İnteraktif bir oyun platformu. Arkadaşlarıyla buluşup aynı kanalda oynuyorlar falan, baya sevdikleri bi şey.
Dijital çağda çocukların sanal sosyal ortamı da işte en çok bu roblox..
Eline tabletle doğan; 15 aylıkken ekran kilidi açan veletlere “digital natives” deniyomuş. Çok hoşuma gitti bu tanımlama. Yani native olarak ediniyo çocuklar artık dijital becerileri, anasının ak südü gibi.
Yakında gelişim tablosuna da eklenir bunlar ben size diyem.
Hani vardır ya çocuk gelişiminde çocuğun yapması beklenen evrensel zımbırtılar listesi:
2-4 ay: başını dik tutma
6-8 ay : emekleme
10-14 ay: yürüme
13-16 ay: ekran kilidi açma (skfjjfjf)
18-24 ay: 2 kelimeli cümle kurma
24-36 ay: app store dan oyun indirme (skdkjfkf)
Böyle güncellenecek bu, yakındır. (Ayları mayları götümden attım hep. Unutmuşum a gızlar)
Edo bebekken (neredeyse 10 yıl öncesi) ekran çok gömüldüydü.
Çocuğa ekran vermek = cahillik & köwlülük
Çok ekran izni verenler = leş anne
SIFIR ekran = analığın pirliği, şah sultanlığı, babaerenliği, nirvanası, fenafillahı, gelinecek en nurlu mertebesi
Ekran = çocukları mal eden bütüüüüün zihinsel gelişimini sikip atan bir deccal..
gibi şeyler bellemiştik o vakitler.
Hiç unutmam bir makalede bir uzman şöyle demişti “emekleyen bir bebeği yanan bir sobanın yanında bırakmak ekrana maruz bırakmaktan daha az ihmaldir” (çüş amına koyim!)
Bu cümle çok üzmüştü beni..
Yorgunluktan, bıkkınlıktan, yalnızlıktan oturup ağladığım günlerde bir de yarım saat ekran verdim diye ırzıma şerefime leke sürülmüş gibi hissederdim.
2 dönüm tarla satıp çoluğunun çocuğunun rızkını pavyonda yemiş emmi gibi hissederdim.
ipadden peppa pig açtığım her günün akşamında “bunun adı low level hayat” hissederdim.
Google arama çubuğuna “Bebekle seyahat” yazdığımda bir listeler çıkardı ki karşıma, düşman başına.
2 saatlik yolculukta bebeyi eğlemek için 1 valiz eşya.
-aqua doodle, yazboz tahtası, falanca filanca oyuncak önerileri (hepsini de aldım)
-oyun hamurları, boyama setleri
-magnetli yapboz setleri
-sağlıklı atıştırmalık listeleri…
Ulan amk, zaten indisi kalktısı 1 saat sürüyo uçağın; çocuk zaten kucağına bağlı. Manyak mısın kırk yılın başı yarım saat tablet açmıycam diye bu nasıl bir eziyet? Aç tableti geç be aşkısı…
Kimse kusura bakmasın oğlan matematikte canevar!! 3 basamaklı sayıları kafadan çarpıyo. Bayaa yetkili bi abi oldu zihinsel gelişimde. Ekran verilmeyen çocuklar kuantum fiziği çözüyordur şu an inş (meh meh meh)
Neyse, allaha şükür geçtik artık o tripleri. Ekran ve hareket dengelendiği müddetçe full artı full okeyim!
Amaaan nerden nereye geldim. Ne diyorduk: Roblox!
Evladım benden ne zamandır robux (=roblox parası) satın almamı istiyordu.
Ben de “benim kartım senin app store’a tanımlı değil, babanın alması lazım; ondan iste” falan diye geçiştiriyordum çocuğu. (Yalan değil bu arada, şifrelerini falan bilmem beyimin)
Sonradan şunu fark ettim çocuk hiç babadan isteyemedi!
Gelip gelip beni darladı “ne zaman alcaz?” diye.
