Köy

80 lerin sonunda has Türk çocuğuydum. 

90ların sonunda tam Türk ergeniydim.

Genç yetişkinliğe İstanbul'un göbeğinde bir başıma adım attım. 

Her türlü sosyoekonomik çevrenin Türk tipi davranış kalıplarını iyi bilirim. Anadolu'da, Trakya'da, Karadeniz'de, köyde, kasabada, metropolde yaşadım. Her türlü zihniyete aşinayım.

Entelektüel çevreyi de bilirim, akademik çevreyi de, über zenginleri de, asgari ücretle 5 Boğaz geçinenleri de... Her kesimden bire bir tanıdığım hayatlar vardır.

Cam fanusta büyümedim. Dolmuşta, otobüs kuyruğunda, pazarda, bakkalda, hastanede başıma gelecekleri bilirim. Her türlü çakallıkla, çirkeflikle başa çıkarım. Şu ülkede kolay kolay hiçbirşey şaşırtamaz beni. 

Bu yaşıma kadar ben buraların kurduyum diye dolaştıysam da, sudan çıkmış balık gibi kaldığım bir konu oldu. 

Alanya'da dansözle göbek atmaya çalışırken kalas figürler sergileyen Alman teyzeler gibi. 

Maraş dondurması kapmaya çalışan İngiliz dayılar gibi. 

Kolundan büyrouğn diye kebapçıya çekilen Fransız emmiler gibi. 

Rakıyı fantayla içen Rus yiğidolar gibi kaldım! 

-de'yi bitisik yersin :(

Konu: Türk çocukları askdkflflgl 

Beni bilirsiniz Türk anası Alman anası diyerekten tespitler zıçmaya doyamam. Ancak iş çocuklara gelince, onları  kategorize etmek, çocuk gıybeti döndürmek zoruma gidiyor. O yüzden nasıl başlasam şuan bilemiyorum. (Hele Bi başlıyım da sonra fena yardırıcam askdkfkkf)

Her gurbetçi gibi ben de yazın 1 ay memlekete anamgilin yanına çökme planı yapmıştım. Geçen seneki gidemeyişim nedeniyle de ekstra hevesliydim. 

Bu seneki en büyük heveslerimden biri de oğlumun Türkçe iletişimini, konuşmasını, sosyal yeteneklerini geliştirmekti :) oğlan 5 yaşını doldurmuştu, hayaller paris'ti. 

hayaller/gercekler

Anamgil havuzlu-güvenlikli site içinde pek şirin bir köyde oturmaktalar (Sapanca/Kırkpınar) 

Site sakinlerinin genel profili: çoğunluğu İstanbullu, azıcık kalbur üstü aileler. Hepsinin bebeleri-torunları çeşitli orta Asya Türk milletlerinden bakıcılar tarafından bakılmakta, kürekle para dökülen; içinde robotik tasarım, yazılım mühendisliği falan öğretilen kreşlere gitmekte. (Asdkgllg) 

Hal böyle olunca dedim ben de, oh salarım bebelerimi çoluk çombalağın içine kanki olurlar. Tenis menis oynarlar. (Asllflflg) elit elit takılırlar.

Eh az çok sosyal medyadan takip ediyoruz. Türkiye'de Yeni trend çocuk yetiştirme tarzları olsun, bu kürekle para dökülen kreşlerin vizyonu olsun; kağıt üzerinde gayet beynelmilel görünüyor. Edo'nun ortama uyum sağlaması kolay olur, etraftan da biraz feyizlenir diye düşündüm. 

Kazın ayağının öyle olmadığını anladığım olaylar silsilesi aşağıda: 

Sitede her yaş grubundan çocuk var.

*1,5-5 yaş arası, peşinde bakıcıyla birlikte ortalıkta dolaşan bıdıklar. 

*6-12 yaş arası, serbest gezen tavuklar. 

*13-16 yaş arası, kırmızı ruj süren, gün boyu selfie çekip story yükleyen gızlar ve avaz avaz bol küfürlü konuşan genç irileri. 

