Şeytan aldı götürdü (ve sanırım iyi paraya okuttu)

Hayatımda sırra kadem basan 2 tane eşyam var. Birincisi pofuduk ev terliği! 

Yıllar yıllar evvel, daha o zamanlar evropalara gezmelere gitmeler bu kadar popüler değil iken; gavuristana dayımgile ziyarete gittiydik. Oralardan alınan şeyler de pek kıymetli idi, kimselerde eşi benzeri yok idi (abart) 

Neyse ben bi pofuduk ev terliği aldırdıydım kendime. 

Ay öyle nefis bişiydi ki, balık şeklinde. Pörtlek gözleri ve kırmızı dolgun dudakları vardı. Ve inanır mısınız parıl parıl rengarenk abiye bir kumaştan dikilmişti. (Kimse de beğenmediydi ha, çok çikin be abv bunu mu aldın dedilerdi) hakkaten de dünyanın en absürd en kitsch terliği olabilir, bidaha öylesine denk gelmedim. 

tabiiki de aynisini bulamadim nette.. buna benziyor ama pullu parlakli ve bol renkli olanini düsünün.

Neyse efenim bu terlik bir anda iyi saatte olsunlara karıştı. Yok arkadaş! Ara tara yok! Ayı gibi ev terliği ayol, nereye gider? Rahmetli babannemin ve -ömrü uzun olsun-ananemin böle terliklerin, çorapların altına yama yapma huyu vardı(r) 

Sordum soruşturdum: "benim terliği siz mi gaftilediniz hacılar, yama ayağana?" dedim. Yok dediler.. Halbu ki en mantıklı senaryom buydu, tek umudumdu; fos çıktı. 

Hani diyeceksiniz, eve giren çıkan biri beğenip üstüne konmuş olsun (ekürigil, kuzengil) yok öyle huyumuz da. Beğendiğimiz şeye "benim olsun mu?" diye ağlanırız ama "yürü la" cevabını aldık mı da çormayız yani asla. 

Anneme soruyorum attın mı? Yok! Zaten yeniydi, niye atsın (annem hiçbirşeyi atmaz hatta, at allasen artık şunu diye yalvardığım saçma sapan şeyleri bile atmaz) 

O gün bu gündür, o terliğin peşindeyim. Tazılar gibi iz sürüyorum, CSI İzmit şubesi oldum olayı aydınlatmaya baş koydum ama 20 yıldır hiç bir ipucu yok! O evden taşındık, o zaman bile çıkmadı piyasaya. Aklımı çıldırıcam. 

Varan 2: bu olay aslında tam olarak eşya kaybı değil. Eşyanın kaybıyla başlayıp bana travmalardan travma beğendiren leş bi olay. Sıkı durun anlatıyorum. 

Üni son sınıftım. Bir gece kızkıza bir mekana gittik içtik sıçtık. (Vukuatsız) iyi güzel. Kafalar bi milyon eve geldik yattık uyuduk. Ben ertesi sabah baktım cüzdan yok! Heryeri aradım yok. Tamam dedim düşürmüşüm. İçinde para namına pek bi skim yoktu da, ehliyet-kimlikler, kredi kartı uğraş dur amk! 

Dev moralim bozuldu. Karakola gittim tutanak tutturdum. (Yeni evrak çıkarmak için lazım bi işti kayip tutanagi. Yoksa bulunacağından umudum yok tabi) Nerde kaybetmiş olabileceğimden bihaberim! Ya geceki mekanda, ya ordan çıkışta, ya dolmuşta, ya yollarda işte... 

Bir iki gün sonra beni bankadan aradılar (kredi kartımın ait olduğu banka) dediler ki: sizin cüzdanınızı bir şahıs bulmuş (şahıs benim adımı vererek bankayı arıyor, durumu anlatıyor. Bu arada banka no.su gerçek. Kofti değil yani, baya bankanın müşteri hizmetleri no.su) size ulaşmak için iletişim bilgilerinizi istedi, güvenlik nedeniyle vermedik. Ancak kendisinin telefonunu aldık, dilerseniz arayın) aaa dedim okey, ne güzel hemen arıyorum.

Aradım bir kadın açtı. Dedim "bankadan aradılar, cüzdanımı bulmuşsunuz." Kadın dedi "evet canım, öğrencisin kart ve kimliklerinden anladığım kadarıyla o yüzden polis falan uğraştırmak istemedim, elden vereyim dedim" Ben de dedim "ne kadar iyi ve düşüncelisiniz teşekkür ederim" bir avm de buluşmak üzere sözleştik... 

Aslında az çakal değilimdir, biraz kıllanmadım değil... Arayan taraf kadın olduğundan ve buluşma yeri kalabalık bir avm nin yemek katı olduğundan kabul ettim. Annemlere de hemen söyledim zaten. (annemlere tabii bütün kayip muhabbetini en basindan söylemistim. polise gidip tutanak olaylarini annemin yönlendirmesiyle yapmistim) Tamam git, dikkatli ol sonra hemen bizi ara dediler. 