Ben de saf saf hep aynı cevabı verdim: alırız, ederiz, du bakalım, söleriz babana…
Dünden beri bana 3 kez daha hatırlattığı için bügün Haris'e açtım konuyu. Edo roblox parası istiyor falan diye.
 |
| Şehzademiz roblox parası tahsis etmenizi ister hünkarım. |
Buraya kadar olanların ben de farkında değildim! Tam 1 geleneksel türk aile modeli gibi gelişmiş olay:
Erkek evladın babayla iletişimi yoktur. İsteğini/derdini/beklentisini anaya anlatır; ana uygun zaman kollayıp götün götün yanaşarak lisan-ı münasiple babadan icazet alır.. Bu süreçte baba esip gürler. Bir şekilde ananın ara bulucu & kulisçi & nabza göre şerbet dağıtıcı hakem heyetliğiyle mevzu sonuca bağlanır.
Haris esti gürledi. Hayır efendim almam dedi. Ben karşıyım öle gereksiz şeylere dedi.
Ayda 5€ sikko robloxa vericeğime gider 500€ verir playstation alırım fifa oynasın dedi.
Ben dedim ki: Harisciğim, bak şimdi:
1-sana göre gereksiz olabilir ama Edo gerekli görüyor.
2-sen fifayı tercih edebilirsin ama Edo robloxu tercih ediyor
3- sen en son ne zaman app store dan oyun indirip oynadın? (Ben söyliyim: 2010 yılında..) Eksta para verilen uygulamalar “candy crush canı satın alma” mantığında değil artık.. sandığın kadar “gereksiz” olmayabiliyor…
 |
| Neymiş bre bu mel-un Roblox! |
(Bu konuşma yapılırken Harisin surat 5 karış, sinirleri gergin ve sesi birkaç desibel yükselmiş durumda tabi)
Döndü Edo’ya sordu:
-Neymiş bu robucks? Roblox? Olayı ne? Napcan parayla? Napılıyo?
-her şey!
-ne biçim cevap bu? Doğru düzgün anlatmıyosun. Sen bana böyle cevap verirsen ben de almam.
İkisi de tripleşti. Konu kapandı…
 |
| Almazsan alma aq |
Ben işte bu noktada aydım iletişimin boktanlığına. Gelin iletişimi biraz daha inceleyelim:
-Haris bugüne kadar robloxu hiç merak etmemiş. Çocuğunun tablette saatlerce neyle oynadığına ilgi duymamış. Oğluyla hiç roblox muhabbeti yapmamış.
Kriz anında diyor ki “neymiş bu aq robloxu anlat da dinleyek”
-Edo roblox konusunu babasıyla hiç konuşmamış. Bu kadar sevdiği, aylardır heyecanla oynadığı oyununu babasıyla paylaşmamış. İşi düşünce para konusunu çözsün diye anasına gitmiş.
Babası sorunca diyor ki “tatava yapma para verceksen ver, geç”
Şimdi Edo karakter itibariyle ketum bir çocuk. Duygularını heyecanlarını falan pek paylaşmaz. Bıcır bıcır her şeyini anlatmaz. Onunla iletişim kurmak, ona dair bir şeyler öğrenmek, duygularını anlamak, heyecanına ortak olmak çaba gerektirir! Çünkü göstermez. Kimseyi dünyasına kendiliğinden buyur etmez…
(Evet bildiniz, ayyyyynı babası)
Ben kendi çabamla öğrenmiştim robloxu.. Oynadığı ilk zamanlardan itbaren yanına oturup; neymiş, nasıl oynanıyormuş, en güzel oyunlar hangisiymiş, hangileri tırtmış, kaç tane arkadaş eklemiş, hangi arkadaşının hangi nick’i varmış, arkadaşlarla nasıl irtibat kuruluyormuş gibi teknik ve geyik soruları harmanlayarak hepsini tek tek sorarak öğrenmiştim..
Sorularıma cevap alabilmek ve ilgisini çekebilmek içinse mesela ses tonuma ve beden dilime dikkat etmiştim, aralarda espriler şakalar yapmıştım, bütün ilgimi vererek oyunu anlamaya çalışmıştım, vaaay çok iyimiş falan diye heyecanlanır gibi yapmıştım, yanında otururken arada öpüp koklamıştım… Roblox neydi, roblox emekti!