Varan 1: 

Birinci gruptan 3,5 yaşındaki komşu oğlu babası tarafından bizim verandaya itelenip "bu da burda oynasın" dendi. Bırakılıp gidildi askdllflfl 

Oğlan edonun arabalarına babasının malıymış gibi daldı. Edo hırsla elinden kaptı, zaten cüsse olarak çocuğun 2 katıydı. Oğlan pıstı geri döndü. 

oglan analari, bildiniz mi? assjdjkfkgkg

Burada şaşırdığım olay baba gülümseyerek gelmişti. "Aytek hadi merhaba de arkadaşlara, tanışın, oynayın" falan diye sevimlilik yapmış ama benimle iki kelam etmemişti. (2 yan evde oturuyorlar) 

Ben orda napıcağımı bilemedim işte. Türkiye'deki çocuklar ve ailelerle iletişimin raconu ne bilmiyorum çünkü. 

Adam çocuk burda dursun, mevzu çıkarsa sesini duyarız; en kötü ihtimal çocuk kendi eve geri gelir falan diye düşündü heralde kendi içinde. Ama bana bir açıklama yapmadı. Netekim Aytek durmadı gitti. 

Varan 2: 

Bu olay 2. grup çocuklarla yaşandı. Biri 6 biri 7-8 yaşlarında iki kardeş var kızla oğlan. GAP kids ten giydirilmiş süslü püslü tipler.

Bizimkiler kapının önünde hamur oynuyordu. Annem yer sinisi kurmuş, altına sofra bezi sermiş asldlfllg; sininin üstü de silme hamur kalıpları play doh zımbırtıları dolu. 

maya'nin sinisinde kurtlar sofrasi

Bu iki kardeş laps diye çöktü ve bizim hamurlarla hunharca oynamaya başladı. Bütün hamurları birbirine karıştırdılar iki dakkada amına koydular hamurların :)

Ben gene Fransız emmi gibi suratında sıçarcasına bi gülümsemeyle kaldım ne yapacağımı bilemedim. 

Ha bu arada bizimkiler çocukların çöktüğü sırada yoktu haaa! Çocuklar kurulu siniye çöktü askdldllf

Neyse ben o ara içeri gittim dışarda babamla ekin var. Bi geldim Ekin dedi ki "çocuklar siniden bişeyler alıp gittiler. Ben arkalarından seslendim ama kıkırdayıp kaçıverdiler" 

Acayip uyuz oldum. Birincisi çocuklarımın eşyalarının araklanmasına neden izin vereyim? Dışardan bakan Türk insanı "3 kuruşluk hamur için peşine düşmeye değmez" diyebilir. Ama olay 3 kuruş değil. Çocuklarıma Nasıl açıklayacaktım? Ya "kaybolmuş" diye yalan söyleyecektim! Ya da "çocuklar alıp gitti, bidaha eşyalarınızı dışarıda bırakmayın, sahip çıkın" diyecektim. İkisi de berbat senaryolar bana göre... 

İkincisi bu çocukların bunu yapmaya hakkının olmadığını öğrenmesi gerek, yanlarına kar kalmamalı. 

Hamurları geri almaya karar verdim ama nasıl? Aileleriyle mi konuşmalı? Çocuklarla bizzat mı? Bunu düşünürken ileride çocukları gördüm, yanlarında da bir yetişkin vardı. Tamam dedim gideyim. Çocuklarla konuşurum, yetişkin de dahil olursa birlikte çözeriz. 

Ekin'e 50 kez teyit ettirdim. "Bak eminsin di mi aldıklarına? Hassas konu, almadılarsa götümde patlamasın" dedim. "Eminim gördüm 1 top hamur 2-3 tane de play doh dondurma yapma çubuğu ördeklediler" dedi. 

Ben gidene kadar yetişkin kişisi içeri girdi. Çocukların yanına yanaştım hiç sevimlilik falan yapmadan nötr ve net bi tonda: 

"merhaba çocuklar! Biraz önce bizden birkaç oyuncak almışsınız onlar nerde? dedim 

"Evdeeeee" dediler. 

"Getirir misiniz bana? Başkasına ait Oyuncakları izin almadan kullanmak ve ya eve götürmek olmaz." dedim.

Suratıma boş boş baktılar. "Hadi gidelim" dedim.