Şimdi hikayenin ilginç tarafı başlıyor hazır mıyız? 

Buluştuk...İki tane anam yaşında kadın, biri türbanlı, biri çakma sarışın; ikisi de kokoş. Pahalı marka çantalar, takılar, düzgün giyim vs vs. Beni süzüm süzüm süzüyorlar. Önce cüzdanı çıkardı. Tam almaya yeltendim, geri çekti. Bak canım dedi. Sen bu cüzdanı nerde kaybettin? Dedi (bar mar olayını kadınlara söylemek istemedim başta) Bilmiyorum, kaybettiğimi eve gelince anladım. Heryerde olabilir dedim. O gün nerelere gittin? dedi. Neden soruyorsunuz bunları? dedim. 

Kadın dedi ki "ben bu cüzdanı kocamın arabasında buldum!" 

Ben oldukça şaşırdım, ve basiretim bağlandı, çok gerildim. Kötü bir anı olduğu için de sildim kafamdan, konuşmaları kelimesi kelimesine hatırlamıyorum. Ama şöyle gelişti: 

Kadın beni kocasıyla ilişkide olmakla suçladı... Benim gibi fakir üniversite öğrencisi kızların, böyle zengin ve kalantor adamlara kapak atmak için yapmayacağı şey yoktu... Beni anlıyordu aslında, herşeyi itiraf edeyim ve kocasından uzak durayım olay kapansındı... 

Sanırım ezik ezik kendimi savunmaya çalıştım... (Gerçekten öyle bir silmişim ki hatırlamıyorum o günü net olarak... Kadınların yüzünü de şuan görsem tanımam) 

Ha bu arada bu senaryoyu yazan abla türbanlı olan, sarışın olan da onun yancısıydı. Benimle yüzleşme olayının ve bankayı arama planının fikir babasıydı:) bankaya verilen ve benim aradığım no sarışına aitti. 

İşte kadına dedim "hiçbi alakam yok. Tanımam etmem. belki eşiniz cüzdanımı bulup polise teslim etmek üzere koymuştur arabasına" -o kadar hakareti yiyip bir de kadının karşısında ezilip, onu ikna etmeye çalıştım sanki- 

Kadın demesin mi " benim de aklıma geldi kocama sordum: hayır Dedi! O cüzdanın oraya Nasıl girdiğini bilmiyor. İnkar etti!!!" 

Sonra ekledi "senin yaşında bir kızım var. X üni. de psikoloji okuyor senin gibi... (Bnm üni değil bu arada kızınki, bölüm aynı sadece) kızıma da sordum, seni tanımıyor (kızın adını söyledi ben de onu tanımıyorum) kızımın arkadaşlarına da sorduk soruşturduk seni, tanıyan yok..." 

Ben artık iyice elim ayağım titrer halde, "verin cüzdanımı gidiyorum vermezseniz güvenliği çağırıcam artık" dedim. Verdiler.. Bu işin peşini bırakmıycaz dediler... 

Allak bullak oldum. Taksiye atladığım gibi babamı aradım, olayı anlattım. Babam dedi ki, "bunlar sanırım bir çete" dedi. "Böyle genç kızların cüzdanlarını çalıp, sonra böyle senaryolar yazıp, ailesini aramakla tehdit ediyorlar. Cahil tutucu aileleri olan kızlar, ailem bana inanmaz diye düşünüp korkup bu çetenin taleplerini yerine getiriyor olabilirler" dedi (hırsızlık kaçakçılık fuhuş vs) 

Babamın senaryosu da mantıklıydı... Ama benim içime sinmedi. Çünkü bence o kadınlar çete falan değildi ve bu olay gerçekti!!! Yani bence kadının kocası zaten onu aldatan bir adamdı, ve benim cüzdanımın o arabaya nasıl girdiği de tam bir sırlar dünyasıydı! 

Babam dedi ki, "korkma bişey olmaz. Bence anladılar senin saftirik olmadığını. Birdaha aramazlar. Ararlarsa da direkt savcılığa veririz" dedi. 

Bu kadın beni birkaç kez daha aradı. Hep güzel güzel konuştu. Ne olur olayı çözmeme yardım et kafayı yiycem diyor. Diyorum ben de yiycem amk! Kadını sakinleştirmek için birşeyler daha söyledim.