Ben şunu istiyorum. Edo duygularını sevdikleriyle, güvendikleriyle paylaşan bir insan olsun. Sorunlarını konuşarak, kendini doğru ifade ederek, makul argümanlar üreterek, sakince tartışmayı becererek çözen bi insan olsun. Tatlı dilli olsun. Güler yüzlü olsun. Ceylan gözlü olsun dkfjfnfjfjfn
Off hemen cıvımıyım ama bu iletişim konusu üzerine çokça düşünüyorum bu ara.
İletişim resmen bir sanat ve çok incelikli ayarları var yaw! Çünkü optimal sonucu almak için tek bir yolu yok; karşındaki insanı çözümleyip yöntemini de ona göre geliştirmen gerekiyor.
Kimi insana kibarlık minnoşluk tatlışlık iş gördürürken; kimisinde sert ton, resmi üslup, tehditvari içerik çalışıyor. Kimisinin ciğerini empatiden yakalarken; kimisinde konuya duygularını katmıyormuş gibi görünmen icap ediyor.
İletişimde en başarılı olanlar da karşısındaki insan özelinde konum alanlar oluyor.
Başarısızlıkla sonuçlanan iletişim ise karşısındakini tartmadan “benim fikrim o, argümanım bu, beklentim de şu” diyip çözüm bekleyenlerinki…
Evet sana göre bunlar doğru ve ya mantıklı olabilir amk ama böyle çözemezsin.
Ben bunu nasıl öğretebilirim çocuğuma? Hiç bir fikrim yok… karakter midir, rol model aldığı ebeveynden öğrenilen kodlar mıdır, beyindeki empati bölgesiyle ilgili nörofizyolojik bir durum mudur nedir “iletişim” becerisinin kaynağı bilmiyorum.. içinden çıkamıyorum.
Edo’yla duygularımızdan konuşabilmek, karşımızdaki insanla bir sorun yaşayınca oturup düşünmek, hatalarımızı kabul edebilmek, telafi etmeye çalışmak, özür dilemek, bizim için önemli olan şeylerin önemini anlatabilmek.. gibi konularda çok mesai yaptım.
Bazen sonuç aldığımı görüyorum: bir bakıyorum çocuk çatışmasını (örn kardeşiyle) güzellikle çözmüş, hata yaptıysa gönlünü almış/bedelini ödemiş; hakkını savunmasını da biliyor, istediği olmayınca makul davranmasını da…
Bazen bakıyorum sanki 1 arpa boyu yol kat edememişim... son derece sabit fikirli, empati ve duygu yoksunu, ajan provokatör, eleştiriye tahammülü sıfır, haklı olduğunu ispatlamak için ortalığı yakıp yıkan, davranışına gerekçe üretmek için 40 takla atan biri gibi davranıyor…
Sonra yine dönüp kendime bakıyorum. Ulan sanki ben “iletişim duayeni” miyim amk? Şöyle incelikli böyle önemli diyorum da bunu çocuklarıma örnek olacak şekilde uygulayabiliyor muyum acaba? Bu konuda pek bi 10 numara olduğumu düşünüyorum ama ya değilsem? Kesin değilimdir :/
Ebeveynliğin kadim duvarı “ben nerede hata yaptım?”a tosluyorum böyle günlerin sonunda..
Manyaqlıqq derecesinde eğlendim!
YanıtlaSilÖhöm cevablarım var:
Önce Roblox..
Çocuğumuzu bu yaşa kadar büyütüp getirdik, sonra Roblox'a "eti senin kemiğimi benim" diyerek teslim ettik gibi hissetsem de Roblox’un zihin açıcı faydalarına kefilim. Ailecek birer karakter alıp, oyunlarda buluşmalı ortamlar da yapılabiliyor bak mesela, tatlı olaylar.
Onun da zaman kısıtlaması olmalı, doğru oyun seçimi ve güvenlik kriterleri ve hatta robux harcama adabı olmalı tabi.