Evlerine gittik getirdi kız hamuru verdi. "Bu kadar mıydı emin misin?" dedim. "Evet" dedi (çubukların üstüne yattı) 

Biraz da tırstı sanki, daha fazla üzerine gidemedim. "Peki o zaman, öyle diyorsanız size inanıyorum. Ama evde bir yerlerde bulursanız bize ait hamur malzemesi; bizim evi biliyorsunuz, geri getirirsiniz" dedim. "Tamam" dediler. Çubuklar bir daha hiç geri gelmedi... 

Burada mesela çocuklar arasında çözülemeyen mevzularda aileler birbirine çocuk şikayet etmez. Direkt çocuklarla konuşurlar. Hafiften azarlarlar "das geht nicht. Weißt du?*" (Bu böyle olmaz. Biliyo musun?) falan derler. 

Ben ne yapmam gerektiğini bilemedim... Bir de mesela bir Alman anası çubukları almadan bırakmazdı askdkfkkf "hayır sadece bu değil. İki-üç parça daha vardı. Onları da getirmek zorundasınız" falan diye darlardı :))) 

Ben kültürler arası analıkta deneyimsiz halimle çözemedim. 

Önce Alman anası tarzı konuşup çocuklara yetişkin gibi durumu açıklamaya kalktım, sonra Türk anası gibi çocuklar üzülmesin üstlerine gitmeyeyim diyerek yufka yüreklilik ettim. Ne oyuncakları alabildim, ne kıssadan hisse çocuklara ders verebildim. Siklerine takmadılar beni :))) 

Varan 3: 

Havuz başında dondurma yeme rutini oluştu 2 günde. Bilirsiniz ki, İşin içinde dondurmalı bi ortam varsa onun rutin olması kaçınılmazdır. 

Havuzun orda "sosyal tesis" denen bi oluşum var. Algida dondurma, meşrubat, bira, çay kahve falan satılıyor. Banklar, masa sandalyeler falan bişeyler yiyimlenip, içimleniyor site sakinlerince. 

Bizimkiler de her gün kurulu saat gibi kendilerine dondurma ısmarlamaya gidiyorlar. Ediyle büdü gibi masalara oturup ciddiyetle yiyorlar. Bizimkiler oturmuş yerken iki çocuk geldi yanlarına (yaşlar 2. Grup) 

Ellerinde ben and jerrys var (bizimkilerde gariban max'ı askdllflf) 

"Sizinkiler bok gibi bizimkiler güzel lalalaaa" falan dediler. Bok bok bok dediler. 

Edo bok ne demek dedi askdllflfl. Oglan,"Kaka demek aptal" dedi. 

Tam bir Türk ananesi gibi dehledim bunları. "Aaaaa gidin bakıyım annenizin yanına, ne biçim konuşuyonuz. Bi daha duymıyım böyle laflar"dedim askdldllf

Cücük gibi kaldığımı gören garson delikanlı da olaya dahil olup bunları bi güzel azarladı. Sizi ananıza söyliycem, dedi :)))) 

sizin dondurmaniz bok gibi!

Arkalarını dönüp bana osurma hareketi yapıp, elleriyle popolarına vura vura gittiler. (Çocuğa yetişkin gibi davranma, soğukkanlılıkla ve sevgi pıtırcıklığıyla krizleri çözme Türk kültüründe yemiyo bunu anladım. Evropa görmüş psikolog anadan, torun bakan haminneme bağlamam 2 günümü aldı Türkiye'de askdlfllglg) 

Benim bebeler apışıp kaldı. Ben de hemen konuyu kapattım, benimkilere o çocukların davranışıyla ilgili bi açıklama yapmadan. Ne diyim ki amk.... 

Varan 4: 

İlerleyen günlerde edoya oyun ekürisi yapma megalo ideamdan çoktan vazgeçmiştim. Aman dedim boşver hiiiiiç bulaşmayalım bu çocuk klanlarına. Faydadan çok zararı olacak... 

Ama annem benim kadar çabuk pes etmemişti. Ülkenin geleceğine inancı sonsuzdu :) edoyu alıp bir gün çocuk avına çıktı. 6 ve 7 yaşlarında 2 oğlan bulmuş önüne katmış, getirdi. "Annelerinden yarım saat izin aldım, bizde oynayacaklar" dedi. 