Bakın dedim, ben öyle zengin adam kapaklama ihtiyacında olan bir insan da değilim ki! Önce bunu anlayın... Benim ailem zaten maddi durumu iyi olan, saygın insanlar. Kaldı ki; benim eşinizle ilişkim olsa, cüzdanımı onun arabasında bırakmış olsam, niye polise gidip kayıp die tutanak tutturayım? Bu sefer diyor tutanağı göster. (Oldu amk, bi daha buluşur muyum senle) sonra bar olayını söyledim.. Bakın ben o gece orada kaybettiğimi düşünüp gittiğim mekanı da aradım. Oradan da teyit edebilirsiniz, böyle bir kayıp sorgusu yaptırdığımı. Yani sizin arabanıza binmiş olsam, neden cüzdanı başka yerlerde arayayım? Sonra dedi babanın numarasını ver onu arıycam (hah dedim çete tezi mi gerçek oluyor?) Dedim ki babamın özel numarasını size vermiyorum! (Kadın manyak çünkü arayıp olur olmaz saatlerde babamı darlamasını istemiyorum) Ancak x hastanesinde, y bölümünde çalışan bir doktordur kendisi. Adı da şudur. Buyrun hastaneden arayın, santralden bağlatın" bu sefer Dio niye numarayı veremiyosun, korktun mu? Allah'ın su katılmamış manyağı hanım teyzeden yeminle ciğerim soldu (ama hala içimde bi his var. Çete Mete değildi bu olay... Kadının kocasının arabasından benim cüzdanım çıktı! Ve kadının kocasıyla ilişkim olduğu paranoyası, kadına göre gerçekten mantıklıydı...) 

Neyse artık babamı aradım ve baba bu kadın beni rahatsız edio ver savcılığa dedim. Babam taşaklı bir albay arkadaşına bu kadını aratmış. (aslında bizde olan numara kadının değil arkadaşının) ağzına sıçtırmış. Albay amcamız kendi ismini de verip bakın benim MIT.de bi dünya ekürim var bi daha bu kızı rahatsız ettiğinizi duyarsam evinizden aldırırım sizi haberiniz olsun demiş (Eheueheu yürü be albay amca) kadın da tırsıp, ay benim olayla ilgim yok arkadaşım aramış falan diye satıvermiş kankilettasını (kuzenim yazmış :Pp)

Bu telefonun üstüne kadın yine aradı! Sen nası benim arkadaşımı aratıp tehdit ettirirsin dedi. Ben kadına ana avrat düz gittim. Bundan sonra avukatımla görüşceksin amk manyağı dedim (evet anam yaşında kadına) 

Arkadan kızı, "seviyesine inme anne muhattap olma" falan derken; kadınla birbirimize "senden korkmuyorum" lar diyiştik. Ve birdaha da hiç konuşmadık.... 

Not: bu kadar uğraşacağımıza neden en başta savcılığa vermediğimizin cevabı da "bu ülkede adalet olmayışı, bu tarz işlerde saçma sapan bir bürokrasi ve maduriyet oluşudur!" Düşünsenize sicilimde böyle bir dava oluyor, davayı ben açsam da karşı taraf kadının iddiası "zina"!!! Ay evlerden ırak be! aklansam bile (ki kime neyi nasıl ispat edicez, uğraş dur..) böyle pis birşeyle kağıt üzerinde uğraşıyorum... Bence yeterince korkunç :((( ha bir de dava süreçlerinde yurtdışı çıkışı yasağı falan olabiliyor, ben master için Viyana'ya gidiyorum birkaç ay içinde! Yasak olmasa bile dava için zırt pırt Türkiye'ye gelmem gerekebilir... Saçmalığa bakar mısınız? Neresinden tutsam elimde kalıyor... 

Hayatımın en en en ilginç hikayesiydi... Hala ara ara düşünürüm ve bunu anlatmayı pek sevmem. Neden yazdım bilmiyorum, bugün yine evde kayıp birşeyler ararken aklıma geldi.. Demek ki artık paylaşmam gerekiyormuş bu hikayeyi..

Ama gerçekten o cüzdan o arabaya nası girdi? Bulan ve koyan kadının kocasıysa neden inkar etti? Benim cüzdanla alakam yok dedi? Aracı kullanan ve cüzdanı bulan bir başkasıysa neden bunca zaman ortaya çıkmadı? Gerçi belki de kadın tarafında olay çözülmüştür... Yani o cüzdanın oraya nasıl girdiği aydınlanmıştır... Ama ben bunu hiçbi zaman bilemiycem. 

Türbanlı dini bütün teyzemizin chanel gözlüklerini takıp freeshopta çılgınca parfüm ve makyaj malzemesi alış verişi yaptığı bir umre dönüşü mesela; insafa gelip, vicdanı sızlayıp beni sosyal medyada bulmasını, yaşattıkları için özür dileyip helallik istemesini ve olayın aydınlanmış versiyonunu benimle paylaşmasını hep umdum içten içe... Ama öyle birşey olmadı... Ya bu olay onun için de hala muammalığını koruyor; ya da beni bankalardan aratıp bulduğu zamanki hafiyelik yeteneklerini özür dilemek için kullanmayı tercih etmiyor... 

zina davasindan mapusa düsünce ben (temsili)

"The night of" gibi olay resmen... Ben de Naz gibi bok yoluna gideyazdım ve hatta dizideki gibi bi an kendimden bile şüphe ettim... Acaba benim içkime bişe attılar da ben öyle bi arabaya bindim mi diye... Ama naz'dan farklı olarak tüm gece şafak benimle birlikeydi, eve birlikte döndük öyle bişey olamazdı... Cool story Bro diyenleri ve geçmiş olsun kardeş diyenleri yoruma alayım :)