Amma velakin -konuyu da iletişime getirdin diye söylüyorum- bazen bizimkinin günde 1 saat Roblox oynama izninin bütün hayatının anlamı olduğunu fark ediyorum. Sohbeti, günü planlama şekli, sıkıcı görevleri yapma motivasyonu vs. yani hayatla iletişimini birebir etkilediğini fark ediyorum! Burada Roblox’u çıkar, hotwheels’ı koy gerçi, başka zıkkımı koy- belki de bizimkinin tarzı böyle? Hayatı göğüsleme tarzı...
Kısacası çocukların gündeminde ne varsa, deneyimi onun üzerinden kuruyor. Edo’nun babasıyla iletişim krizinin öznesi de Roblox oluvermiş. Ancak ektiğin tohumlar baş verecek, ekinler açacak başakitom! Bir pinçik yapısal mevzular da işe renk katıyor eyvallah ama yönlendirmek, ince ince işlemek felan boşa gitmiyor.
Robux'a gelince...
Hiiç oyuncak vs. istemeyen, hatta bizimki gibi bir kuru ekmek bile talep etmeyen bir veledin, özel günlerinde robux ricasına düşünüp taşınıp okey verdik. Bizim kararımız bu yönde oldu ama Haris gibi sıcağı sıcağına bu soruyla karşılaşsam, tüm memur çocuğu yanımla karşı çıkardım.
Halbuki senin de dediğin gibi Roblox neydi? Emekti, aylar içinde içine içine işlemesiydi o sevginin... Katmer katmer çoğalmasıydı puanların...
Sevdik seni be Roblox!
Ekransız çocuk büyütme trendinin, gelecekte boşa çıkacağına eminim. O konuda sana katılıyorum. O kitapları yazan uzmanlar birer birer ig hesaplarını kapatıp, köye yerleşecekler.
Ama yine de TV’nin karşısına yatak hazırlayıp, çocuğunun bütüüüün vaktini kanallar arasında geçirmesi + yemek yemesi + uyuması sayesinde, dört dörtlük zaman yönetimi yapabilen ebeveynlerin bir gün “biz naptık, niye bu gadar kolaya kaçtık” pişmanlık tiradını da duymak istiyordum, ne yalan söyliyim ajshkajfgakf...
Hayır, o çocukların hepsi büyüdü, hepsi cin gibi meaaşeallah.
Sanki Montessori kendi elleriyle yedirmiş, içirmiş.
Fakat bu ne uzun yorum oldu be!
Sözün özü başarısız iletişim yoktur, iletişim becerilerini başarılı şekilde gizleyen çocuklar vardır.
Robox parası raconunu sordum soruşturdum ben de yiwrum. Türk ekürilerim: istisnasız hepsi alıyor :) belli aylık kota, özel gün vs dahilinde tabi ama roblox “harcırah”ı var bi şekilde her çocuğun shdjdjdj. Burda da aksine kimse almıyor (almanlıqq)
YanıtlaSilSonunda aldık tabi ki ve Edo inanılmaz mutlu oldu :,) parasıyla üst baş düzmüş kendine djfjdjdnd gelip gelip gösteriyo bunla bu nası olmuş diye (reelde dolabından don-atlet kombinleyemeyen çocuk robloxta karl lagerfeld oldu amk dhdjfjdn)
Tespitinde ufuk açtın cancağızım bu krizi roblox üzerinden değerlendirmemek lazım. Çünkü roblox onların kırmızı çizgisi djfjjf. Gerçekten öyle, delice bir sevda delice bir tutku buuuğ olduğundan bu konuda başarılı iletişmek ne kadar mümkün olabilirdi ki?
Ancak yine de aile içi iletişim hep benim üzerimden yapılandırılıyor. Arabadayız bak, araba diyorum 2 metrekarelik alanda 4 kişi göt göte oturuyoruz; arabayı haris sürüyor. “Anne ne zaman gelcez, anne ne kadar kaldı” soruları bana soruluyor?!!!
Bunu da fark ettiğimde afallamıştım! “Ulan arabayı kullanan babanız, yolu izi bilen babanız, ki kendisi zaten şu an yanımda oturuyor. Diyaloğu onla kursanıza” diye carlamıştım, en son.