(Anneleri hiç tanımıyoruz, selam sabah bile yok. Ama yine de izin vermişler) 

Neyse oğlanlar bizdeki oyuncakların arabaların hatırına edoyla takılmayı kabul ettiler. İndiler aşağı oynuyorlar. 

Oğlanlar çok tatlıydı yalnız. Ne muhabbetler ne oyunlar... Ben oğlanların kelime haznesine, düzgün gramerli, deyimli ata sözlü, akıcı Türkçe konuşmalarına hayran hayran kitlenmişken; aralarındaki muhabbet tipik yazlıkçı çocuk muhabbetine geldi :)) 

-oooo bizim kendi evimizde ne biçim oyuncaklarımız var bunlar da bişey mi

-ooo benim evde şunum var bunum var (yazlıkta olmayıp şehirdeki evlerinde olan oyuncakların mübalağa ve hayal gücüyle harmanlanıp arkadaşlara hava atıldığı muhabbeti bildiniz mi? :)))) 

Bi ara benim gurbetçi oğluşum 

"Bis Alemanya'da hep şokolade yiyos, et yiyos. Mersedes arabaya biniyos" falan diyecek diye ödüm koptu agahdjdkdklfkf

alemanyadan gelen itemlerle hava atan Edo (temsili)

Edo ite kaka da olsa biraz kaynaştı. Sonra sıkıldı çocukları aşağıda bırakıp yukarı çıktı. Acıktım, dedi. Ben yine raconu bilmediğimden anama danıştım.

Annem çocukları "annenizden yarım saatliğine izin almıştık. Süremiz doldu. Sizi geri götüreyim, yoksa bir daha izin vermezler" falan diyip gitmeye ikna etti. 

Çocuklar başta "yok yeaa bişey olmaz. Anamız bişey demez kalalım biz" falan dediler. Ama sonra annem olmaz diyince gittiler :) 

Aradan yarım saat geçmişti ki kapının önünde bir anda 8 çocuk belirdi. Burda oyun alanı varmış biz de oynıcaz dediler askdlfllglg 

Yoğ öyle bişey dedim :) 

Varan 5: 

Bakın havuz kurallarında çocuğa sahip çıkmak, havuza işemekten bile önce gelir. 

Bu olayı gözümle görmedim, komşu anlattı. Şok oldum. Havuza yakın evlerden birinde oturan 3,5 yaşındaki oğlan (varan 1 deki Aytek işte yaa, bildiniz siz onu) gece 10 da havuzun kenarında oynuyormuş. 

Oynamak dediğim de, şişeye havuzdan su doldurmaya çalışıyormuş. Bizim yan komşu görmüş. "Sakın havuz suyunu içme, git eve annen evde su doldursun sana" demiş. Tehlikeli burası demiş.

Etrafta da kimse yok! Arkasını dönmesiyle çocuk çömelik vaziyette kafalama cup suya! 

Komşu bunu hemen çekmiş çıkarmış, o panikle kendi dizini de incitmiş hatta çocuğu kurtarırken. 

Almış anasına götürmüş. Annesi "Aytek yine mi hortumlarla oynadın sen yhaa" demiş. Komşu "ne hortumu yahu! Havuza düştü çocuk, ben olmasam ölecekti" demiş. Annesi ya demin evdeydi ne ara kaçmış falan diyip almış çocuğu, teşekkür falan etmeden içeri girmiş. 

Şimdi diyeceksiniz ki, kadın kafayı yemiştir o ciğer solmasıyla teşekkürü mü düşünsün? Yoo gayet rahatmış. Sonraki günlerde de gelip allahrazıolsn falan dememiş zaten.

Ailelerin bu kadar rahat olmasının nedenini şuna bağladım: kapıda güvenlik var, etrafta bir sürü çalışan eleman var, gezen insan var. Nasıl olsa biri görür, duyar, yardım eder, en kötü alır eve bana getirir... Çocuğumun başına bişey gelmez. 

Ben de başta öyle düşünmüştüm salarım edoyu takılır, parka marka havuza kendi gider gelir diyordum. Ama hiç yapamadım, zinhar içime sinmedi. O işler öyle değil.

