatağına. Gittim güzel şöyle kavuniçi rengi bi çarşafla kapladım, yastıklara da pazardan aldım renkli kılıf geçirdim falan uzun yıllar kullandım :) 

-anne şöyle modern bi ankastre mutfak istiyorum

+ben sana yaparım aynısından 

Neyse efenim konumuza dönelim.

Ne diyorduk? Edoya jipli yatak almıştım en son. Oğlan yatağa bayıldı. Ama gel gör ki ucuz etin yahnisi, o dandik tahtalara kafasını çarpıp yardı. Alnında harry poter gibi iz var :( 

kafa yaran jipli yatak

Mayanın oda gündeme gelince yeniden yatak seçimi mevzum başladı. Ay beğendiğim bütün yataklar 500 milyar dolar. 

Bu arada çocuklar ranza istiyor ve aynı odada kalmak istiyor. Beyim de anlamsızca ranza diye tutturdu. Yok diyorum. Nuh diyorum peygamber demiyorum. Her hafta ranza tepelerinde çarşaf değiştiremem belim bıkınım tutulur diyorum (net anne argümanı. Argüman gibi argüman) 

Ayrıca 2 dk kavga etmeden aynı ortamda bulunamayan bebeler aynı odayı Nasıl paylaşsın? Nuh. 

Neyse o beğendiğim janjanlı yataklara o paraları vermeye cebimdeki akrep müsade etmedi. İkeadan falan sade bişey seçmeye de beyim razı gelmedi. Her gösterdiğim modele homur homur homurdandı. Dedi ki "biz aynısından yaparız" asldlfllflgl 

Paletlerden yapıverek dedim ben. Tam bir DIY ve kütük bağımlısı olan beyimin gözleri parladı.

Benim fikrim 2 tane palet alıp üstüne döşeği atıvermekti. Pinterestten falan model bakındık bişeyi beğenemedim. (Beyim her gördüğünü beğeniyo falan moralim bozulmaya başladı off olmıcak galiba bu iş diye asjdkfkfk) 

Sonra iki paleti üst üste koyma fikrini biraz geliştirdik (tasarım tamamen bana ait meh meh) 

Adım adım palet yatak yapma rehberi. Malzemeler 1 adet bey, 2 adet palet, zımpara 

1.adım: beyi salın

Beyim paletleri zımparaladı, sabitledi. Birlikte boyadık. Üstüne de rustik aldık, kestik boyadık sandalye minderi bağladık; yatak başlığı oldurduk. 

2.adım: ta taaaa! 

Tüm bunları çocuklar kreşteyken yaptık 1 saatte bitirdik, boyanın kuruması da kısa sürdü. Maya kreşten gelirken arabada uyumuş. Uyandırdık büyük bir çoşkuyla yeni yatağını gösterdik. 

Maya beğenmedi askdlfllglg 

Mayanın beğenmemesine Haris aşırı bozuldu. "Gitsin evlensin o zaman amk, kocası daha güzelini yapsın" diye bana trip attı. 

Ama uyku semeliğinden öyle yaptı aslında sonradan çok sevdi. Zaten 3 yaşında gız çocuğu pembe bok görse onu da beğenir. Eheueheu 

Oda ve yatak olayını çözdüğümüz için rahatım. Şimdilik böyle. Mayanın alt katta yatmasında hiç bir sakınca görmüyorum :) gayet güzel uyuyor, kendine ait odası olması kanımca daha iyi. 

Ne zaman ki bunların akılları erer; Edo'nun odası niye büyük benim odam niye aşağıda isyanlarına başlarlar o zaman daha adil bir çözüm buluruz. 

Yine kendimden bir anektodlar bitireyim. Bizde de oda durumları benzerdi, piremsesler gibiyken baba evinde. 

3 oda 1 salon apartuman dairesinde yaşar idik. Benim odam çük kadar, kardeşimin odası büyüktü. Ama iki odanın konseptinde de bi çapanoğlu vardı, ona göre seçimimizi yapmıştık. 

Küçük oda gerçekten çok küçüktü ama tamamen bana aitti. Kapımı çeker çıkardım kimse girmezdi.

Büyük odada "hanzo" adını verdiğimiz devasa bir dolap vardı. (İçinde yorgan yastık ne ararsan var) o dolap kardeşimin odasında olmak zorundaydı ve annem o odaya günde 50 kere girer çıkardı. 

Ama o odada 37 ekran tv de vardı. Yani böyle bir sürü handikaplar vardı.

Hayatta hiç bişey mükemmel değildir. Bir seçim yaptığın vakit muhakkak yanında istemediğin yancılar da gelir o seçimin, paketi bozamazsın :) Bazen dikeni gülünden büyüktür, bazen astarı yüzünden pahalıdır vazgeçersin. Bazen hiç bişey yapmak istemeyip sana verileni olduğu gibi kabul edersin. Bazen bu işler neden benim istediğim gibi değil diyip isyan edersin. Hayat böyledir işte. Çocuklar da bunları öğrensin (askfklglg yazının sonunu 3. Sınıf felsefeyle bağlamak) 

Yatak seçimi üzerinden bonboş yazı yazdım. 

Derdini siqeyim diyenleri sayfama beklerim -------->