Son paragrafa koptum dkfjjfjfjfjf o pişmanlığı ben de görmek istiyordum ama nasibb olmayacağı belli oldu bence şimdiden malesef djdjfjfnf
Ohhh uzun yorum, çiçek gibi muhabbet. Çok iyi gitti özlemişiksss <3
Hadi ya yine batılılığı 1 puanla kaçırmışım bak 😝 Demek orda kimseler almıyor he? Biz dini bayramlarda alıyoruz (ne alaka)
SilBaşşağum çok yorum yeri işgal ettim ama son bişe:
Aile içi iletişimde çizdiğin tablo, o kadar yaygın ki (muhteşem yüzyıl geyiklerinle bunu muhteşem şekilde vurgulamışsın zaten)...
Yani belki de bu işin bize gelişi böyledir.
Bizde öyle olmadığını fark ettim çünkü Volkan o kadar geveze biri ki, bana gelen her soruya musallat olur, bu da beni aşırı kıl eder, sanırım bu sayede evin muhtarı olmaktan yırttım. Ama senin durumun bana öyle tanıdık ki...
Ay bi ara Edonun karakterini bana söyle de bakam karakterine 😉 Bizimki de kafasına hareler felan koydu. Aşırı paçoz kombinlerle gözlerimi kanatıyor.
O kadar almıyorlar ki; roblox parasının “talep edilebilir” bi şey olduğunu yazın memleketteki çocuklardan gördü Edo skdjjfkf. Hatta bi komşumuz var, çocuğunun günde sınırsız ekran izni olan, 5 ayrı oyun konsolu olan (ps, xbox, nintendo, tablet, telefon; ve bunlar sürekli güncelleniyor. Yeni çıkan cihaz çıkar çıkmaz ön siparişle alınıyor. Aşırı pahalı konsol oyunu kartları alınıyor) kısaca bu dünyaya şuursuzca para saçan bir ebeveyn. (Ben diyem 2. El araba parası, sen de Bayburt’ta arsa parası) O bile almıyormuş gız roblox parası dnnfnfnfmnfnf
SilAy atcam sana karakterini, kopsss. Bizimki de şeytanımsı bişeyler yapmış.. siyahlı miyahlı hep (o yüzden Lagerfeld dedim hatta eheuehue)
Ya sana bişey diyim mi: babayla bu kabız iletişimden hoşnut değilim elbet ama bi yandan da diyorum ki boşver! Azcık tırssınlar, çekinsinler babadan. Erkek evlad bir babaya kendini ispatlama çabasında olsun. Bırak varsın Haris geleneksel baba modeli olsun… motivasyon olsun, hırs olsun. 5000 yıldır çalışan sistem amk, elleme.
Yani bu babanın prensipleri, kuralları, tartışmaya kapalı konuları, minnoş dertlerin muhattabı olmayışı, çocukların özel hayat detaylarına pek ilgi duymayışı… travmaya sebep olacak kadar büyük olmadıkça varsın olsun bi tık..
Nasılsa aşırıya kaçan durumlarda devreye giriyorum. Bana fazla mesai yazıyo tabi bunlar hep ama napak.
Ayıb ettin cankuşum dükkan senin. Yorumlar konya ovası: istediğin kadar yayıl
Görseller :)))) günümüzde en büyük sorunlar: baskalariyla sidik yarisina girme zoeunlulugu hissetme, kendini üstün görme, kendini üstün görünce zaten karsindakini kücültmüs oluyosun. Vs vs. yani ekran virtz zirt sorunlarinin temeli budur. Olayi cözdüm hele deeee kaksksksk kisa bir yorumla sana hosgeldin der, allah rizasi icin daha sik yazmani temenni ederim
YanıtlaSilÇok doğru tespit bacım! Ben de tespitlediydim bunu aslında. Sidik yarışı demiyim de kendi iyi olduğun konularda kendini üstün görme/milleti küçümseme; kendin önem vermediğin (iddialı olmadığın) konularda da öfff çok bokunu çıkarıyolar falan diye yine bi milleti eleştirme var. Yani bende net var bu dkfkfkgmmg. Analık galiba hakkaten böyle bişey.