Varan 6: 

Olayların en fecisi bu. Sitede yaza damgasını vuran skandal! 

Yaşlı bir site sakini amcanın yaz boyu yaka silktiği, illallah ettiği bir grup çocuk varmış (kim olduklarını tam çözemedim. Dediğim gibi 1 ay oradaydım ama çoçukların birçoğuyla ve aileleriyle bire bir tanışmadım aslında) 

Bir gün yine amcamız verandasında oturuyor, çocuklar etrafında kuduruyormuş. Tam olarak adama ne yapmışlar, ne şekilde rahatsız etmişler anlamadım ama adam bunları bir çok kez uyarmış. (Yaz başından beri aynı mevzular varmış. Adam ailelerine de şikayet ediyormuş. Ama nafileymiş) 

En sonunda da 3 yaşında olan bir çocuğu kolundan tutup savurmuş (sanırım çocuk bunun dibine kadar gelmiş sandalyesini falan bırkalıyormuş) adamın gözü dönmüş-müş. Çocuk da düşerken başını çarpmış!! (Allah korumuş, ciddi birşey yok çocukta) 

Kızılca kıyamet koptu tahmin edersiniz ki! Olay karakola savcılığa falan intikal etti. Aile amcadan şikayetçi oldu.

Site sakinleri içten içe adama hak verenler (çocuklar da hakkaten çok şey ama) ve adama ne olursa olsun hak vermeyenler (yuh amk itmek ne demek) olarak ikiye ayrıldı. 

Tabi ki ikinci taraftayım. Ne olursa olsun, isterse çocuk kafasına sıçsın adamın çocuğu itmesi akıl alır şey değil. Çocuk 3 yaşında! 17 yaşında da olsa aynı şeydi gerçi. Çocuk çocuktur! 

Yalnız 1 ay geçirdiğim yerde genel gözlemim şu oldu "Çocuktur, yapar" kafası ayyuka çıkmış durumda. Hiç bir sorumluluk almayıp, ebeveyn olarak kendini hiçbir şeyden mesul tutmayıp "aaa canım ama çocuk bu" demek pek akıl karı değil. 

Yazının başlarında da belirttiğim gibi, burası eğitimli, beyaz yakalı, maddi olarak refah içinde yaşayan, çocuk başına düşen yabancı uyruklu bakıcı-anane-babanne-çalışmayan anne sayısının zirve yaptığı bir yerdi :))) buna rağmen mevzulara bakın aq. 

Bunlar münferit olaylar, abartıyorsun, çocukların geneli böyle değil diyorsanız; birkaç arkadaşımla da konuştum. Onlar da benzer şeyler anlatıyorlar. İzmitteki en yakın arkadaşım 4 yaşındaki kızını sitedeki çocukların gazabından korkusuna parka bile götürmek istemediğini söylüyor. 

Çocuklar arası itiş-kakış-küfür-kötü söz ve davranış gırla; anaları da oturduğu yerden kafalarını bile çevirmeden "tonguçhan yapma evladım, kardelensu yapma kızım" demekle yetiniyor. Kendi çocuklarım haklı ve mazlum olduğu halde, çocuklarını alıp eve giden taraf hep ben oluyorum diyor. 

Bir çocuk yetiştirmek için bir köy gerekir diye bi laf var ya hani. Ben o lafı yardımlaşma ve işbölümü vurgusu açısından yorumlamıştım hep. Hani köydeki her insan çocuğun bir ucundan tutacak, ananın iş yükü azalacak naifliğinde yorumluyordum. Kentteki ananın yalnızlığına atıf sanıyordum. 

Ancak şuan o köyün önemini anladım. Evet köy gerekli olabilirdi! Çocuğun büyüyeceği köy "dürüst, çalışkan, ahlaklı, bilinçli, sorumluluk sahibi" insanların köyü olsaydı... 

Amaan biz çocukları salalım köye rahatımıza bakalım, herkes bir ucundan tutuversin demek; siz yanında yokken çocuğunuzun maruz kalacağı insanların karakterinden, sağ duyusundan, meziyetlerinden eminseniz mümkün olur ancak. Öyle ütopik bir köy de dünya üzerinde var olmadığından, bu teori cortlar hacım.