Kız çocuğu vs. erkek çocuğu; Cinsiyet rolleri doğuştan mı geliyor, öğrenili miyor?

Cümlenin goygoylu gramer yapısını saymazsanız bilimsel makale girişi gibi oldu, kabul edin.

Biliyorsunuz ilk doğan çocuğum erkek ikincisi kız. Eşim bizzat kendisi birazcık homofobik ve hırto olsa da çocuklara bu konuda hiçbirşey dikte etmez. En basitinden mesela kendisi de pembe-lila gibi renkler nadir de olsa giyer ve edo'ya aldığım pembe tişörtlere ses etmez. Ve ya asla Edoya "sen erkek adamsın" vurgusu yapan hiçbir cümle kurmaz. "Onlar kız oyuncağı, onla oynama boşver" falan ona keza. 

Ayrıca antimilitaristiz. Zaten silah, kılıç, top tüfek almıyoruz. Tankın önüne yatmıyoruz. 

Beni soracak olursanız bırakın oyunlarda ve giyimde cinsiyet ayrımını; tipik kız ve erkek çocuk oyunlarının karşı cinslerce oynanmasına extra bayılırım! Kızların "tomboy" oluşuna, unisex giyinişine bayılırım. Kızların itlik serserilik yapışına, iyi futbol oynayışına, arabalardan anlayışına hastayım. Erkek çocukların evcilik oynamasını, bebeğe süt içirmesini, pusette gezdirmesini, çay kahve servisi yapmasını tapılası bulurum. 

Yani kısaca biz edoda cinsiyete vurgu yapacak her davranıştan kaçındık. Hem de bunu özellikle dikkat ederek değil, doğallıkla yaptık. Edonun ilk oyuncakları arasında bez bebek, puset, mutfak setleri de vardı. 

Babasının altını değiştirmesi, banyo yaptırması, pusette gezdirmesi, mutfakta yemek yapmasını da günlük hayatında bolca deneyimledi. İkimiz de evdeysek benimle eşit olarak yaptı baba bunları! Ben de yapı itibariyle herkesin ayağına hizmet eden, sürekli ev işi çamaşır ütü yapan bir çerkes gelini stayla değilim, çocuk bunları da "kadın işi-anne işi" olarak benimsemedi. Ha elektonikten, tamirattan anlamam; elim yatkın değildir. Ağır kaldıramam falan. Bu tarz işleri dediğim gibi biraz yapamadığımdan, biraz da üşengeçlik ve çakallıktan babaya itelerim. "Edo şimdi kaldıralım, baba gelince o halletsin" dediğim çok olmuştur. Belki bu noktada "erkek işi" vurgusu yapmış olabilirim ama o kadar da oluversin napalım hehe. 

Özetle Edo'da hem sözel ve ya davranışsal hiçbir cinsiyet vurgusu veya ayrımcılık yapmadık, hem rol model alacağı davranışlarda evde kadın-erkek rollerimiz olabildiğince eşitti, hem de elimizden geldiğince "kız oyunları" na teşvik ettik. Lafı çok dolandırdım: 

Kız ve erkek doğasının doğuştan geldiğine inanıyorum! Edo tipik oğlan çocuğu çünkü. Nasıl oluyormuş bu tipik oğlan çocukluğu derseniz

1-arabalarla oynuyor. Bebekleri Prensesleri aşırı sıkıcı buluyo "bööööeh" diyo 

2-atlamalı zıplamalı koşmalı işler peşinde, kıçının üstünde oturamıyo. 

3-gözü kara, kafa göz yarmak umrunda değil. Canı tatlı değil, düştüğünde pek ağlamaz. (Bebekliğinden beri) 

4-el işi, boyama, resim tarzı masa başı işlerden 5 dakikada sıkılır. Eli de pek yatkın değil. 

5-osurmak geğirmek gibi hayvanlıklara gülüyo. "Kaka popo pırt" gibi kelimeleri argo bulduğu için çok hoşuna gidiyo

6-konuşmayı sevmiyo. Oturup saatlerce muhabbet etmek, kitap okumak ilgisini çok çekmiyo. Kelime hazinesi sığ, günlük konuşma kalıplarıyla idare ediyo. 

7-şarkı türkü dans müzik olaylarıyla çok ilgili değil. 

8-entrika, manipülasyon cilve naz bilmiyor:) azıcık saftirik :P  --kızlarda bu da doğuştan bak. Ne anasının gözü onlaaaar-

Yilmaz'i mesene'den silecehsin!

Edonun yaşıtı kızlarda ise bunların tam tersini gözlemliyorum. Masaya oturup el işi resim aktivite yapmaya bayılıyorlar mesela, uzun uzun takılabiliyorlar. Elleri daha yatkın ince işlere, konuşmayı seviyorlar, şarkı dans seviyorlar, atlama zıplama işlerinde daha temkinliler gibi... Kıyafet konusunda 3 yaşından itibaren seçici oluyorlar (erkekler 15 yaşına kadar annesi ne alırsa onu giyiyor genelde :P) makyaja, süse püse düşkün oluyorlar, kendi yapmalarına izin verilmese de makyaj yapan ananın dibinde ciğerci kedisi gibi bitiveriyorlar falan filan. 