SilŞimdi aklıma gelen bi kaç örnek var da vermicem burda ama var yani :DD
Yalnız ekran konusundaki hicvim ekran vermeyen analara değil bu yazıda. O dönemin “uzmanlarına”! Yani o dönem okuduğum makalelerde “3 yaşından önce ekran verdiyseniz sıçtınız. Geçmiş olsun” üslubu hakimdi. Bu görüş beni çok dara düşürürdü :))) işte bunun tırrek bir görüş olduğunu savunuyorum artık. (Yemin edebilirim ama ispatlayamam sjdjnfjf)
Ya yazcam diye diye iyice yalancı çobana döndüm ama yazmıom kıçımı kaldırıp dkfjjffnf saol var ol bebişim. love u <3
Not: bu yorumu ilk yazdığında telefondan cevapladım, gitmedi. Sonra pc den copy-paste yaptım o da gitmemiş :/ gitmediğini bugün fark ettim. Bu gider inş uğraşıcam :P
Ben cocuguma ekran vermiyorum ekrana karsi anneyim, ama 3 yasindan önce ekran verdiyseniz sictiniz annelerini de sevmiyorum. Yani ebeveynler iyi oldugunu düsündükleri seyleri uygulamayi, kendilerine faydadan cok toplum tarafindan örnek gösterilme arzusuyla istiyor. Benim tesbitil bu. Burda ortaya baska bi sorun cikiyo: ayni düsüncede oldugunu (düsündügün) kisiyle bile aslinda anlassmadigin lol . Edoya da aferin bu arada! Iste bak olacak cocugun önüne bisey gecemez
SilAy basak, arada gelip bakiyodum, dondun mu diye. Donmussun sekerim, ne cok sevindim. Ben roblox ne ONU bile bilmiyom, benimkiler kiz. Ondan olabilur mi? Sorup sorusturcam. Aman gonlumde guller acti seni gorunce. Cokk optum. Maya kiz nasil? Ozden
YanıtlaSilÖzdeniiim, hoş gelmişin <3 ben de uzun zaman sonra yazı yazınca sizleri aradı gözlerim hep güzel insanlar <3 :)
SilRoblox zaten sadece “erqeq”lere hitab edecek denyolukta bir platform senin gızların sümük atmaması normal dkdnnfnfkf
Erkek kardeşi/kuzeni/kankası olan kızlar “mecburen” oynuyor bazen ahdhdhdfj yapacak daha iyi bir şeyleri yoksa :P
Maya kız napsın hepimizi parmağında oynatıyor, köpek ediyor eheueheu
Tatlılıq, minnoşluk, komiklik, işve cilve püüü çok fena çok.
Ben de öperimsss
Canimsin.
SilEveeet ekran karşıtlığı yasahhhçılığı köylülük olsun artık yaaa, bi düşün yakamızdan!!!
YanıtlaSilBi de böyle diye diye, çocuklara kullandığımız emir kipleri artıyor be yaa, o çocuğa süre doldu kapat artık yetti ya son 10 dk vs diyene kadar tatlıya bağlayıp ekran karşısında karşılıklı mayışmak var...hem bağlantı hem de çocuğun özerkliği zayıflıyor ekran süresiiii!!! Diye darlanırken, duble çöküş. E noldu, ekranı kıstın, kısayım derken çocuğun seçme hakkı olmayışı söz sahibi olmayışı ve çeşit çeşit bağrış çağrış daha mı iyi oldu, değer mi..
Gerçekten artık yeterin
Başka gerçekçi dertlerle gelin, de mi ama
Ben kim miyim🙃 çook uzun zamandır rahat birkaç senedir takipçinim, arada uğrayıp toplu okuyorum. 40 yılda bir yorum yazmaya hevesleniyorum, beceremiyorum, bakslım bu sefer olecek mi.
Çok sevgiler🥰
P.s. Edo çözer yolunu bulur, anaların derdi bitmez kafaya takması yani o ayrı da, bebeler kendi yolunu gayet de iyi buluyorlar bana kalırsa, nasıl iletişmek istiyorsa iletişir😀 yeter ki darlanınca anası el versin🥰
Çok teşekkür ediyorum yoruma, bu sefer olmuş valla :) hem de ne güzel olmuş <3
SilEkran yüzünden kopan yaygaralar vallahi de ciğer solduruyor. Onu nası yapcaz ben de bilemiyorum.
Edoya seçme hakkı tanısam: malesef günde 12 saat ipadle oynar dndnndnf
O yüzden yalvar yakar başka aktiviteler yaptırma, kavga döğüş dışarı çıkarma, zorla spora dehleme; isyan-dırdır-darlama uyguluyorum kendisine bol bol :((
Çocukların yolunu bulacağına ben de inanıyorum ya :) biz nasıl bulduysak onlar da bulur. İletişmeyi bilmeyen insanın kendiyle derdi yok zaten, kahrını karşı taraf çekiyor dkfjfjjfjfn
Yine sayfalarca yorumumu yedi zalım blogger.
YanıtlaSilÖzetle hoşgeldin bacım çok özlemiştik demiştim, bi de boş boş söylenmiştim 😄
Mızmızımmm
SilBidahakine aklında olsun yorumunu önce notlara yaz sonra yapıştır gızım <3
Yazdığım yorumun yalan olmasına çok içerliyorum ben :(( böle çok iyi bildiğim bi konuda örtmenimmmm diye damarlarım çıkarak parmak kaldırmışım da öğretmen başka çocuğa cevaplatmış o anki şevkim içimde patlamış gibi bi yıkıklık geliyo üzerime dndnnfnfnn
O yüzden önce nota yazmak taktik gibi taktik. Ehehehıeh
Boş olur mu hiç bacım yorum gibi yorum yazıyosun her zaman <3 öpüyoooore
ay basak ben bu yaziyi neden simdi gordum ya :'( bir ay olmus :p
YanıtlaSilValla bu yazina yorumum bir blog yazisi kadar olacak siki dur.
Oncelikle neden online aliyosunuz ki robuxlari. Bizim telefonlarda online satin almak icin kredi karti tanimli degildir ve hic birsey almadik sanirim simdiye kadar. Tabi ki bizim cocuklar da robux istedi. marketlerde hediye kartlarinin satildigi yerler var ya orda 5-10-20 eu luk gibi robux paralari satiliyor. Bizim oglanin israrlari sonucu (tabi ki babasi almadi) paralarini biriktirip aldilar birer kez. Bir kere de dogum gunu hediyesi gelmisti bir robux parasi karti. O ilk seferdi ve sevincten havalara uctu cocugum. Fakat susleyip pusledigi karakterinin oldugu hesap hacklendi mi ne olduysa giremedik. Biraz da parasi kalmis icinde, diyo ki cok guzel yaptim hacklediler :))
ikinci sefer ikisine de almistik oglan aninda bitiriyor, kizim sakliyor parasini asldsjfhd
Roblox oynamalarina ben de izin veriyordum ama gunluk ekran siniri vardi onun. gerci bu ara biraz ipin ucu kacti ama neyse. cocuklarda ekranin zararlarini cocuktan cocuga degistigini dusunuyorum. Dedigin gibi diger etkinliklerle dengelenmesi cok onemli. Gectigimiz yaz biraz fazla ekrana maruz kaldilar istanbulda kuzenle birlikte diye, ama sonrasinda 2-3 ay bunlari normale donusturmek ile ugrastim, o kadar huysuz, hircin, mutsuz cocuklara donustuler ki resmen anam agladi. bu yuzden bir daha aslaa diyorum. Fakat gun icinde dengeli bir dagilim oldugunda ben de engelleme taraftari degilim sadece cocugu iyi gozlemek lazim, ipin ucunu kacirdi mi kacirmadi mi diye.
Bir de yakin zamanda bir arkadasin cocugunda gozlemledigim icin yaziyorum, tam korona donemi, evde abinin dersleri derken arkadasim o zaman 1-2 yas arasi olan cocugu biraz fazla ekrana maruz birakmak zorunda kalmisti. Fakat cocuk iki yasina geldiginde anlasildi ki duyu butunleme bozuklugu var, konusma neredeyse hic yok, ozel tedaviler, egitimler falan baya stresli bir surece girdiler. ekran tamamen kesildi, surekli duyu gelisimi agirlikli oyunlar, konusma vs derken simdi gelisme gosteriyor ama bir yil geriden gibi geliyor surec. Yani malesef bazi durumlarda ekran gercekten cok yikici olabiliyormus. Bu yuzden bence en onemli sey, cocugun ne yaptigini, ne oynadigini vs her seyi yeme icmesi gibi takip etmek.