Yani tabi ki bunlar genelleme. Bu maddelere uymayan erkek ve kız çocuklar illa ki var. Ama ben kendi adıma 100 çocuk gözlemlediysem 90 ı sterotiplere uyuyor. Kendi şahsi örneklem grubum yani, boş konuşmuyorum :) 

Ha dediğim gibi aile tarafından bu ayrım desteklenirse; erkekleri erkek oyuncaklarına özendirip/yönlendirip; kızları aşırı kokoş giydirirler prensesliğe hanımqızlığa övgüler düzerlerse bu oran daha da artıyor. Ama yine de kodları bence doğuştan.  

Ayrıca yetişkinlikte de böyle. Kocana günün Nası geçti diye sorunca "iyi" diyo :)) pes etmiyosun! Muhabbeti devam ettirmeye çalışıyosun: şu napıyomuş? Bu nasılmış? Filancanın çocuğu hastaydı, Nası olmuş? Diyosun "iyi" diyo :) bi de bize sor: öğlen ne yediğimizden tut müdürün çoraplarının rengine, şirket gıybetlerinden taksiciyle ettiğimiz muhabbete her detayı dökülüyoruz:))

Kadınlar aynı paragraf içinde bir kelimenin bir bağlacın 10 türlü eş anlamlısını kullanır, erkekler basit ve net cümleler kurar. Bir erkeğin mesleği icabı ve ya özel ilgi alanı/ hobisi değilse "fuşya, ekru, füme" gibi renkleri bilmesi mümkün değildir :))) Yani kısacası erkekler bizim kadar "önemsiz" detaycı değildir, meraklı değildir, konuşarak paylaşmaya bizim kadar düşkün değildir. Önemsiz saydığı yeni bir bilgiyi, terimi, dedikoduyu asla aklında tutmaz.  (İstisna-kaide çerçevesinde tabi yine)

Gelelim maya'ya. Maya abisini rol model aldığı için "araba" ve "atlama zıplama" olaylarında diğer kızlardan bi tık daha meyilli bu konulara. Ama yine de... 

Yine de Bebekle oynamayı, mutfak oyunlarını, el işi resim hamur aktivitelerini çok daha fazla seviyor! Çok fazla konuşuyo, hatta hiç susmuyo:) sevimliliğini, bakışlarını, vicut dilini kullanıp insanlara istediğini yaptırmayı 1 yaşından beri ustalıkla icra ediyo. Elinin tutuşu, saçını yana atışı, mimikleri jestleri kız gibi :) 

Doğduğu günden beri abisinden küçülenleri giyiyo, yeni aldığım zaman da süslü şıkırtılı pullu almıyorum, hiç almadım. Benim elbise ya da etek giydiğimi 2 yıllık ömrü hayatında görmemiş olabilir maya:) kreşe henüz başlamadı. Diğer çocuklardan da hiç görmedi. Amaaaa elbise diye deliriyo. (Bakın burası çok enteresan, yaş:2 :P)

Sürekli elbise giymek istiyo. Bu çocuk bunu nerden nasıl öğrendi? Biz ilk giydiğinde "aaa çok güzel oldun" falan diye tepkiler verdik de ondan mı hoşuna gitti acaba??? Ama düşünüyorum: Edo nun bazı kıyafetlerine de (kot, gömlek, deri ceket, takım elbise vs) abartı tepkiler verdik sülalecek:)) "aman da on numara oldu koca adam oldu dev yakıştı" falan dedik coşkuyla... Ama Edo hiç sallamadı ve hiç bi Zaman o "şık" kıyafetleri giymek istemedi! Giyer giymez boy aynasına koşup kendini süzmedi. 

İşte ben bu yüzden bunun tamamen insan doğası olduğuna inanıyorum. Sen ne yaparsan yap, nasıl yönlendirirsen yönlendir cinsiyet özellikleri bazı davranışlarda belirleyici oluyor. 

Bir de saçma bir anekdotla bitireyim madem. Beyim dikte etmez dediysem de karşı olduğu şeyler yine var. Mesela 'bale' asdfgjkl.

Edoyu baleye yollayalım diyorum bazen kendisini gıcık etmek için :) hayır dedikçe de üsteliyorum. İşte ne kadar maçosun, faşosun, köwlüsün diye :))) o da bana diyo ki: 

Maya'yı da body buildinge gönderelim, güreşe, haltere gönderelim o vakit! Sen buna okey misin? Diyo asdfgjkl 

İşte burda göt oluyorum. Çünkü ben de onu istemem :)))) 

Yani tabi ki aklı selim yaşlarda maya "benim tutkum pehlivanlık. Ben bunu yapmak istiyorum" derse eyvallah. maddi manevi Destekleriz, yanında oluruz, istediği spora göndeririz. Ama 3 yaşında kızımı gidip de güreşe yazdırmam :))) Haris için de edo aynı şekilde tabi ki... Yani çocuk balet olmayı kendi seçerse o da karşı çıkmaz! Keko yorumlar yapmaz. Ama 3 yaşında bale kursuna yazdırmak istemedi, istemiyor... 

Ben maya'yı güreş taytı içinde rakibine el ense çeker halde hayal edince bi gülme geliyo, bi sinirim bozuluyo ashdkflfl 

Ama edoyu sahnede kuğu gibi balerinlerin içinde yakışıklı ve cool bi balet gibi hayal edince mest oluyorum... Neden böyle oluyor? :)