Burada hollandalilar roblox parasi aliyor, ozellikle marketteki kartlar aninda tukeniyor. Su xmas doneminde gunluk hediyeler oluyor ya (bizde sinterklass donemi var farkli olarak) gunluk hediyelere koyuyorlar o kartlari, yine dedigim gibi dogum gunlerinde bir numarali hediye :))
Iletisim konusuna gelince belki cocuklarin evde en cok kimi gorduguyle baglantili olabilir kimle daha cok konustugu. Biz de ben daha cok dert ortagiyim.
yeni yazilarini bekliyorum
Gececim geç olsun güç olmasın <3
SilÖncelikle robux’ın kartı olmasını ben nasıl görmemişim yaaaa çok mantıklı! Göreydim alıverirdim evladcağızıma ne huhatam etcem babasıyla djfnnfnfnfbf (alın size başarılı iletişim)
Marketlerde itunes, app store kartları falan görünce gtümle gülüyodum kim alıyo bunları itunes mı kaldı yeaaa diye :)))) insan kınadığını yaşamadan ölmezmiş xP
İkinci konumuz ekran:
Abi ben yine de inanamıyorum yaa. Çocukların ekrandan pelte olması için 12 saat falan izlemesi lazım bence :/ Bu ne yaa otomatik portakal mı bu?
Uzmanlar sıfır ekran diyor hadi bilemedin taş çatlasın 20 dk diyor bana o rakamlar çok ütopik geliyor işte… Edo’nun 4-5 saate çıktığı günler bile oluyor (son bikaç yıldır. Haftasonları ve tatillerde ) tamam okey değil o da savunmuyorum ama; dev bi gelişim ketlemesi yaşatacak kadar da değil yaaaa
Bu çocuk 16 saat ayakta! Bunun 5 saatini ekrana gömse bile 11 saat kalıyor geriye… O 11 saatte dünya nimetlerini gelişim katkısına çeviriyor bi şekilde; ekmeğini çıkarıyor :D
Senin çocukların örneği için de = nedensellik bağıntısı diyorum! Yani o dönemki huy bozulmasının tek nedeni ekran değil yancısı başka nedenler de vardır illa ki (Türkiyede olma, akraba tayfa, farklı uyaranlar, kendi rutinlerinin ve güven-konfor alanlarının dışında olma vs vs..)
Ayrıca sen de ananla, bacılarınla 40 yılın başı kavuşmuşsun, bütün yıl özleşmekten ciğeriniz solmuş; sizin de hakkınız be çocuklara roblox açıp 2 muhabbetin belini kırmak <3 amaan nolcaksa olsun, dönünce toparlamışsın işte hehehe
Miniklerde duyu bütünleme sorunlarının da tek sorumlusu ekran değil. Katı gıda reddi bile bi duyu bütünleme problemi mesela. Etiket kaşındırması, kuma basmama, yüzey ve doku hassasiyetleri vs hepsi duyu bütünleme bak! Neyse çözülür onlar ;) elbette bu süreçte ekranı günlük hayattan komple dehlemek faydalı olacaktır! (Ekran olmayınca çocukla ilgilenilmek zorunda kalınacağı için en çok ;))) gün geçmez çünkü ekransız ehehhehe illa bi eğlemek, aktivite yaptırmak, iletişim kurmak zoruna kalınacak :) ama vah vah ekran yüzünden böyle oldu görüşüne katılmıyorum.
Ben de uzun yazdım valla kurumuşum yazmamaktan djfjjfjfjf
Ay be Basak kac yil gecti. Cok ozledik. Hep aklimdasin, umuyorum hersey yolundadir, umuyorum hersey istedigin gibidir. Ozlemle... Ozden
YanıtlaSil